பொதுத்தேர்தல் 2011

அண்ணா நாமம் வாழ்க! எம்ஜிஆர் நாமம் வாழ்க! ரஜினி நாமம் வாழ்க!

2011-04-15T12:06:00.001+05:30

கிழக்கு தேர்தல் கணிப்பு!

2011-04-11T16:23:00.003+05:30

கிழக்கு அலுவலகத்தில் நடைபெற்ற தேர்தல் கருத்துக்கணிப்பின் முடிவுகள். இதில் 41 பேர் கலந்துகொண்டனர்.

எந்தக் கூட்டணிக்கு வாக்களிப்பீர்கள்?

அதிமுக: 21
திமுக : 7
பாஜக: 1
சுயேட்சை: 2
49ஓ: 5
தேர்தல் புறக்கணிப்பு: 5

எந்த அணி வெற்றிபெறும்?

அதிமுக : 19
திமுக : 8
சமவாய்ப்பு: 4
கருத்து கூற விருப்பமில்லை: 10

தேர்தல் ஊடகக் கண்காணிப்பு

2011-04-09T08:43:00.000+05:30

தேர்தல் தொடர்பாக பாண்டிச்சேரி மத்திய பல்கலைக் கழக ஊடகவியல் மாணவர்கள் நடத்தும் தளம்.

http://mediawatch2011.blogspot.com/

பாஜகவின் ரவி ஷங்கர் பிரசாதுடன் சந்திப்பு

2011-04-05T17:37:00.000+05:30

The ‘Friends of BJP’ Chennai Chapter

Cordially invites you for an interactive session

With Shri Ravi Shankar Prasad

Member of Parliament, Rajya Sabha and National Spokesperson

Bharatiya Janata Party

“State of the Nation”

Date: 09 Apr 2011

Time: 04.00 PM

Venue: No 177/1 MVJ Towers, Opp To Ega Theatre,

Poonamalle High Road,

Kilpauk,

Chennai : 600010

R.S.V.P:

Adithya-09884811101

Amar-09791902627

Prasanna-9535388555

Rajaram-09841289479

Rohit-09790933267

Shanth-0995293229

E-mail: fbjpchennai@gmail.com

Website: http://friendsofbjp.org/

About FBJP

Friends of BJP is a subset of the educated civil society, which is BJP leaning and willing to be vocal about it. It is an associate organisation of the BJP and aspires to be a national movement, which will steer the formation of an effective and efficient Government at the centre and states.

பாமக வேட்பாளர் விவரங்கள்

2011-04-05T16:37:00.001+05:30

பா.ம.க வேட்பாளர் படங்கள் & விவரங்கள்

இங்கே காண்க:

http://pmkmla.blogspot.com/2011/03/2011.html

தேர்தல் கமிஷன் ஜிந்தாபாத் - 2

2011-04-03T11:02:00.000+05:30

இரண்டாவது கேள்வி: தேர்தல் கமிஷன் ஏன் இத்தனை கெடுபிடிகளைச் செய்கிறது?

ஆரம்பம் முதற்கொண்டே தேர்தலில் வன்முறையும் ஊழலும் நுழைய ஆரம்பித்தன. பெரிய பண்ணையாருக்கு எதிராக நிற்க ஆளே இருக்காது. வேட்பாளர்கள் கடத்தப்படுவார்கள். காவல்துறை ஆளும்கட்சியின் அடியாளாகச் செயல்படும். பூத் கேப்சரிங் என்பது சர்வசாதாரணமாக நடக்கும். கள்ள வாக்கு அளிப்பது ஒரு கலையாக மாற்றப்பட்டது. வாக்கு எண்ணிக்கை நடக்கும் இடங்கள் கைப்பற்றப்பட்டு, தோற்றவர் ஜெயித்தவராகக் காண்பிக்கப்படுவது சர்வசாதாரணமாக நடைபெற ஆரம்பித்தது. மாவோயிசம் காரணமாகவும் பிரிவினைத் தீவிரவாதம் காரணமாகவும் பல இடங்களில் தேர்தல்களையே நடத்தமுடியாத நிலை ஏற்பட்டது.

இந்தப் பிரச்னைகளை ஒவ்வொன்றாக எதிர்கொண்டு முடிந்தவரை நியாயமான தேர்தலை நடத்தவேண்டும் என்ற முயற்சியில் இறங்கியது தேர்தல் கமிஷன். டி.என்.சேஷன்தான் தேர்தல்களை மாற்றி அமைத்தவர் என்றால் அது மிகையாகாது. ஆனால் அடுத்துவந்த தேர்தல் கமிஷனர்கள் சேஷனைப் போல அகங்காரத்தை வெளியே காட்டாமல் அதே நேரம் சேஷனுக்கு அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி நகர்ந்துள்ளனர் என்பதை நாம் அங்கீகரிக்கவே வேண்டும். நடுவே ஒரு நவீன் சாவ்லா வந்தும்கூட தேர்தல் கமிஷனின் அடிப்படை நோக்கத்தை மாற்றமுடியவில்லை. கிருஷ்ணமூர்த்தி, கோபால்சாமி, இப்போதைய குரேஷி, இனி வரப்போகிறவர்கள் என அனைவருமே தேர்தலின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்தவர்களாக இருக்கின்றனர். மாநிலங்கள் அளவில் இதே நிலை ஏற்படுவது அடுத்தகட்டம். நரேஷ் குப்தா முடிந்தவரை முயன்றார். இப்போதுள்ள பிரவீன் குமார் அடுத்த நிலையை எட்டப் பார்க்கிறார்.

தேர்தல் ஆணையம் என்னவெல்லாம் செய்துள்ளது?

1. முதலில் எலெக்ட்ரானிக் வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்கள். எத்தனையோ கட்சிகள் இதனை ஏற்க மறுத்தாலும், இன்று பொய் வாக்குகள் செலுத்தமுடியாமல் இருப்பதற்கும் பெருமளவு நியாயமாகத் தேர்தல்கள் நடைபெறுவதற்கும் காரணம் மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்களே.

2. பல கட்டத் தேர்தல்கள். இருக்கும் காவல்துறையையும் பாராமிலிட்டரி படைகளையும் கொண்டு கொந்தளிப்பான இடங்களில் ஒழுங்காகத் தேர்தலை நடத்த இது உதவியாக இருக்கிறது. வன்முறை என்பதே இப்போதெல்லாம் அறவே இல்லை. வாக்கு இயந்திரங்களைக் கைப்பற்றுவது என்பதைக் கேள்விப்படுவதே இல்லை. எங்கெல்லாம் ஒரே நாளில் தேர்தல் நடக்கிறதோ, அந்த மாநிலங்கள் சட்டம் ஒழுங்கில் நல்ல மாநிலங்கள் என்ற அளவுக்குத்தான் இன்று நிலைமை உள்ளது. எனவே தமிழகம், கேரளம் நல்ல மாநிலம். மேற்கு வங்கம் அப்படியில்லை. அங்கு வன்முறை எதிர்பார்க்கப்படுகிறது என்று பொருள்.

3. காவல்துறை அதிகாரிகள், மாவட்ட ஆட்சியர்கள் இடமாற்றம். எந்த ஓர் அரசியல் கட்சியும் ஊழல் செய்யும்போது அதற்குத் துணையாக நிர்வாக அதிகாரிகளைத் தங்கள் வசம் இழுத்துக்கொள்வார்கள். அப்படித்தான் இன்று மத்தியிலும் மாநிலங்களிலும் நடந்துவருகிறது. பிற அதிகாரிகளுக்கே தங்கள் சக அதிகாரிகளின் வண்டவாளங்கள் நன்கு தெரியும். எனவே தேர்தல் நடத்தும்போது தேர்தல் ஆணையம் செய்யும் முக்கியமான விஷயம் அதிகாரிகளைப் பந்தாடுவது. உளவுத்துறையின் ஜாஃபர் சேட்டை ஓட விரட்டுவது எவ்வளவு முக்கியம் என்பது தேர்தல் கமிஷனுக்கு நன்கு தெரிந்துள்ளது. ஏனெனில் ஆட்சி நடக்கும்போது இந்த ஆசாமிகளைக் கொண்டுதான் அனைத்து அட்டூழியங்களையும் ஆளும் கட்சி அரங்கேற்றுகிறது. இதில் எந்தக் கட்சி ஆளும் கட்சியாக இருந்தாலும் இதே நிலைதான். அதனால்தான் தேர்தல் கமிஷன் சாதாரண மக்களிடமிருந்து பாராட்டைப் பெறுகிறது.

4. தேர்தல் கண்காணிப்பாளர்கள். இவர்கள் சர்வ அதிகாரம் பொருந்திய அதிகாரிகள். வெளி மாநிலத்திலிருந்து வருபவர்கள். இவர்களுக்கு யார் ஜெயித்து ஆட்சிக்கு வந்தாலும் பயமில்லை. ஏனெனில் இவர்கள் அடுத்து பணிபுரியவேண்டியது வேறு மாநிலத்தில். எனவே அதிரடியாகக் களத்தில் இறங்கிப் பணியாற்றுகிறார்கள். கும்மிடிப்பூண்டி இடைத்தேர்தலில் ராவ் என்ற அதிகாரி பற்றி நாம் எவ்வளவு கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். (இவர் சூரத்தில் மாநகராட்சி ஆணையராக இருந்துள்ளார் என்று நினைக்கிறேன்.)

5. பிற மாநிலத்திலிருந்து வரும் காவல்துறை உயரதிகாரிகள். இதுவும் மேற்படி கருத்தை ஒட்டியதே.

6. அதிரடி உத்தரவுகள். பணத்தைப் பறிமுதல் செய்வது. வேட்பாளர்கள்மீது வழக்கு போடுவது. இன்னபிற. இதில் சில பொதுமக்களுக்கு இடையூறு செய்வதாகவும் உள்ளது. அவற்றை மட்டும் தேர்தல் ஆணையம் கொஞ்சம் கவனமாகச் செயல்படுத்தவேண்டும். உதாரணமாக வணிகர்கள் கையில் இருக்கும் பணத்துக்கு ரசீது கேட்பது. இந்தியா ஒரு ‘கருப்புப் பண’ நாடு. இங்கு ரசீதுடன் இயங்குபவர்கள் குறைவு. கருப்புப் பணத்தைத் தடுப்பது தேர்தல் ஆணையத்தின் வேலையல்ல. ஆனால் கருப்புப் பணம் தேர்தலில் விளையாடுவதை வெட்டி எறிவது தேர்தல் ஆணையத்தின் வேலை. அதனை மட்டும் ஒழுங்காகச் செய்ய என்ன நடவடிக்கை வேண்டுமோ அதனை தேர்தல் கமிஷன் செய்யவேண்டும்.

இதுபோன்ற செயல்களால் மட்டுமே நியாயமான தேர்தலை தேர்தல் ஆணையத்தால் நடைமுறைப்படுத்த முடிகிறது.

***

இதையெல்லாம் செய்யாத மாநில தேர்தல் ஆணையத்தின் செயல்பாடுகளைக் கொஞ்சம் கவனியுங்கள். இது மாநில அரசின்கீழ் இயங்கும் ஓர் அமைப்பு. உள்ளாட்சித் தேர்தல்களை மட்டும் நடத்தும் அமைப்பு. அதிமுக ஆட்சியின்போதும் சரி, அடுத்து திமுக ஆட்சியின்போதும் சரி, ஊழல், வன்முறை தவிர வேறு எதையும் சந்தித்திராத தேர்தல்கள் இவை.

அதிமுக ஆட்சியின்போது நடந்த தேர்தலில் சென்னையில் கராத்தே தியாகராஜன் போன்ற ரவுடிகள் வாக்கு எண்ணிக்கை நடக்கும் இடத்தில் உள்ளே புகுந்து தேர்தல் முடிவுகளை தங்கள் இஷ்டத்துக்கு அறிவித்தனர். (இன்று இதே பொறுக்கி காங்கிரஸில் உள்ளார்.) ஆனாலும் ஸ்டாலின் மேயராக ஆனார். ஆனால் தேர்தல் முடிவுகளை வேண்டியபடி மாற்றியமைத்ததில் பெரும்பான்மை சென்னை மாநகராட்சி கவுன்சிலர்கள் அதிமுகவினராக ஆனார்கள்!

அடுத்து ஸ்டாலின் பதவி இழந்தது; மேயர் நேரடித் தேர்தல் முறை சட்டத்திருத்தத்தின்மூலம் மாற்றப்பட்டது போன்றவை ஜெயலலிதாவின் ‘சாதனை’கள்!

அடுத்த உள்ளாட்சித் தேர்தலில் திமுக வாக்குச்சாவடியிலேயே அராஜகத்தை அரங்கேற்றியது. சொந்தக் கூட்டணி ஆட்களையே அடித்துத் துரத்தியது. கருணாநிதி கண்ணில் மட்டும் இந்த அராஜகங்கள் படவில்லை.

வாசகர்களே, கவனிக்கவும்... இப்போது நடக்கும் சட்டமன்றத் தேர்தல் நியாயமாக நடக்கும். ஆனால் அடுத்து யார் ஜெயித்தாலும் சரி, ஜெயலலிதாவோ, கருணாநிதியோ, உள்ளாட்சித் தேர்தலில் அராஜகம் மட்டுமே மிஞ்சும். ஏனெனில் அதில் எலெக்ட்ரானிக் வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்கள் கிடையாது. வெளி மாநில போலீஸ் கிடையாது. உள்ளூர் குண்டர்கள் மட்டுமே. நேர்மையான அதிகாரிகள் கிடையாது. பொறுக்கி ராஸ்கல்கள் மட்டுமே.

மத்திய தேர்தல் ஆணையமும் அதன் மாநில நேரடி அலுவலர்களும் எப்படிப்பட்ட சிறப்பான சேவையை ஆற்றியுள்ளனர் என்பதை இதிலிருந்தே நீங்கள் தெரிந்துகொள்ளலாம். நம் அடுத்த வேலை, மாநில தேர்தல் ஆணையத்தையும் அதன் நடைமுறைகளையும் அரசியல்வாதிகளின் கைகளிலிருந்து விடுவிப்பதுதான்.

(முற்றும்)

தேர்தல் கமிஷன் ஜிந்தாபாத் - 1

2011-04-03T11:01:00.000+05:30

ஞாநி பேச்சின்போது லக்கிலுக் தேர்தல் கமிஷன்மீது சில குற்றச்சாட்டுகளை வைத்தார். தேர்தல் என்பது திருவிழா, அதனைக் கொண்டாடவிடாமல் செய்கிறது தேர்தல் கமிஷன் என்றார். பெரிய கட்சிகளுக்கு எல்லாம் தொலைக்காட்சி சானல்கள் உள்ளன; சிறிய கட்சிகள் தங்கள் சின்னங்களைக்கூட மக்களிடம் கொண்டுசெல்லவிடாமல் தேர்தல் கமிஷன் தடுக்கிறது என்றார்.

இங்கு இரண்டு கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லவேண்டியிருக்கிறது.

1. தேர்தல் என்பது ஒரு கொண்டாட்டமாக, திருவிழாவாக நடத்தப்படவேண்டியதா?
2. தேர்தல் கமிஷன் ஏன் இத்தனை கெடுபிடிகளைச் செய்கிறது?

முதல் கேள்வி: தேர்தல் என்பது ஒரு கொண்டாட்டமாக, திருவிழாவாக நடத்தப்படவேண்டியதா?

மக்கள் மாறுகிறார்கள்; தேர்தல் நடத்தப்படும் விதமும் மாறுகிறது. ராமச்சந்திர குஹா தன் ‘இந்திய வரலாறு: காந்திக்குப் பிறகு’ புத்தகத்தில் எப்படி தேர்தல் விழாவாகக் கொண்டாடப்பட்டுவந்தது என்பதை விவரிக்கிறார். படிப்பறிவு குறைந்த, ஜனநாயகத் தன்மையே அற்ற, ஆனால் திடீரென ஒரு ஆள், ஒரு வாக்கு என்ற உரிமையைப் பெற்ற மக்களிடம் தேர்தல் என்ற கருத்தை எப்படி எடுத்துப்போவது?

அதன் விளைவாக இந்தியாவுக்கு உரித்தான ஒரு புது தேர்தல் பாணி நடப்புக்கு வந்தது. தேர்தல் விலையாட்டாக ஆனது; திருவிழாவாக ஆனது. தெருவெங்கும் கொடிகள், சுவரெங்கும் போஸ்டர்கள். கோஷங்கள். ஆம், தேர்தல் கோஷங்கள்தான் இந்தியாவின் தேர்தல்களை வெகு காலமாக ஆட்டிப்படைத்தன. ஒட்டுமொத்தத் தேர்தலையும் ஒரு வாசகமாக ஆக்கி, அதனைப் போதையாக்கி, அதனை மக்களை நம்பவைத்து, அதன்மூலம் வெற்றியைப் பிடிப்பது. அதன்பிறகு அந்த ஒரு வரியைச் செயல்படுத்தவேண்டியது அவசியமே அல்ல.

சில சமயங்களில் தேர்தல் முடிவே அந்த ஒரு வரியை மெய்ப்பித்துவிடும். உதாரணமாக ‘இந்திரா காந்தியை ஒழிப்போம்’ என்றால் தேர்தலில் மக்களே அதைச் சாதித்துவிடுவார்கள். பிறகு தேர்தலில் வெற்றிபெற்றவர்களுக்கு உள்சண்டை போடுவது மட்டுமே வேலை. வேறு எதையும் செய்யவேண்டியதில்லை.

இப்படியான வெற்றுகோஷங்களைக் கூவிக்கொண்டு தொண்டர்கள் என்ற பெயரில் வேலையற்ற வெட்டிவீரர்கள் தெருவெல்லாம் சுற்றிவந்த காலம் ஒன்று உண்டு. கடைசியில் வேட்பாளர் அவர்களுக்கு டீக்கும் கறிசோறுக்கும் துட்டு தருவார். பின்னர் அரசியலில் நிறையப் பணம் சுற்ற ஆரம்பித்ததும், பைசா இவ்வளவு வேண்டும் என்று தொண்டர்கள் கேட்க ஆரம்பித்தனர். அடுத்து காசு கொடுத்து ஏழைபாழைகளைக் கூட்டி வருவது வாடிக்கையானது. இப்போதும் கூட்டத்துக்கு ஆள் சேர்ப்பது நடந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது.

முன்பெல்லாம் பல ஏழை மக்கள், தேர்தல் முடிவு தங்கள் தலைவிதியை ஒட்டுமொத்தமாக மாற்றிவிடும் என்று நிஜமாகவே நம்பியிருந்தனர். ஆனால் இப்போது தெளிந்துவிட்டனர். சிலர் முற்றிலும் நெகடிவாக, எக்காலத்திலும் மாற்றம் வராது என்று நம்புகிறவர்கள். சிலர் பாசிடிவாக, மாற்றம் வரும்; ஆனால் அது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக, தொடர்ந்த மாற்றமாக இருக்கும் என்று நினைப்பவர்கள்.

இன்றைய நிலையில் தேர்தல் திருவிழாவாக இருக்கவேண்டியதில்லை. தமிழகத்தில் இன்று 80% படிப்பறிவு வந்துள்ளது என்கிறது சென்சஸ். அனைத்தையும் குறுக்கி, ஒற்றை வரியாக ஆக்கவேண்டிய அவசியம் இல்லை. மேலும் வீடெங்கும் தொலைக்காட்சிப் பெட்டிகள் உள்ளன. எனவே சுவரெங்கும் போஸ்டர், தெருவெங்கும் கொடிகள் தேவையில்லை. மாறாக தேர்தல் அறிக்கைகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

சென்ற தேர்தலில் குறைந்த விலை அரிசி, இலவச டிவி ஆகியவை தேர்தல் அறிக்கையில் இடம் பெற்றிருந்தது திமுகவுக்கு ஆதரவாக இருந்தது. உண்மையைச் சொன்னால் யாருமே திமுக இதையெல்லாம் சாதிக்கும் என்று நம்பவில்லை. ஆனால் மாநில வருமானம் அதிகரித்துக்கொண்டே போன நிலையில் இதையெல்லாம் சாத்தியப்படுத்தலாம் என்பதுதான் உண்மை. அதனைச் செய்துகாட்டியதற்காக கருணாநிதியைப் பாராட்டவேண்டும். ஆனால் தொடர்ந்து இலவசங்களை அள்ளி வீசுவது நிச்சயம் திண்டாட்டத்தில்தான் முடியும். இனி என்னதான் தேவை? மேலும் தீர்க்கதரிசனம் பொருந்திய தேர்தல் அறிக்கைகள். ஒரு மாநில பட்ஜெட்டைக் கொண்டு வீடு தோறும் தொலைக்காட்சிப் பெட்டிகளைத் தரமுடியும், குறைந்த விலையில் அரிசி தரமுடியும் என்றால், உடைந்திருக்கும் நம் கல்வித் துறையைச் சீர்திருத்தமுடியும். ஊரெங்கும் மிகத்தரமான சாலைகளைப் போடமுடியும். 24 மணி நேரமும் இருக்கும் மின்சாரத்தைத் தரமுடியும். வளர்ச்சிக்காக இன்னும் என்னவெல்லாமோ செய்யமுடியும். பசி என்பதை அறவே ஒழிக்கமுடியும்.

மக்கள் ஒரு வரியைத் தாண்டி வந்தாலும் 20 பக்கங்களைப் படித்துப் புரிந்துகொள்ளும் அளவுக்கு முன்னேறவில்லை. எனவே அவர்களுக்குத் தேவை புல்லட் பாயிண்ட் - ஒரு பவர்பாயிண்ட் பிரசெண்டேஷன். அத்துடன் ஏன் இந்த மாற்றங்கள் தேவை; அதனால் அவர்கள் வாழ்வில் என்ன மறுமலர்ச்சி ஏற்படும் என்பதற்கான தெளிவு. இவை மட்டும் போதுமா என்றால் இல்லை. ஜெயிக்க பிற ஈக்வேஷன்களும் அவசியம்.

இன்றைய நிலையில் தேர்தலை ஒரு முட்டாளதனமான சடங்காக, ஒரு கொண்டாட்டமாக, ஒரு கேளிக்கையாகக் குறுக்காமல், ஓரளவுக்காவது அறிவார்ந்த ஒரு செயலாக மாற்றவேண்டிய தேவை இன்று ஏற்பட்டுள்ளது.

(தொடரும்)

தேர்தல் 2011 - ப்ரிவியூ விமரிசனம்

2011-04-02T10:04:00.000+05:30

படத்தில் பல ஹீரோக்கள், ஹீரோயின்கள் இருந்தாலும், தன் பாத்திரப் படைப்பால் அனைவரையும் பின்னுக்குத் தள்ளிவிடுகிறார் விஜயகாந்த்.

விஜயகாந்த்துடன் கூட்டணி ஏற்படுத்தியபிறகுதான் முக்கிய ஹீரோயினான ஜெயலலிதாவுக்கே தெம்பு வருகிறது. தன் வீட்டைச் சுற்றிவரும் மியாவ் பூனை வைகோவைக்கூடத் தூர எறிகிறார். கம்யூனிஸ்டுகளை அவரவர்கள் இடத்தில் வைக்கிறார். கம்யூனிஸ்டுகள் பிரச்னை செய்ய நினைக்கும்போது, அவர்கள் விஜகாந்தைத்தான் தங்கள் பக்கம் இழுக்க முனைகிறார்கள். ஆனால் விஜயகாந்த் ஜெயலலிதாவுடன் ஒப்பந்தத்தை தொலைநகல் கருவிமூலம் முடித்துவிடுகிறார். உடனே கம்யூனிஸ்டுகள், வாயைப் பொத்திக்கொண்டு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்து போட்டுவிட்டு, ஹி ஹி என்று இளித்துவிட்டு வெளியேறுகின்றனர்.

இதற்கு முந்தைய படங்களில் எல்லாம், விஜயகாந்த் நிறையப் பிரசாரங்களைச் செய்திருந்தாலும், மக்கள் அவருக்கு அவ்வளவாக வரவேற்பு அளிக்கவில்லை. அந்தப் படங்களில் கருணாநிதியா, ஜெயலலிதாவா என்ற கேள்வியே பிரதானமாக இருந்தது. ஆனால் இந்தப் படத்தில் இவரைத் தவிர யார்மீதும் ஒளி படுவதில்லை என்பதைக் கவனிக்கவேண்டும்.

அதற்கு ஏற்றார்போல அவரும் முழுமையாகத் தன் பாத்திரத்தை உணர்ந்து நடிக்கிறார். நடிகர்களுக்கு வாய்மொழியைவிட உடல்மொழி அவசியம் என்பது விஜயகாந்தைப் பார்த்தாலேயே தெரியும். அவர் பேசும்போது அவர் என்ன பேசுகிறார் என்பதையா நாம் கவனிக்கிறோம்? அவர் கை எங்கே போகிறது, யாரை அவர் சாத்தப் போகிறார் என்பதுதானே முக்கியமாகிறது? ‘ஏய், கொடியை எறக்கு!’ என்று அவர் கம்பீரமாகச் சொல்லும்போது நமக்கு சிலிர்க்கிறது. அப்படியே வேட்டியைத் தார்பாய்ச்சிக் கட்டிக்கொண்டு வேனிலிருந்து தாவி வானிலேயே பல்ட்டி அடித்து கீழே லாகவமாக இறங்கி கம்பைப் பிடுங்கி சுழற்ற ஆரம்பித்துவிடுவாரோ என்று விதிர்த்துப்போகிறோம்.

அவர் அடிப்பதெல்லாம் கிடையாது. தொம்மு தொம்மு என்று தொம்மிவிடுகிறார்.

மற்றொன்று, அவர் பொய் சொல்ல முற்படுவதே கிடையாது. ‘ஆமா, அடிச்சேன்! என் கையால அடி வாங்கினா அவன் மகராஜனா வருவான்’ என்று சொல்லி நிலப்புரபுத்துவ விழுமியங்களை அழகாக முன்வைக்கிறார்.

சன் டிவி, கலைஞர் தொகா, மக்கள் தொகா என எதிரி தொகா நிலையங்கள் காட்டும் டிரெய்லர்களில்கூட எந்தக் காட்சிக்கு அதிக நேரத்தை ஒதுக்குகிறார்கள்? விஜயகாந்துக்குத்தானே? இதிலிருந்தே அவர்தான் மெயின் ஹீரோ என்பது தெரிந்துவிடுகிறதல்லவா?

***

படத்தில் ஹீரோவுக்கு அடுத்து அதிக நேரம் காமெடியன் வடிவேலுவுக்குத்தான். ஒருவிதத்தில் ஹீரோவை மிஞ்சிய பெர்ஃபார்மன்ஸ் என்றால் அது வடிவேலுதான். பொதுவாக காமெடியன், ஹீரோவின் பக்கம்தான் இருப்பார். ஆனால் ‘தேர்தல் 2011’ படத்தில், அவர் ஹீரோவுக்கு எதிர்ப்பக்கம். வடிவேலுவுக்கு சில இயல்பான ஆயுதங்கள் கையில் இருப்பதால், விஜயகாந்தை ஓட ஓட விரட்டுகிறார். முதலில் அவரது மொழி. இயல்பான பேச்சுமொழிக்குத் தாவி, மதுரையை நம் கண்முன் நிறுத்துகிறார். விஜயகாந்த் கோபக்குரலில் அசிங்கமாகப் பேசினால் அதனை நம்மால் ரசிக்கமுடிவதில்லை. ஆனால் வடிவேலு அசிங்க அசிங்கமாகப் பேச ஆரம்பித்தால் நாம் சிரித்து சிரித்துக் கும்மாளமிடுகிறோம். ‘தண்ணில மெதக்கற கப்பல ஓட்டறவந்தாண்டா கேப்டனு... தண்ணில மெதக்கறவன் இல்லடா’ என்று வடிவேலு சவுண்டு விடும்போது தியேட்டரில் விசில் சத்தம் தூள் கிளப்புகிறது.

கடைசி நேரத்தில் வடிவேலுவின் எதிரிகள் சிங்கமுத்து என்பவரைக் களத்தில் இறக்குகின்றனர். ஆனால் அதற்குப் பயனில்லை. சிங்கமுத்துவுக்கு இயல்பாகப் பேச வருவதில்லை. வடிவேலு ‘எஸ்’ மாதிரி இருந்தான். நாந்தான் சோறு போட்டேன். நாந்தான் குளிக்க லைஃப்பாய் சோப்பு வாங்கிக் கொடுத்தேன். என்றெல்லாம் ஏதோ பிலாக்காணம் பாடுகிறார். படத்தின் வசனகர்த்தா சொதப்பும் இடம் இதுதான்.

மற்றபடி, நாம் கவனிக்க மறந்தாலும், படத்தில் பிறரும் இருக்கிறார்கள். கருணாநிதி தனக்கு எதிரி யார் என்றே தெரியாமல் படம் முழுதும் சண்டை போடுகிறார். சில நேரங்களில் அம்மையார் என்று ஜெயலலிதாவைத் திட்டுகிறார். ஆனால் உடனேயே தேர்தல் கமிஷன்தான் நிஜமான வில்லன் என்று பாய்கிறார். விஜயகாந்த் என்ற நாயகரைப் பற்றி அவர் எதுவுமே சொல்வதில்லை என்பதிலிருந்தே அவருக்கு படத்தின் போக்கு பற்றி ஒன்றுமே தெரியவில்லை என்பது புலனாகிறது. இலவசம் இலவசம், சொன்னதையே செய்வோம், செய்வதையே சொல்வோம் என்றெல்லாம் பஞ்ச் வசனங்களை இவர் பேசுகிறார். இவரது பேச்சைவிட, சன் டிவி, கலைஞர் தொகா ஆகியவற்றில் வரும் விளம்பரங்கள் சுவையாக இருக்கின்றன. நலத்திட்டங்கள் பல தந்த நல்லாட்சி தொடர ஆதரிப்பீர் உதயசூரியன் என்ற பாடல் மிகவும் அருமையாக பல லொகேஷன்களில் படமாக்கப்பட்டுள்ளது.

அம்மையார் எனப்படும் ஜெயலலிதா பேசிக்கொண்டே இருக்கிறார். என்னை ஆட்சியில் அமர்த்தினால் கருணாநிதியின் குடும்ப ஆட்சியை, வாரிசு அரசியலை ஒழிப்பேன் என்று சூளுரைத்துக்கொண்டே இருக்கிறார். ஜெயா டிவியில் விளம்பரங்கள், நியூஸ் என்று எல்லா இடங்களில் அம்மையாரின் பேச்சுகளைப் போட்டு ரொம்ப போரடிக்கிறார்கள்.

தவிர ஸ்டாலின், அழகிரி, குஷ்பூ போன்ற பல எக்ஸ்ட்ரா ஆக்டர்கள் கருணாநிதிக்குத் துணை புரிகிறார்கள். அம்மையார் தனக்கு எக்ஸ்ட்ரா ஆக்டர்களே வேண்டாம் என்று முடிவெடுத்து, ஒண்டியாகக் களம் இறங்கியுள்ளார்.

இருந்தாலும், அனைவரையும் அமிழ்த்திவிட்டு முன்னணியில் ஜொலிப்பது விஜயகாந்தும் வடிவேலும் மட்டுமே.

மதிப்பெண்கள்: 7/10. படம் ஏப்ரல் 13 அன்று ரிலீஸ் ஆகிறது. கட்டாயம் ஒருமுறை பார்க்கலாம்.

பிரசார பீரங்கிகள்!

2011-04-01T11:27:00.008+05:30

தீவிரமாகப் பிரசாரம் செய்பவர்களை ஏன் பீரங்கிகள் என்று சொல்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. ஆனாலும் காலம்காலமாக அந்த வார்த்தை பிரயோகத்தில் இருப்பதால் அதையே நானும் பயன்படுத்துகிறேன். இப்போது தமிழகத் தேர்தல் களத்தில் இரண்டு அணிகளே பிரதானமாக இருக்கின்றன. பாஜகவும் இருக்கிறது. மூன்று அணிகளிலுமே ஏராளமான பிரசார பீரங்கிகள் களப்பணி ஆற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் யார் யாரென்று கொஞ்சம் பார்த்துவிடலாம்.

முதலில் திமுக அணி. ஏன் முதலில் திமுக அணி பற்றிப் பேசுகிறாய் என்று கேட்காதீர்கள். அது, ஆளுங்கட்சி. ஆகவே, முதலில் திமுக அணி. திமுக தலைவர் கருணாநிதி தவிர அன்பழகன், ஸ்டாலின், அழகிரி, கனிமொழி, தயாநிதி உள்ளிட்டோர் பிரசாரம் செய்கின்றன. நெப்போலியன், வடிவேலு, குஷ்பு, திண்டுக்கல் லியோனி, பாக்யராஜ், வாகை சந்திரசேகர் ஆகியோரும் வேட்பாளர்களுடன் வலம் வருகிறார்கள். இவர்கள் தவிர, ஜி.கே. வாசன், தங்கபாலு, ப. சிதம்பரம், ராமதாஸ், அன்புமணி, திருமாவளவன், கி.வீரமணி உள்ளிட்டோரும் திமுக கூட்டணிக்கு ஆதரவாகப் பிரசாரத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.

அதிமுக அணியில் இரண்டு தலைவர்கள்தான் பிரதானம். ஜெயலலிதா மற்றும் விஜயகாந்த். அதிமுக சார்பாக ஜெயலலிதாவைத் தவிர சொல்லிக்கொள்ளும் வகையில் வேறு யாரும் இல்லை. விந்தியா, ஆர்.வி. உதயகுமார், செந்தில், ஆனந்தராஜ் உள்ளிட்ட நட்சத்திரப் பட்டாளம் அதிமுகவுக்காகப் பிரசாரம் செய்துவருகிறது. தேமுதிக சார்பில் விஜயகாந்த் தவிர பிரேமலதா, சுதீஷ், பண்ருட்டி ராமச்சந்திரன் ஆகியோர் பிரசாரம் செய்துவருகின்றனர். பாஜகவுக்காக இல. கணேசன் உள்ளிட்டோர் ஓட்டுவேட்டையாடி வருகின்றனர்.

ஸ்கூப் நியூஸ்:

பிரசாரத்தைப் பொறுத்தவரை திமுக அணியைவிட அதிமுக அணி பலவீனமாக இருப்பது போல தோற்றமளிப்பதால்(!) அநேகமாக பிரவீன் குமாரே களம் இறங்கி மைக் பிடிக்கலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பு தமிழ்நாடு முழுக்க எகிறிக்கிடக்கிறது!

சீரியஸ் இணைப்பு :

ஒவ்வொரு கட்சியின் அதிகாரப்பூர்வ பிரச்சார பீரங்கிகள்

Star_Campaigners

கிழக்கு மொட்டைமாடி: தமிழக தேர்தல் 2011 பற்றி பத்திரிகையாளர் ஞாநி

2011-04-01T09:09:00.001+05:30

நேற்று மாலை 6.30 மணிக்கு கிழக்கு பதிப்பகம் மொட்டைமாடியில் பத்திரிகையாளர் ஞாநி தமிழக தேர்தல் பற்றி உரையாடினார். சுமார் 30 நிமிடப் பேச்சுக்குப் பிறகு கேள்வி - பதில் பகுதி இருந்தது.

நிகழ்ச்சி ஆரம்பிக்கும் முன்னதாகவே, ஞாநியிடம் ‘துரோகி ராஜபக்ஷே’ பற்றிக் கேள்வி கேட்கவேண்டும் என்று மே 17 இயக்கம் என்போர் குறுஞ்செய்திகளை அனுப்பியிருந்தனராம். அதன் நகல் ஞாநியின் நண்பரால் அவருக்கு அனுப்பப்பட்டிருந்தது. நிகழ்ச்சி கிட்டத்தட்ட முடியும் நேரத்தில் பின்வரிசையிலிருந்து ஒருவர் தமிழீழம், தமிழக மீனவர்கள் கொலை ஆகியவை தொடர்பாக ஒரு கேள்வி எழுப்பியதுடன் கூடவே ராஜபக்ஷே, ராஜிவ் காந்தி ஆகியோர் பற்றியும் கேள்விகளை எழுப்பினார்.

தமிழக தேர்தல் தொடர்பான கேள்வியாக இருந்தால் பரவாயில்லை ஆனால் ராஜிவ் காந்தியின் துரோகம் போன்ற இன்றைக்குச் சம்பந்தமில்லாத கேள்விகள் வேண்டாம் என்றேன் நான். ஞாநி பதில் சொன்னார். பின்னர் மற்றொருவர் இறுதியில் மீண்டும் ஞாநி ராஜபக்ஷே பற்றி என்ன நினைக்கிறார் என்ற கேள்வியைக் கேட்டார்.

எதோ காரணத்தால் ஞாநியை ராஜபக்ஷே ஆதரவாளர் என்று சிலர் நினைக்கின்றனர் என்று இதிலிருந்து எனக்குத் தெரியவந்தது. ஞாநியின் பதில் வீடியோவின் கடைசியில் இருக்கிறது.

49 ஓ குழப்பம்

2011-04-01T07:13:00.001+05:30

நேற்று கிழக்கு மொட்டைமாடிக் கூட்டத்தில் ஞாநியுடன் உரையாடிக்கொண்டிருந்தபோது 49 ஓ குறித்துக் கேட்டேன். தினமலரில் வெளியான செய்தியை ஒட்டிய கேள்வி அது. 49 ஓ வில் புதிய நடைமுறைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்பது தொடர்பானது. 49 ஓ பதிவு செய்பவர்கள் தங்கள் முகவரி, ஏன் 49 ஓ போடுகிறோம் என்பதற்கான காரணம் உட்பட அனைத்தையும் எழுதித்தான் போடவேண்டும் என்று அந்த தினமலர் செய்தியில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. ஞாநி இப்படி ஒரு நடைமுறை இல்லை என்றார். இன்று காலை அந்த தினமலர் செய்தியைத் தேடிப்பிடித்து எடுத்து ஞாநிக்கு அனுப்பியுள்ளேன். இது குறித்து விசாரித்துவிட்டு இதைப் பற்றிச் சொல்வதாகச் சொல்லியுள்ளார்.

தினமலர் செய்தி:

http://www.dinamalar.com/News_Detail.asp?Id=214508

உத்தமபாளையம் : ஓட்டளிக்க விரும்பாதவர்கள் 49"ஓ'படிவத்தை பயன்படுத்துவதை தவிர்க்க வேண்டும் என, தேர்தல் கமிஷன் தெரிவித்துள்ளது.மேலும் அதை பயன்படுத்துவதில், புதிய நடைமுறையை கடைபிடிக்கவும் உத்தரவிட்டுள்ளது. 100 சதவீத ஓட்டுப்பதிவை உறுதி செய்ய தேர்தல் கமிஷன் தீவிரம் காட்டி வருகிறது. அதே நேரம் ஓட்டு வீணாகாமல் தடுக்கவும் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஓட்டளிக்க விரும்பாத நிலையை தெரிவிக்கும் 49'ஓ படிவம் பயன்படுத்துவதை வாக்காளர்கள் தவிர்க்க வேண்டும் என தெரிவித்துள்ளது. ஓட்டளிக்க விரும்பாதது வாக்காளர்களின் உரிமை என்றாலும், இந்த எண்ணிக்கை எதிர்காலத்தில் அதிகரித்து விடக்கூடாது என்பதில் கமிஷன் கவனமாக உள்ளது. தற்போது 49'ஓ படிவ நடைமுறையில் சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன. இதற்கு முன் ஓட்டுச்சாவடியில் அந்த படிவத்தை கையெழுத்து மட்டும் வாங்கிக்கொண்டு வழங்குவர். அதில் காரணத்தை தெரிவிக்க வேண்டும். அந்த படிவம் தனியாக கவரில் போடப்பட்டு பராமரிக்கப்படும். அது போன்று எத்தனை படிவங்கள் வந்துள்ளன என்ற எண்ணிக்கை மட்டும் கணக்கிடப்படும். படிவம் உள்ள கவர் பிரிக்கப்பட மாட்டாது. தற்போது, இப்படிவத்தை பயன்படுத்துவோர் தங்களின் முழு முகவரியுடன் அவர் சார்ந்த பகுதியின் பாகம் எண் முதற்கொண்டு, அனைத்து விவரங்களையும் குறிப்பிட வேண்டும். இப்படிவத்தின் கவரை தேர்தல் கமிஷனால் இதற்கென ஒவ்வொரு மாவட்டத்திற்கும் நியமிக்கப்பட உள்ள அதிகாரியிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும்.தேர்தல் முடிவிற்கு பின் இந்த கவர்கள் பிரிக்கப்பட்டு அதில் அந்த நபர் குறிப்பிட்டிருக்கும் காரணங்கள் சரிபார்க்கப்படும். அரசியல் காரணங்களைத் தவிர தேர்தல் கமிஷன் செயல்பாடுகளில் ஏதேனும் குறைபாடுகள், எதிர்காலத்தில் செய்யப்பட வேண்டியது பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தால் அந்த நபரை நேரில் சந்தித்து கருத்துக்களை கேட்டு பதிவு செய்து கமிஷனுக்கு அனுப்ப வேண்டும் என உத்தரவிடப்பட்டுள்ளது.

கிழக்கு மொட்டைமாடிக் கூட்டத்தில் ஞாநி பேசியதன் வீடியோ:

49ஓ போடுவதில் ஏற்கெனவே ரகசியம் காக்கப்படவில்லை என்ற குறை உள்ளபோது, அதை வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்திலேயே பதிவு செய்யும் வசதியை ஏற்படுத்துவதை விட்டுவிட்டு, இன்னும் சிக்கலாக்கியிருப்பது எந்த வகையில் நியாயம் எனத் தெரியவில்லை. தேர்தல் கமிஷன் 49ஓ எண்ணிக்கை அதிகமாகிவிடக்கூடாது என்றுதான் விரும்புகிறதா எனத் தெரியவில்லை.

அஇஅதிமுக கூட்டணிக்கு 164 இடங்கள் - கணக்கெடுப்பு

2011-03-31T21:37:00.000+05:30

ஹெட்லைன்ஸ் டுடே + ORG இணைந்து நடத்திய கருத்துக் கணிப்பில், அஇஅதிமுக கூட்டணி இடங்களை அள்ளிச் செல்லும் என்று சொல்கிறார்கள்.

அஇஅதிமுக+ = 164
திமுக+ = 68
பிறர் = 2

முழுச் செய்திக்கு

கருத்துக் கணிப்பு விவரங்களையெல்லாம் வெளியிட தேர்தல் ஆணையம் தடை செய்துள்ளது என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்களே? அது exit poll-க்கு மட்டும்தானா?

எல்டாம்ஸ் சாலையில் வாக்கு வேட்டை நடத்திய தங்கபாலு

2011-03-31T18:01:00.000+05:30

இந்தாளு சரியான கேணையா இருக்காரே? இந்தியா பாகிஸ்தான் மேட்ச் நடக்குது. பாதி பய புள்ளைங்க ஆபீஸுகளுக்கே வரலை. மீதி புள்ளைங்க பெரிய ஸ்க்ரீன்ல மேட்ச் பாக்குது அல்லது கலைஞர் அய்யா கொடுத்த குட்டி டப்பால பாக்குது. இதுதான் சமயமின்னு நேத்திக்கு எங்கத் தெருவுக்கு வாக்கு சேகரிக்க வந்தாராம் தங்கபாலு, தன்னோட மனைவியைக் கூட்டிக்கிட்டு. அந்தம்மா அப்பளக் குழவியால இந்தாளை நாலு போடவேணாம்?

மொதல்ல சீட் தரேன்னு டிராமா காட்டி, ஏமாத்திவுட்டது போதாதுன்னு இப்ப கூடக் கூடக் கூட்டிகிட்டு வந்து வாக்கு வேற கேக்க என்னா தெகிரியம் இந்தாளுக்கு?

பாண்டியனின் ராஜ்ஜியத்தில் உய்யலாலா

2011-03-30T09:25:00.003+05:30

பாஸ்கர்னா என்ன பாண்டியன்னா என்ன? கொண்டேபுடுவேன் என்ற வெறியில் தாண்டவமாடிய கேப்டன் வாள்க!

மின்னல் வேகத்தில் அதனைத் தன் பிரசாரத்தில் பயன்படுத்தும் கேப்டனின் பிரதம எதிரியும் வைகைப் புயலுமான வடிவேலு.

தேர்தல் புறக்கணிப்பு

2011-03-29T12:23:00.001+05:30

தேர்தல் நெருங்கும் சமயங்களில் எல்லாம் ஜனநாயகத்தின் மீதான மதிப்பும் பங்குச்சந்தை போல் ஏறுவது வாடிக்கை. (காமன்வெல்த் ஊழல், இலங்கைப் பிரச்னை போன்ற சமயங்களில் இந்தப் பங்குச்சந்தை தேசபக்தி குறையும்!) அவசியம் அனைவரும் வோட்டுப் போடவேண்டும் என்றும், ஒவ்வொரு இந்தியரும் வாக்களிக்கவேண்டியது அவசியம் என்றும், வோட்டுப்போடாதவர்கள் இந்தியர்கள் இல்லை என்றும், படித்தவர்கள் வோட்டுப்போடாததால்தான் கண்டவர்கள் எல்லாம் ஆட்சியில் அமர்கிறார்கள் என்றும் பலவிதமான கருத்துகள் வெளிப்படுகின்றன. நிச்சயம் வோட்டு போடுங்கள் என்று பிரபலங்கள் பத்திரிகைகளில் அன்புப் பேட்டி கொடுக்கிறார்கள்.

போட்டியிடும் எந்த வேட்பாளரும் பிடிக்கவில்லையா, எந்தக் கட்சி மீதும் அபிமானம் இல்லையா, குறைந்தது 49-ஓவாவது போடு என்கிறார் ஞாநி. (நாளை மறுநாள் கிழக்கு மொட்டைமாடியில் இதுபற்றி உரையாற்றப்போகிறார்!)

ஆக மொத்தம் இரு வாய்ப்புகளே வாக்களர்களுக்கு ஜனநாயகபூர்வமாக அளிக்கப்படுகின்றன. ஓட்டுப் போடு அல்லது ஓ போடு!

தேர்தலைப் புறக்கணித்தால்?

வாக்களிக்க மறுப்பவர்கள் மீது சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் என்றும் சிலர் பேசிவருகிறார்கள். அபராதமா, சாதா ஜெயிலா, பொடாவா அல்லது காபிடல் பனிஷ்மெண்டா என்று தெரியவில்லை.

-- மருதன்

புதுச்சேரி தேர்தல்

2011-03-29T12:18:00.001+05:30

இந்தியா-பாகிஸ்தான் அரையிறுதி ஆட்டத்தின்முன் இலங்கை-நியூசிலாந்து ஆட்டம் களையிழந்து நிற்பதுபோல, தமிழகத் தேர்தலின்முன் புதுச்சேரி தேர்தல் களையிழந்து நிற்கிறது.

கட்சிக் கூட்டணியிலிருந்து வேட்பாளர்கள் நியமனத்திலிருந்து எல்லா இடத்திலும் இதைப் பார்க்கலாம்.

முதலில் திமுகவும் அதிமுகவும் புதுச்சேரி நமதல்ல என்று தெளிவான முடிவை எடுத்திருப்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. அதைவிட ஆச்சரியம், இதோ பிடித்தோம் ஆட்சியை புதுச்சேரியில் என்று சூளுரைத்த பாமக, இப்போது வாலைக் காலுக்கிடையில் சுருட்டுக்கொண்டு 2+1 என்ற ஃபார்முலாவை ஏற்றுக்கொண்டிருப்பது.

ஆக, புதுச்சேரி தேர்தல் என்றால் அது காங்கிரஸ்-ஏ வெர்சஸ் காங்கிரஸ்-பி என்ற நிலைமை.

மொத்தமுள்ள இடங்கள்: 30 + எத்தனை நியமன இடங்கள்?

ஒரு பக்கம், காங்கிரஸ், திமுக, பாமக, விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கூட்டணி. அதில் காங்கிரஸுக்கு 17 இடங்கள். திமுக 10. பாமக 2 (+1 நியமன இடமாம்). விடுதலைச் சிறுத்தைகள் 1.

மறு பக்கம், ரங்கசாமி காங்கிரஸ், அஇஅதிமுக, தேமுதிக, கம்யூனிஸ்டுகள். அதில் ரங்கசாமி காங்கிரஸுக்கு 17, அஇஅதிமுகவுக்கு 11, தேமுதிகவுக்கு 1, இந்திய கம்யூனிஸ்டுக்கு 1. கம்யூனிஸ்ட் மார்க்சிஸ்டுகள் தனியாகப் போட்டியிடுகிறார்கள். 3 இடங்களில் நிற்கிறார்கள். பிற இடங்களில் மேற்படி கூட்டணிக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கிறார்களாம்.

ஒரு காலத்தில் திமுக புதுச்சேரியில் வலுவான கட்சியாக இருந்தது. காங்கிரஸுக்கு எதிராக இருக்கும்வரை திமுகவால் தன் தனியிடத்தைப் பெற முடிந்துள்ளது. ஆனால் இப்போது காங்கிரஸுடன் சேர்ந்து இருக்கவேண்டிய கட்டாயம். அஇஅதிமுக அப்படியென்றால் தன் முழு பலத்துடன் இறங்கியிருக்கவேண்டுமல்லவா? மாறாக ஏன் ரங்கசாமியுடன் இணைந்து, அவருடைய கட்சிக்கு இத்தனை முக்கியத்துவம் தரவேண்டும்?

***

இவற்றைத் தாண்டிப் பார்க்கும்போது புதுச்சேரி என்ற தனி யூனியன் பிரதேசம் தேவையா என்றே தோன்றுகிறது. பேசாமல் அதன் பல்வேறு பகுதிகளை தமிழகம், ஆந்திரம், கேரளம் ஆகியவற்றுடன் இணைத்துவிடலாம். மாஹே => கேரளம், யேனாம் => ஆந்திரம், மிச்சமெல்லாம் தமிழகத்துடன். தமிழகத்திலும் பாண்டிச்சேரியைத் தனி மாவட்டமாக வைத்துக்கொள்ளலாம். காரைக்காலை நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்துடன் இணைத்துவிடலாம்.

எப்படியும் பாண்டிச்சேரியில் கிடைக்கும் சாராயத்தைவிட தமிழகத்திலேயே அதிகம் கிடைக்கிறது. எனவே பாண்டிச்சேரி தனி யூனியன் பிரதேசமாக இருக்கக் காரணமும் தேவையில்லை. மேலும், எனக்கு புதுச்சேரி போலீஸ்காரத் தொப்பி பிடிக்கவே இல்லை. இந்த இணைப்பு வாய்த்தால், அந்தத் தொப்பியை முற்றிலுமாக அழித்துவிடலாம்!

பாஜக தேர்தல் அறிக்கை

2011-03-29T11:48:00.000+05:30

BJP_TN_Election_Manifesto_2011

தரவிறக்கிக்கொள்ள

'காங்கிரஸுக்கு எதிராக!' என்றால் என்ன?

2011-03-29T11:42:00.001+05:30

எது அரசியல்? - 5

காங்கிரஸுக்கு வாக்களிக்கவேண்டாம் என்னும் கோரிக்கையோடு கவிஞர் தாமரை வெளியிட்ட அறிக்கை கீழே.

Thamarai's Election Message

காங்கிரஸ்-திமுக கூட்டணிக்கு எதிராக வாக்களிக்கவேண்டும் என்று தாமரையோடு இணைந்து சீமான், பழ. நெடுமாறன் ஆகியோரும் கேட்டுக்கொண்டுள்ளனர்.

சமீபத்திய ஆனந்த விகடனில் சீமான் காங்கிரஸுக்கு எதிரான தன் அறச்சீற்றத்தை வெளிப்படுத்தியிருந்தார். எங்கெல்லாம் காங்கிரஸ் தன் வேட்பாளர்களை நிறுத்தியிருக்கிறதோ அங்கெல்லாம் சென்று எதிர் பிரசாரம் மேற்கொள்ளவிருக்கிறாராம் சீமான். காங்கிரஸை ஒழிக்கவேண்டும் என்னும் நோக்கத்துடன் தொடங்கப்பட்ட திமுக, காங்கிரஸிடம் சரணாகதி அடைந்ததையும் அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். காங்கிரஸ்-திமுக கூட்டணிக்கு எதிரான வாக்களிப்பு என்பது ஜெயலலிலதா தலைமையிலான அதிமுகவை வெற்றிபெறச் செய்தால் பரவாயில்லையா என்னும் கேள்விக்கு சீமான் அளித்த விடை இது. 'பார்ப்பன ஜெனயலலிதா வந்துவிடுவாரோ என்று பயந்துகொண்டு திமுகவை எதிர்க்காமல் இருக்கமுடியாது.'

கிட்டத்தட்ட இதையேதான் பழ. நெடுமாறனும் சொல்லியிருக்கிறார். அதே ஆனந்த விகடனில். 'காங்கிரஸுக்கு எதிராக வாக்களியுங்கள்.' 'மனசாட்சியுடன் வாக்களியுங்கள்.'
திமுக, அதிமுக இரண்டுமே ஒரே குட்டையின் மட்டைகள் என்கிறார் தாமரை. என்றாலும், காங்கிரஸுக்கு எதிராக வாக்களிக்கவேண்டும் என்பது அவர் வேண்டுகோள். காங்கிரஸை வீழ்த்திவிட்டால் தமிழகத்தில் திமுகவும் அதிமுகவும் பலவீனமடைந்து, மக்கள் பிரச்னைகளை மையமாகக் கொண்டு அரசியல் நடத்தும் என்றும் தாமரை நம்புகிறார்.

திமுகவுக்கு மாற்றாக அதிமுகவை முன்வைப்பதும், காங்கிரஸுக்கு மாற்றாக பாஜகவை முன்வைப்பதும் எப்படிப்பட்ட அரசியல்? ஆட்சி மாற்றம், அடிப்படை மாற்றங்களை ஏற்படுத்தும் என்று மெய்யாகவே இவர்கள் நம்புகிறார்களா? தவறு செய்பவை கட்சிகள்தாம், மற்றபடி ஜனநாயகமும் பாராளுமன்றமும் தேர்தல் அரசியலும் ஊழலற்ற, பரிபூரண அமைப்புகள் என்றா இவர்கள் நம்புகிறார்கள்? அப்படியா நம்மை நம்பச் சொல்கிறார்கள்?

ஒவ்வொரு நாளும் புதுப்புது செய்திகளை விக்கிலீக்ஸ் அம்பலப்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறது. அந்தச் செய்திகளை மேற்கண்ட மூவரும் (ஆளுங்கட்சியை மட்டும் விமரிசிக்கும் மற்றவர்களும்) வாசிக்கவேண்டும். அத்வானி, மன்மோகன் சிங், கருணாநிதி, ஜெயலலிதா அனைவரும் அடிப்படையில் ஒரே கொள்கையால் உந்தப்பட்டு செயல்படும் அரசியல்வாதிகள். இலங்கை உள்பட எந்தவொரு பிரச்னையையும் இவர்களால் வேறு விதமாக கையாண்டிருக்கமுடியாது. இவர்களிடையே எந்த வேறுபாடும் இல்லை. ஒருவருக்கு மாற்றாக இன்னொருவரை முன்னிறுத்துவதும், ஒருவரை மட்டும் விமரிசித்து இன்னொருவரை கண்டுகொள்ளாமல் விடுவதும் சரியான பார்வையாக இருக்காது.

-- மருதன்

இடதுசாரிகள் :இங்கும் அங்கும்

2011-03-28T17:21:00.001+05:30

ஆர். முத்துக்குமார்

தேர்தலுக்குத் தேர்தல் அணிமாறும் கட்சி என்றால் உங்களுக்கு எந்தக் கட்சி நினைவுக்கு வருகிறது? முதலிடம் பாமகவுக்கு. காங்கிரஸ் கட்சியும் அப்படித்தான். இவர்கள்தவிர மேலும் சில கட்சிகளும் இந்த வளையத்துக்குள் வருகின்றன. இவர்களைத்தான் கூட்டணிமாறிகள் என்று விமரிசனம் செய்கிறார்கள். ஆனால் இடதுசாரிகள் சத்தமே இல்லாமல் பலமுறை அணிமாறியிருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் மீது அணிமாறிகள் என்ற விமரிசனம் பெரிய அளவில் எழுவதில்லை.

கொஞ்சம் சரித்திரம் பார்க்கலாம்.

சுதந்தரத்துக்குப் பிறகு நடந்த முதல் தேர்தலில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தனித்துப் போட்டியிட்டது. அப்போது அந்தக் கட்சிக்கு பெரியாரின் திராவிடர் கழகம் ஆதரவு கொடுத்தது. காங்கிரஸை வேரோடு பிடுங்கி எறிய பெரியார் அப்போது நம்பியது கம்யூனிஸ்டுகளைத்தான். அந்தத் தேர்தலில் சில கம்யூனிஸ்ட் வேட்பாளர்களுக்கு திமுகவும் ஆதரவு கொடுத்தது. அதன்பிறகு நடந்த இரண்டு தேர்தல்களிலும் தனித்தே களம் கண்டது கம்யூனிஸ்ட் கட்சி.

இன்னொரு கட்சியுடன் முறையான தொகுதி உடன்பாடு அமைத்துத் தேர்தலைலச் சந்தித்தது 1967ல்தான். ஆனால் அப்போது கம்யூனிஸ் கட்சி இரண்டாகப் பிளவுபட்டிருந்தது. மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி திமுகவுடன் தொகுதி உடன்பாடு செய்துகொண்டது. இத்தனைக்கும் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு அறவே பிடிக்காத ராஜாஜியின் சுதந்தரா கட்சி திமுகவும் அணி அமைத்திருந்தது. இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தனித்துப் போட்டியிட்டது.

இதன்பிறகு நடந்த அணி மாற்ற நாடகங்களையும் அவற்றில் கம்யூனிஸ்டுகள் வகித்த பாத்திரங்களையும் சுருக்கமாகப் பார்க்கலாம்.

1971 சட்டமன்றத் தேர்தல்:

இந்திய கம்யூனிஸ்ட்: திமுக அணி
மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட்: தனித்துப் போட்டி

1977 : மக்களவைத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட்: அதிமுக அணி
மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட்: திமுக அணி

1977 : சட்டமன்றத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட்: காங்கிரஸ் அணி
மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட்: அதிமுக அணி

1980 : சட்டமன்றத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட், மார்க்சிஸ்ட் இருவருமே அதிமுக அணி

1984 சட்டமன்றத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட், மார்க்சிஸ்ட் இருவருமே திமுக அணி

1989 சட்டமன்றத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட்: அதிமுக ஜெ அணி
மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட்: திமுக அணி

1991 சட்டமன்றத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட், மார்க்சிஸ்ட் இருவருமே திமுக அணி.

1996 சட்டமன்றத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட்: திமுக அணி
மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட்: மதிமுக அணி

1998 மக்களவைத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட்: திமுக அணி
மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட்: தனித்துப் போட்டி

1999 மக்களவைத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட், மார்க்சிஸ்ட் இருவருமே அதிமுக அணி

2001 சட்டமன்றத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட், மார்க்சிஸ்ட் இருவருமே அதிமுக அணி

2004 மக்களவைத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட், மார்க்சிஸ்ட் இருவருமே திமுக அணி

2006 சட்டமன்றத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட், மார்க்சிஸ்ட் இருவருமே திமுக அணி

2009 மக்களவைத் தேர்தல்

இந்திய கம்யூனிஸ்ட், மார்க்சிஸ்ட் இருவருமே அதிமுக அணி.

0

ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்.. இடதுசாரிகள் ஒவ்வொரு முறை அணிமாறும்போதும் மிகச்சரியான காரணத்தைக் கண்டுபிடித்து, பொலிட்பீரொவில் வைத்து அலசித்தான் முடிவெடுப்பார்கள். அதில் யாருக்கும் எந்தச் சந்தேகமும் வேண்டாம்.

கம்யூனிஸ்டுகள் யார்?

2011-03-28T16:20:00.003+05:30

எது அரசியல்? - 4

கம்யூனிஸ்டுகள் என்னும் ஒற்றை சொல்லில் அனைத்து இடதுசாரிகளையும் அடக்கிவிடமுடியாது. பெரியாரிஸ்டுகள், அம்பேத்கரிஸ்டுகள், மார்க்சிஸ்டுகள், மார்க்சிஸ்ட்-லெனினிஸ்டுகள், நக்சல்பாரிகள், சிபிஐ, சிபிஎம் கட்சியினர் என்று பல குழுக்கள் இங்கே செயல்பட்டு வருகின்றன. (இந்தப் பட்டியல் இன்னமும்கூட நீளக்கூடியது.)

தேர்தலை ஒவ்வொருவரும் எப்படி அணுகுகிறார்கள் என்பதை வைத்து அவர்களைப் பற்றிய ஒரு மதிப்பீட்டை நம்மால் உருவாக்கிக்கொள்ளமுடியும். பொதுவாக அவர்களை இந்த மூன்று பிரிவுகளுக்குள் அடக்கிவிடமுடியும்.

1) தேர்தல் அரசியலை ஆதரிப்பவர்கள்
2) தேர்தல் அரசியலை நிராகரிப்பவர்கள்
3) சூழலுக்கு ஏற்றபடி ஆதரிப்பவர்கள், நிராகரிப்பவர்கள்

பாராளுமன்றம் என்பது பன்றித் தொழுவம் என்று கூறி தேர்தலை நிராகரிக்கிறார்கள் நக்சல்பாரிகள். அவர்கள் வாதம். 'ஆட்சி மாற்றம் எந்தவித அடிப்படை மாற்றத்தையும் கொண்டுவராது. ஒரே சமயத்தில் ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கும் ஒடுக்குபவர்களுக்கும் ஜனநாயகத்தை ஓர் அரசால் அளிக்கமுடியாது. அப்படிப்பட்ட ஜனநாயகம் போலி ஜனநாயகமாகத்தான் இருக்கமுடியும். உழைக்கும் மக்களிடம் அதிகாரம் குவிந்தால்தான் தற்போதைய நிலைமை மாறும். புரட்சி மட்டுமே இதனைச் சாத்தியமாக்கும். மக்களை ஒன்றுதிரட்டி போராடுவதன் மூலம் மட்டுமே புரட்சியைக் கொண்டுவரமுடியும்.'

கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் வாதம் இது. 'எங்கள் நோக்கமும் இதுவேதான் ஆனால், புரட்சி என்பது நீண்டகால லட்சியம். இடைக்கால லட்சியம் தேர்தலில் பங்கேற்பதுதான். பன்றித் தொழுவம் என்று சொல்லி அரசியலைவிட்டு ஒதுங்கி நிற்பதன் மூலம் எந்தவித மாற்றத்தையும் கொண்டுவரமுடியாது. அதற்காக துப்பாக்கி தூக்குவதும் தீர்வாகாது. தேர்தல் அரசியலுக்கு வெளியில் இருந்து போராடுவதைக் காட்டிலும் பாராளுமன்றத்தில் பங்கேற்று போராடுவது சாதுரியமானது.'

பெரியார் திராவிடர் கழகம் உள்ளிட்ட பல அரசியல் குழுக்கள் தேர்தலை சூழலுக்குத் தக்கவாறு பயன்படுத்திக்கொள்கின்றன. 'தேர்தலே வேண்டாம் என்று நிரந்தரமாக ஒதுங்கிப்போவதோ, தேர்தல்தான் ஒரு வழி என்று ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் பங்கேற்பதோ நடைமுறைக்கு உதவாதது. சூழலுக்கு ஏற்றபடிதான் தேர்தல் அரசியலை அணுகவேண்டும், விமரிசிக்கவேண்டும்.'

இது மிகவும் அடிப்படையான ஒரு வித்தியாசம் மட்டுமே. மற்றபடி, கொள்கை முதல் செயல்திட்டம் வரை, சித்தாந்தம் முதல் செயல்பாடுகள் வரை பல்வேறு வித்தியாசங்களை சுட்டிக்காட்ட இயலும்.

ஆனாலும், இவர்கள் அனைவருமே கம்யூனிஸ்டுகள் என்றோ இடதுசாரிகள் என்றோ புரட்சியாளர்கள் என்றோதான் அழைக்கப்படுகிறார்கள், விமரிசிக்கப்படுகிறார்கள்.

ஆயிரம் சொன்னாலும் அதெப்படி தோழர் நீங்கள் துப்பாக்கி தூக்கலாம் என்று சிபிஎம் கட்சியினரிடமும், ஆயிரம் இருந்தாலும் போயஸ் கார்டனில் பதுங்கியவர்கள்தானே என்று நக்சல்பாரிகளிடமும் இன்றும் கேட்டுக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். தோழர், அவர்கள் நாங்களில்லை என்று ஒவ்வொருமுறையும் அவர்களும் சொல்லிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.

-- மருதன்

அஇஅதிமுக தேர்தல் அறிக்கை

2011-03-28T13:00:00.000+05:30

AIADMK_Election_Manifesto_2011

முழுதாகத் தரவிறக்கிக்கொள்ள இங்கே.

திமுக தேர்தல் அறிக்கை

2011-03-28T12:50:00.000+05:30

DMK-Election Manifesto-2011-Tamil

மேலே சரியாகத் தெரியவில்லை என்றால், தரவிறக்கிக்கொள்ள இங்கே செல்லவும்.

பிரவீன் குமார்

2011-03-26T09:44:00.006+05:30

ச.ந. கண்ணன்

ஓர் அரசு அதிகாரி, அதிகாரத்துக்குக் கட்டுப்படுவதென்பது இயல்பாக நடக்கும் செயல். மிரட்டியோ அதிக சலுகைகள் அளித்தோ மிகச்சுலபமாக ஓர் அதிகாரியை வளைத்துவிடமுடியும். காரணம், அரசு அதிகாரியின் துணையில்லாமல் சட்டத்தை மீறுவதென்பது நடக்காத காரியம்.

தேர்தல் நாளன்று, ஓட்டுச்சாவடிகளைக் கைப்பற்றி, அதில் பணியாற்றுகிற அரசு ஊழியர்களை சிறிது நேரம் வெளியேற்றிவிட்டு, தங்களுக்குச் சாதகமாக ஓட்டுக்களை பதிவு செய்வது என்பது இங்கு அடிக்கடி நடக்கும் தேர்தல் விதிமீறல்கள். தேர்தல் கமிஷ்னர்கள், சட்டப்படி நடக்க எண்ணினாலும் ஒரே நேரத்தில் ஆயிரம் தவறுகள் நடக்கும்போது அவர்களால் அதை எதிர்கொள்ளவே முடியாது. சிறந்த உதாரணம், நரேஷ் குப்தா. தனி ஆளாக அவர் எவ்வளவோ போராடினார். நிறைய பேட்டிகள், விளக்கங்கள் கொடுத்தார். ஆனால், ஓரெல்லை வரை தான் அவராலும் செல்லமுடிந்தது. இடைத்தேர்தல்களில் பணப்பட்டுவாடா நடந்தபோது தேர்தல் கமிஷனால் அதைத் தடுக்கவே முடியவேயில்லை. மாநிலத்தின் ஒட்டுமொத்த அரசு இயந்திரமும் ஆளுங்கட்சிக்கு ஆதரவாகச் செயல்படுகிறபோது அங்கு நியாயத்துக்கோ சட்டத்திட்டத்துக்கோ இடமில்லாமல் போய்விடுகிறது.

இப்படிப்பட்ட ஓர் அக்கிரமமான அரசியல் சூழ்நிலையில், தற்போதைய தேர்தல் கமிஷனின் நடவடிக்கைகள் கவனம் ஈர்த்துவருகின்றன. அரசியல் கட்சிகள் அலறுகிற அளவுக்கு அவர்களின் கண்களில் விரலை விட்டு ஆட்டுகிறார்கள். கருணாநிதி, தேர்தல் கமிஷனைக் குறை சொல்லாமல் மேடையிறங்குவதில்லை. உயர் நீதிமன்றமே தேர்தல் கமிஷனிடம் கெடுபிடிகளைச் சற்று தளர்த்திக்கொள்ளுங்கள் என்கிறது. தமிழ்நாட்டில் இந்தத் தேர்தலில், அரசியல் கட்சிகளுக்கு எதிராக 48 ஆயிரத்து 350 வழக்குகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. சேஷன் காலம் ஞாபகத்துக்கு வருகிறது.

ஓர் அதிகாரி, நேர்மையாகவும் தைரியமாகவும் நடந்துகொண்டால் சட்டத்தை வளைக்க நினைப்பவர்களை ஓடஓட விரட்டமுடியும் என்பதற்கு தமிழக தலைமை தேர்தல் அதிகாரி பிரவீன் குமார் ஓர் உதாரணமாக இருக்கிறார். அவருடைய கெடுபிடிகளால் பொதுமக்களும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள், என்னதான் உஷாராக வேலை பார்த்தாலும் அரசியல்வாதிகளின் கொட்டத்தை முழுவதுமாக அடக்கமுடியவில்லை என்று தேர்தல் கமிஷனின் நடவடிக்கைகளில் பல குறைகள் இருந்தாலும் ஓர் அரசு அதிகாரி நெஞ்சுரத்துடன் பணியாற்ற விரும்புகிறார் என்பதே நம்பமுடியாத, ஆறுதல் தருகிற செய்தியாக இருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட ஓர் அதிகாரிக்கு ஆதரவளிக்கவேண்டியது நம் கடமை.

வைகோ செண்டிமெண்ட்?

2011-03-25T15:13:00.002+05:30

ஆர். முத்துக்குமார்

வைகோ இருக்கும் அணி தமிழ்நாட்டு சட்டமன்றத் தேர்தலில் வெற்றிபெற முடியாது என்ற செண்டிமெண்ட்தான் அதிமுக - மதிமுக பிரிவுக்கான காரணம் என்ற ஆரூடல் அரசியல் களத்தில் வலம்வந்துகொண்டிருக்கிறது. கறுப்புத்துண்டுக்காரர் அருகில் இருந்தால் வெற்றி சாத்தியப்படாது என்று அதிமுக தலைமைக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டதுதான் முக்கியமான காரணம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

ஏற்றுக்கொள்கிறேன், செண்டிமெண்ட் என்ற அளவில் அல்ல; ஆருடத்தின் அடிப்படையில் அல்ல; முழுக்க முழுக்க அரசியல்ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.

மறுமலர்ச்சி திமுக என்ற புதிய கட்சியைத் தொடங்கியபிறகு நடந்த 1996 சட்டமன்றத் தேர்தலில் மறுமலர்ச்சி திமுக தலைமையில் ஒரு அணி உருவானது. மதிமுக தவிர மார்க்சிஸ்ட், ஜனதா தளம் உள்ளிட்ட கட்சிகள் அந்த அணியில் இடம்பெற்றன. பாமகவை அந்த அணிக்குக் கொண்டுவரும் முயற்சிகள் வெற்றிபெறவில்லை. இறுதியில் 177 இடங்களில் மதிமுக, 40 இடங்களில் மார்க்சிஸ்ட், 16 இடங்களில் ஜனதா தளம் போட்டியிட்டன. இறுதியில், மதிமுகவுக்கு ஒரு இடம்கூட கிடைக்கவில்லை. ஆக, முதல் கூட்டணி முயற்சி தோல்வி.

2001 சட்டமன்றத்தேர்தலின்போது தனித்துப் போட்டியிட்டது மதிமுக. அதற்குமுன்புவரை திமுக அணியில் இருந்த மதிமுக, தொகுதிப்பங்கீட்டுச் சிக்கல் காரணமாக வெளியேறியது. அப்போது பாஜக போட்டியிட்ட 21 தொகுதிகள் தவிர எஞ்சிய அனைத்து தொகுதிகளிலும் மதிமுக தனித்துப் போட்டியிட்டது. இம்முறையும் தோல்வியே மிஞ்சியது. ஆக, முதல் தனிஆவர்த்தன முயற்சியும் தோல்வி.

2006 சட்டமன்றத் தேர்தலின்போதும் திமுகவுடன் ஏற்பட்ட தொகுதிப்பங்கீட்டுச் சிக்கல் காரணமாக திடீரென அதிமுக அணியில் இணைந்து 35 தொகுதிகளில் நின்றது மதிமுக. ஆறு தொகுதிகளில் வென்றபோதும் மதிமுக இடம்பெற்ற அணி தோல்வியையே சந்தித்தது. ஆக, இரண்டாவது கூட்டணி முயற்சியும் தோல்வி.

ஆகக்கூடி,

1996 தேர்தலில் 177 இடங்களில் போட்டியிட்டு 168 இடங்களில் டெபாசிட் இழந்தனர் மதிமுக வேட்பாளர்கள். வாக்குசதவீதம் 5.78.

2001 தேர்தலில் 211 இடங்களில் போட்டியிட்டு 205 இடங்களில் டெபாசிட் இழந்தனர் மதிமுக வேட்பாளர்கள். வாக்கு சதவீதம் 4.65

2006 தேர்தலில் 35 இடங்களில் போட்டியிட்டு 6 இடங்களில் வெற்றி பெற்றனர்.வாக்கு சதவீதம் 5.98.

அதிமுக அணியில் மதிமுக இடம்பெறாமல் போனதற்கு அல்லது விலக்கப்பட்டதற்கு மேலே இருக்கும் அரசியல்ரீதியான முடிவுகள்தான் காரணங்களே தவிர கறுப்புத்துண்டோ, அதிர்ஷ்டமோ, ராசியோ கிடையாது!

எதுவும் மாறப்போவதில்லை!

2011-03-25T14:52:00.009+05:30

தமிழகத்தில் ஒவ்வொரு சட்டசபைத் தேர்தலின்போதும் தி.மு.க. கூட்டணி வெற்றி பெறுமா? அல்லது அதிமுக கூட்டணி வெற்றி பெறுமா என்ற விவாதம் தொடர்ந்துகொண்டுதான் இருக்கும். இதில் யார் வெற்றி பெற்றாலும் பல விஷயங்கள் மாறப் போவதில்லை.

தேர்தலுக்கு முன் என்னென்ன நடக்கும்?

அப்படி ஒவ்வொரு கூட்டணியும் வெற்றி பெற்றால் என்ன நடக்கும் என்று ஒரு கற்பனை.

முதலில் அதிமுக கூட்டணி வெற்றி பெற்றால்...

அடுத்து திமுக கூட்டணி வெற்றிபெற்றால்,

இந்த கற்பனைக்கு எனக்கு கார்ட்டூன்களைக் கொடுத்து உதவிய தினமணி கார்ட்டூனிஸ்ட் மதி அவர்களுக்கு நன்றி. (இதில் பல கார்ட்டூன்களை மாற்றி இருக்கிறேன். இதற்கு கார்ட்டூனிஸ்ட் மதியிடம் அனுமதி பெற்றுவிட்டேன்.)

-- Kathiravan.

இது அநியாயம்

2011-03-25T14:51:00.000+05:30

திமுக, அதிமுக, பாமக, தேமுதிக, மதிமுக, காங்கிரஸ், விடுதலை சிறுத்தைகள், ஒரு ஜோடி கம்யூனிஸ்டுகள், கோழி பிரியாணி சாதிக் கட்சிகள் - ஒன்று விடாமல் அனைவரைப் பற்றியும், அனைத்தைப் பற்றியும் எழுதித் தீர்க்கும் / திட்டித்தீர்க்கும் நண்பர்கள், தமிழ்நாட்டுத் தேர்தலில் பாரதிய ஜனதா என்றொரு கட்சியும் பங்குபெறுகிறது என்பதை ஏன் சுத்தமாக மறந்தேவிட்டார்கள் என்று தெரியவில்லை.

ஒரு கட்டுரை, ஒரு குறிப்பு, அட ஒரு சொல்கூட பாஜக பற்றி இல்லை என்பது வியப்பளிக்கிறது. கார்த்திக்கின் நாடாளும் மக்கள் கட்சியைவிடவா பாஜக வீணாய்ப் போன கட்சி? பொருட்படுத்தக்கூட வேண்டாத நிலையில்?

ஹிந்துத்துவச் சிங்கம் ஹரன் பிரசன்னாகூட இதுவரை இதைப்பற்றி எழுதாத அவலத்தைச் சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன். கிழக்கு நண்பர்களே, நீங்கள் குறிப்பிடக்கூடத் தகுதியற்ற ஓர் இயக்கமாக பாஜக ஏன் ஆகிப்போனது என்பது பற்றியாவது நாலு வரி எழுதிப் போடவேண்டுமாய்க் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

நாணயம்!

2011-03-25T14:21:00.006+05:30

அரசியல்வாதிகளின் சொத்து மதிப்பை அறிந்துகொள்வதில் பல சுவாரஸ்யங்கள் இருக்கின்றன. மு.க, ஜெ இருவரின் சொத்து விவரங்கள் பற்றி பல செய்திகள் வெளிவந்திருந்தாலும் தினமணியில் அவை விரிவாக உள்ளன.

கருணாநிதியின் சொத்து விவரம்

இந்தச் சொத்துக்களை தான் எப்படி சம்பாதித்தேன் என்று சில மாதங்களுக்கு முன்னால் மு.க ஓர் அறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டார்.

ஜெயலலிதாவின் சொத்து விவரம்

பின்குறிப்பு - மலம்புழா சட்டசபை தொகுதியில் போட்டியிடும் கேரள முதல்வர் அச்சுதானந்தன், சொத்து தொடர்பாக அவர் தாக்கல் செய்த பிரமாண பத்திரத்தில், தனக்கு எந்தவித அசையும் மற்றும் அசையா சொத்துக்களும், பூர்வீக சொத்துக்களும் இல்லை என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இலவசத்தினால் பறிபோகும் தமிழர்களின் தன்மானம்

2011-03-25T14:01:00.003+05:30

அ.தி.மு.க. தேர்தல் அறிக்கை தி.மு.க. தேர்தல் அறிக்கையை ஓவர்டேக் செய்ய வேண்டும் என்ற வேகத்தில் மட்டுமே வெளியிட்டிருக்கிறார்கள்.

உண்மையில் இது சாத்தியமில்லை என்று அனைவருக்கும் தெரியும். தி.மு.க. அரசு கடந்த தேர்தலில் அறிவித்த அரிசி திட்டம் மட்டுமே சுமாராக செயல்படுத்தினார்கள். (ஒரு ரூபாய் அரிசி இட்லி அரைக்க மட்டுமே பயன்படுகிறது.)

தி.மு.க அரசின இலவச டி.வி. முழுமையாக சென்று சேராத நிலையில், சென்ற வார தேர்தல் அறிக்கையில் ஏகப்பட்ட இலவச அறிவிப்புகளை வெளியிட்டிருக்கிறார்கள்.

ஏற்கனவே டி.வி. வைத்திருப்பவர்கள் வாங்கிய வேகத்தில் விற்று விட்டார்கள். இந்த நிலையில் அனைவர் வீட்டில் இருக்கும் பொருட்களையே இலவசமாக வழங்கினால் அதை பலரும் விற்று விடவே செய்வார்கள். இதனால் அவர்களின் வாழக்கைத்தரம் ஒன்றும் உயர்ந்து விடப்போவதில்லை.

பெரும்பாலான மக்கள் தரமான கல்வியை தாருங்கள் என்றுதான் கேட்கிறார்கள். லேப்டாப் கொடுப்பதை பற்றி பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்களை கேட்டால், முதலில் எங்களுக்கு அடிப்படை வசதிகளை செய்து தாருஙகள் என்றுதான் கேட்கிறார்கள்.

ஒரு சிறந்த அரசு என்ன செய்ய வேண்டும் ஒரு சிறந்த மனிதனை உருவாக்குகின்ற கல்வியை தர வேண்டும். அது போதும் அவனுக்கு தேவையானதை அவனே சம்பாதித்து கொள்வான்.

இப்படிப்பட்ட இலவசங்கள் மனிதனுடைய எல்லையற்ற தேவைகளை ஒருபோதும் பூர்த்தி செய்யாது. மாறாக இலவசங்கள் ஏழைகளை, ஏழை என்ற நிலையில் இருந்து பிச்சைக்காரர்கள் என்ற நிலைக்கு கொண்டு சென்று விடும்.

தரமான கல்வி, மருத்துவத்தை இலவசமாக வழங்க முடியாவிட்டாலும், அதிகப்படியான கட்டணம் வசூலிப்பதை தடுத்தாலே போதும். அப்படிப்பட்ட அரசை மக்கள் என்றென்றும் கொண்டாடுவார்கள்.

அநாகரிகமான பதிவு

2011-03-25T13:59:00.003+05:30

2006 தேர்தலின்போது அரிசி மானியம் பற்றி நான் எழுதியவை

2011-03-25T13:32:00.000+05:30

இந்தத் தேர்தலில் அரிசி மானியம் பற்றி நாம் அதிகம் பேசப்போவதில்லை. ஆனால் 206 சட்டமன்றத் தேர்தலில் அது முக்கியமான விஷயமாக இருந்தது. முடியுமா, முடியாதா என்பது ஒரு கேள்வி. செய்வார்களா என்பது இரண்டாவது. அதனால் திமுக ஜெயிக்குமா என்பது மூன்றாவது.

அந்த இரண்டு பதிவையும் அப்படியே கட் & பேஸ்ட். சில எழுத்துப்பிழைகள் இருக்கும். மாற்றப்போவதில்லை.

======

Saturday, April 08, 2006

அரிசி மான்யம் (Rice subsidy)

கலைஞர் கருணாநிதி ரூ. 2க்கு கிலோ அரிசி கொடுப்போம் என்கிறார். கேப்டன் விஜயகாந்த் "ஏழைகளுக்கு" மாதம் 15 கிலோ அரிசி இலவசமாகக் கொடுப்போம் என்கிறார்.

தற்போது தமிழகத்தில் நடப்பது என்ன என்று தெரிந்துகொள்ள எனக்கு ஆசை வந்தது. அதனால் கொஞ்சம் நேரம் செலவு செய்து பார்த்ததில் எனக்குக் கிடைத்த தகவல்கள் இவை.

தமிழகத்தில் தற்போது கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் ரேஷன் கார்டுகள் மொத்தம் 1.88 கோடி. இதில் சென்ற வருடம் 1.76 கோடி குடும்பங்கள் மட்டுமே ரேஷனில் அரிசி வாங்கியுள்ளனர்.

இந்த 1.88 கோடி குடும்பங்களில் மத்திய அரசு கிட்டத்தட்ட 50 லட்சம் குடும்பங்களை மட்டுமே வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழே உள்ள குடும்பங்கள் என்று அறிவிக்கிறது. (ஆண்டு வருமானம் ரூ. 24,000க்குக் கீழே). மத்திய அரசே மாநில அரசுகளுக்கு மான்ய விலையில் அரிசியை விற்கிறது. வறுமைக்கோட்டுக்குக்கீழே உள்ள ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் மத்திய அரசு கிலோ ரூ. 5.65 என்ற கணக்கில் மாநில அரசுக்கு அரிசி விற்கிறது. வறுமைக்கோட்டுக்கு மேலே உள்ள மக்களுக்கு அரிசி வழங்க வேண்டுமானால், மத்திய அரசிடமிருந்து இந்த அரிசியை வாங்க வேண்டுமானால் அதற்கு ஆகும் செலவு கிலோவுக்கு தற்போது ரூ. 9.15 !

வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழே:
மொத்தக் குடும்பங்கள் = 50 லட்சம்
ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் வருடத்துக்கு வேண்டிய அரிசி = 240 கிலோ
ஒரு கிலோவுக்கு ஆகும் செலவு = ரூ. 5.65
அதை ரூ. 2.00க்கு விற்பதால் ஏற்படும் நஷ்டம் = 50 லட்சம் * 240 * (5.65 - 2.00) = 438 கோடி

வறுமைக்கோட்டுக்கு மேலே:
மொத்தக் குடும்பங்கள் = 1.88 கோடி - 50 லட்சம் = 1.38 கோடி
ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் வருடத்துக்கு வேண்டிய அரிசி = 240 கிலோ
ஒரு கிலோவுக்கு ஆகும் செலவு = ரூ. 9.15
அதை ரூ. 2.00க்கு விற்பதால் ஏற்படும் நஷ்டம் = 1.38 கோடி * 240 * (9.15 - 2.00) = 2,368 கோடி

மொத்த நஷ்டம் = ரூ. 2,806 கோடி

இதுதான் மான்யத் தொகையாகக் காண்பிக்கப்படும்.

நடக்கும் நிதியாண்டு 2006-07-ல் தமிழக அரசு இந்த மான்யத்துக்காக ஒதுக்கி வைத்த தொகை ரூ. 1,500 கோடி. (அதாவது அரிசி ரூ. 3.50 என்று இருந்தால்). சென்ற ஆண்டுகளில் மக்கள் எந்த அளவுக்கு அரிசி வாங்குகிறார்கள் என்பதை கணக்கிட்டு அதற்கேற்றவாறு தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கிறது இந்த மான்யம். இப்பொழுது கருணாநிதியின் கணக்கின்படி வெறும் ரூ. 540 கோடிதான் அதிகம் தேவைப்படும் என்று அவர் சொல்கிறார். ஆனால் உண்மையில் மான்யம் இன்னமும் ரூ. 1,300 கோடி அதிகம் தேவைப்படும். ரூ. 2 க்கு ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க வகையில் அரிசி கிடைத்தால் அதிக அளவில் வாங்குவார்கள். அதனால் முழு மான்யமாக ரூ. 2,800 கோடி தேவைப்படும். எனவே பட்ஜெட் எஸ்டிமேட்டைவிட நிச்சயம் ரூ. 1,000-1,300 கோடி அதிகம் தேவைப்படும்.

முதலில் ஏன் அனைத்து மக்களுக்கும் - அதாவது வறுமைக்கோட்டுக்கு மேலே இருப்பவர்களுக்கும் - சுமார் 1.38 கோடி குடும்பங்களுக்கு - மிக அதிக அளவில் மான்யம் வழங்கப்படுகிறது என்ற கேள்வியை நாம் கேட்க வேண்டும். வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழே உள்ளவர்களுக்கு, அதாவது சுமார் 50 லட்சம் குடும்பங்களுக்கு மட்டும் மான்யம் என்றால் அதனால் ஆகும் செலவு குறைவுதான். பிறருக்கு மான்யமே இல்லாது கிலோ ரூ. 10 என்ற அளவில் அரிசியை விற்கவேண்டும்.

எந்த மான்யமாக இருந்தாலும் ஏன் அதைக் கொடுக்கிறோம், யாரிடமிருந்து பணத்தை எடுத்து குறிப்பிட்ட வகுப்பினருக்குக் கொடுக்கிறோம் என்று கவனிக்கவேண்டும். அதை அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும்.

குறைந்த விலை அரிசி அல்லது கலர் டிவி இலவசம் என்பது தேவையா, அதற்குபதில் வேறெதாவது செய்வது நல்லதா என்று கவனிக்கவேண்டும். அடிப்படை உணவு, அடிப்படை மருத்துவம், அடிப்படைக் கல்வி, மேற்படிப்பு, கல்விக்குத் தேவையான பிற (சைக்கிள், பஸ் பாஸ், புத்தகங்கள்) ஆகியவை தவிர்த்து வேறெதற்கும் மான்யங்கள் தருவதை மிகுந்த யோசனையுடனே செயல்படுத்தவேண்டும்.

விவசாயத்துக்கான மான்யம் (மின்சாரம், உரம், தண்ணீர், குறைந்த வட்டிக் கடன்) ஓரளவுக்கு ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியது. வீட்டுக்கான மின்சாரம் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது - வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழே உள்ள வீடுகளுக்கும்கூட! ஆனால் இன்னமும் தொடர்கிறது.

திமுக எப்படியாவது இந்தத் தேர்தலை வெல்லவேண்டும் என்பதற்காக இஷ்டத்துக்கு வாரிவிடும் தேர்தல் வாக்குறுதிகள் அவர்களை கேலிக்குள்ளாக்கும்.

இதற்கிடையில் புதிதாகக் கட்சியைத் தொடங்கியுள்ள விஜயகாந்த் இதைவிட கேலிக்கூத்தான மான்யங்களையும் இலவசங்களையும் பேசுகிறார். ஏழைகளுக்கு 15 கிலோ அரிசி மாதத்துக்கு இலவசம் என்பதை மட்டும் சில மாறுதல்களுடன் ஏற்றுக்கொள்வேன். வறுமைக்கோட்டுக்குக்கீழே உள்ள குடும்பங்களுக்கு மாதம் 15 கிலோ அரிசி இலவசம் என்பது முற்றிலுமாக ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியது. உணவு அடிப்படை என்ற வகையில். அதற்குமேல் அவர் ஏகப்பட்டவற்றை வாரி வழங்குகிறார். அவருக்கு தான் ஜெயிக்கவே போவதில்லை என்று தெரிந்துள்ளது. ஏனெனில் ஜெயித்தால் நிச்சயமாக அவரால் இந்த வாக்குறுதியில் ஒன்றைக்கூட நிறைவேற்ற முடியாது.

====

Tuesday, April 18, 2006

அரிசி மான்யம் redux

ஜெயலலிதா நேற்று ஆண்டிப்பட்டியில் "Buy 10 kg for Rs. 3.50 per kg, Get 10 kg free" என்று சூப்பர் மார்க்கெட் புரோமோஷனல் விளம்பர பாணியில் தூள் கிளப்பியுள்ளார். அதுவும் 1.88 கோடி ரேஷன் கார்டுகளுக்கும் பொதுவாக. வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழே, மேலே என்றெல்லாம் எந்தப் பிரிவினையும் இல்லை.

ஆக, கருணாநிதி கிலோ அரிசி ரூ. 2க்கு என்றால் அம்மையார் கிலோ அரிசி ரூ. 1.75க்கு என்கிறார். விஜயகாந்தோ "No conditions! 15 கிலோ அரிசி இலவசம்" என்கிறார். ஆனால் ஏழைகளுக்கு என்கிறார். வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே என்று நாமாக முடிவு செய்துகொள்வோம்.

கருணாநிதியாவது ஏதோ கணக்கு காட்டுகிறார் - செலவு இவ்வளவு, அவ்வளவு ஆகும் என்று. ஜெயலலிதாவுக்கோ விஜயகாந்துக்கோ அந்தக் கவலைகூட இல்லை. சும்மா, வாய் வார்த்தை போதும்.

விஜயகாந்தின் அரிசி வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற ஆகும் மான்யச் செலவு (வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழே உள்ளவர்களுக்கு மட்டும் மாதம் 15 கிலோ அரிசி இலவசம்): ரூ. 500 கோடி.
வறுமைக்கோட்டுக்கு மேலே இருப்பவர்களுக்கு இப்பொழுது இருக்கும் மான்யம் (அதாவது மாதம் 20 கிலோ, ரூ. 3.50 கிலோவுக்கு) தொடருமானால் அதற்காகும் அதிகச் செலவு: ரூ. 1,800 கோடி.
இப்பொழுது பட்ஜெட்டில் ஏற்கெனவே உள்ளது: ரூ. 1,500 கோடி.
மேற்கொண்டு தேவை: ரூ. 800 கோடி

கருணாநிதியின் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றத் தேவையாகும் பணம்: ரூ. 2,800 கோடி
இப்பொழுது பட்ஜெட்டில் உள்ள ரூ. 1,500 கோடியை விட அதிகம் தேவை: ரூ. 1,300 கோடி

ஜெயலலிதாவின் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றத் தேவையாகும் பணம்: ரூ. 2,900 கோடி
பட்ஜெட்டில் உள்ளதை விட அதிகம் தேவை: ரூ. 1,400 கோடி

=====

அப்போது என் பதிவில் நடந்த விவாதத்தை விருப்பம் உள்ளவர்கள் பரிசீலிக்கலாம். பதிவு 1 | பதிவு 2
.

காங்கிரசின் கலாசாரக் கொழுந்துகள்

2011-03-25T09:58:00.001+05:30

நேற்று சன் செய்திகள் தொலைக்காட்சியில் திரும்பத் திரும்ப ஒரு காட்சி திரையிடப்பட்டுக்கொண்டே இருந்தது. சென்னை சத்தியமூர்த்தி பவனில் காங்கிரஸ்காரர்கள் கலவரத்தில் ஈடுபட்ட காட்சி. டாக்டர் நடேசன் என்பவருக்கு சீட் கொடுத்ததைக் கண்டித்து அந்தக் கலவரம் நடத்தப்பட்டது.

பெரிய பெரிய கற்களை எறிந்து கண்ணாடி சன்னல்களை உடைத்தார்கள். கட்டடத்துக்கு உள்ளே பாய்ந்து சென்று கையில் கிடைத்த அனைத்தையும் தூக்கி வீசினார்கள். ஒருவர் நாற்காலியொன்றைத் தலைக்குமேலே தூக்கிக்கொண்டு எதன்மீது வீசலாம் என்று ஒரு கணம் இங்குமங்கும் தேட, வழுக்கைத் தலை மனிதர் ஒருவர் மரண பயத்துடன் அவரைக் கடந்து ஓடினார்.

மேசைகள், நாற்காலிகள், பெஞ்சுகள், பீரொக்கள் அனைத்தும் உடைக்கப்பட்டன. மின்விசிறி ஒன்று பிடுங்கி எறியப்பட்டது. ஃபைல்கள், காகிதங்கள் கிழித்தெறியப்பட்டன. ரணகளம்.

பெரிய அதிர்ச்சி இல்லைதான். காங்கிரஸ் என்றாலே சட்டைக்கிழிப்பு, வேட்டி அவிழ்ப்பு, கொடும்பாவி எரிப்பு, கோஷ்டி மோதல் என்பதுதான் சரித்திரம். குறிப்பாக, தமிழக காங்கிரஸ் இவ்விஷயத்தில் பாரம்பரியப் பெருமையை எக்காலத்திலும் விட்டுக்கொடுத்ததில்லை.

இதே தங்கபாலுவின் உருவப்படங்கள் இதற்கு முன்னும் எத்தனையோ முறை எரிக்கப்பட்டுதான் இருக்கிறது. அவருக்கே அது பழகியிருக்கும். ராகுல், சோனியா, மன்மோகன் போன்றோர்கூட ஒரு சராசரிச் செய்தியாகத்தான் மேற்கண்ட காட்சியைக் கண்டிருப்பார்கள். கலவரத்தில் ஈடுபட்ட காங்கிரஸாரே கடமை முடிந்ததென நினைத்து இந்நேரம் பிரசாரத்துக்குப் போயிருக்கலாம்.

ஆனால் எனக்குப் பெரிய குழப்பமளித்த விஷயம், இந்தக் கலவரக் காட்சியை நேர்த்தியான காமெண்ட்ரியுடன் சன் தொலைக்காட்சி உரிய நேரமளித்து நிதானமாக ஒளிபரப்பியதன் பின்னணி என்ன என்பதுதான்.

விரும்பியோ விரும்பாமலோ திமுக காங்கிரஸ் கூட்டணி ஏற்பட்டிருக்கிறது. இணைந்து பணியாற்றி வெற்றிக்குப் பாடுபடவேண்டிய சூழலில் இரு கட்சிகளும் இருக்கின்றன. மக்களிடையே காங்கிரசுக்கு இருக்கும் கொஞ்சநஞ்ச அனுதாபத்தையும் ஒட்டத் துடைத்து எடுத்துவிடும்படியான இந்தப் புரட்சிகர சம்பவக் காட்சி சன் செய்திகளில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை ஒளிபரப்பப்பட்டதன் உள்ளரசியல் என்னவாக இருக்கும்?

சத்தியமூர்த்தி பவன் புரட்சி மட்டுமல்ல. வேறு சில இடங்களிலும் காங்கிரஸ்காரர்கள் தங்கபாலு உருவ பொம்மையை எரித்தது, அவரது ஃப்ளெக்ஸ் படங்களைக் கிழித்து, தீயிட்டுக் கொளுத்தியது, அதைக் கீழே போட்டு மிதிமிதியென்று மிதித்தது, அவரை வாய்க்கு வந்தபடி திட்டிப் பேசியது என்று கர்ம சிரத்தையாக காங்கிரஸ் கலாசாரக் கொழுந்துகளின் கண்ணியம் மிகு திருவிளையாடல்கள் அனைத்தும் சன்னில் காட்டப்படுகின்றன.

கடைமட்ட வாக்காள அப்பாவிகளுக்கு இதைப் பார்த்தால் வரக்கூடிய வினாக்கள் பின்வருமாறு:-

1. தங்கபாலு இப்போது காங்கிரசில் இல்லையா?
2. காங்கிரஸ் இப்போது திமுக கூட்டணியில் இல்லையா?
3. சன் டிவி திமுக தலைமையுடன் நல்லுறவில் இல்லையா?
4. திமுகவின் எதிரி அதிமுக இல்லையா?
5. சன் டிவியை நடுநிலையான சானல் என்று காட்டிக்கொள்ள வேறு உபாயங்கள் இல்லையா?

பாமக தேர்தல் அறிக்கை

2011-03-24T12:58:00.000+05:30

சில உலாவிகளில் பாமக தேர்தல் அறிக்கை அப்படியே படிக்கக்கூடியதாக இருக்கும்.

PMK Menifesto 2011

படிக்க முடியாவிட்டால், இங்கு சென்று படிக்கலாம்.

லவ் ஆல்!

2011-03-24T07:47:00.006+05:30

மார்ச் 20 அன்று, ஹரன் பிரசன்னா இங்கே இவ்வாறு எழுதினார் -

/கல்வி கற்கும் மாணவர்களில் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு மட்டுமே லாப் டாப் என்கிறது திமுக தேர்தல் அறிக்கை. ஏன் அப்படி? பிராமணர்களிலும் உயர்த்தப்பட்ட ஜாதிகளிலும் உள்ள நிஜமான பிச்சைக்காரர்களுக்கு லாப் டாப் கொடுத்தால் என்ன பூமி விண்டுவிடுமா?/

நேற்று (மார்ச் 23), திமுக தலைமையிலான ஜனநாயக முற்போக்குக் கூட்டணியின் தேர்தல் பிரசார பொதுக்கூட்டம் திருவாரூரில் நடைபெற்றபோது கருணாநிதி அளித்த புதிய வாக்குறுதி -

திமுக தேர்தல் அறிக்கை மார்ச் 19-ம் தேதி வெளியிடப்பட்டது. இதில், அரசுக் கல்லூரிகளில் பயிலும் பிற்படுத்தப்பட்ட, மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட மாணவர்களுக்கு இலவச மடிக் கணினி வழங்கப்படும் என அறிவித்தோம். இதற்குப் பெரும் வரவேற்பு கிடைத்தது. இதைத்தொடர்ந்து, அனைத்து மாணவர்களுக்கும் இலவச மடிக் கணினி வழங்கப்படும் என இங்கு அறிவிக்கிறேன்.

படித்தவர்கள் அரசியலுக்கு வந்தால் என்ன ஆகும்?

2011-03-23T16:46:00.006+05:30

எது அரசியல்? - 3

படித்தவர்கள் வந்தால்தான் அரசியல் உருப்படும் என்று அங்கலாய்ப்பவர்கள் இதை அவசியம் பார்க்கவேண்டும். இந்திய அளவில் மட்டுமல்ல உலக அளவில் கூட'இவ்ளோ படிப்பு' படித்தவர் இருப்பாரா என்று தெரியவில்லை. ஆசியா, ஐரோப்பா, அமெரிக்கா என்று பூமிப்பந்தில் உள்ள அத்தனை நாடுகளில் இருந்தும் விருதுகளும் பாராட்டுகளும் வாங்கி குவித்திருக்கிறார். ஆம், மன்மோகனால் ஆளப்படுவதற்கு நாம் உண்மையிலேயே கொடுத்து வைத்திருக்கவேண்டும்.

ஆனால், பாருங்கள் நம் நாட்டில் இவர் அறிவாளியாகவோ, அறிவுஜீவியாகவோ அறியப்படவில்லை. மிகவும் நேர்மையானவர் என்று கொஞ்சம் முன்னால் வரை சொல்லி வந்தார்கள். அடடா பாருங்கள் எவ்வளவு பிரமாதமான பயோடேட்டா என்று வாயாற புகழ்ந்து தள்ளினார்கள். மீடியாவும்கூட அவரை ஆகச் சிறந்த தலைவராக உயர்த்திப்பிடித்தது.

மன்மோகன் சிங் ஆட்சியின் ஊழல்களும் ஏமாற்று வேலைகளும் அடாவடிகளும் ஒடுக்குமுறைகளும் ஒவ்வொன்றாக வெளிச்சத்துக்கு வந்தபோதும் அவரை தாங்கித்தான் பிடித்தார்கள். பாவம், யாரோ செய்த குற்றத்துக்கு அவர் மீது பழி சுமத்தலாமா? ஆயிரம் இருந்தாலும் படித்தவர்....

பிறகு, (ரகசிய) அணுசக்தி ஒப்பந்தம், ஹைட் சட்டம், ஸ்பெக்ட்ரம், எஸ் பேண்ட், பிஜே தாமஸ் என்று மேலும் பல சாதனைகள் வ்ரிசையாக வெளிவந்தபோது, 'எனக்கு எது பற்றியும் எதுவும் தெரியாது' என்றார் மன்மோகன். அப்போதும்கூட அவரைத் தாங்கிப் பிடிக்க பலர் இருந்தனர். அவர் என்ன செய்வார்? எல்லாம் சோனியாவின் செயல்! மன்மோகன் வெறும் பலிக்கடா.

மு.க. அழகிரியை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். மீடியா அவருக்கு எப்படிப்பட்ட பிம்பத்தை வழங்கியிருக்கிறது? மதுரையை ஆண்டு வரும் தாதா. ஆங்கிலம் பேசத் தெரியாதவர். படிக்காதவர். குண்டர்களை வைத்து அடாவடி செய்யத்தான் லாயக்கு. இன்னபிற.

படிக்காத அழகிரி, படித்த மன்மோகன் இருவருமே அரசியல்வாதிகள். இருவருக்கும் ஊழல் சரித்திரம் இருக்கிறது. குற்றப் பின்னணி இருக்கிறது. இந்த இருவருக்கும் ஏன் முரண்பாடான தனித்தனி பிம்பங்கள்?

விக்கிலீக்ஸ் பதில் அளிக்கிறது. 'இந்தியாவில் நாங்கள் நம்பக்கூடிய ஒரே நபர் மன்மோகன் சிங்தான்!' மன்மோகன் பற்றிய அமெரிக்காவின் மதிப்பீடு இது. ஆயிரம் இருந்தாலும் படித்தவர்... மதுரையைத் தாண்டாத மு.க. அழகிரிக்கும் உலகப் புகழ்பெற்ற படிப்பாளி மன்மோகனுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் இதுதான். இன்றைய உலகமயமாக்கல் சூழலுக்கு ஏற்ற குளோபல் படிப்பாளி மன்மோகன்தான்.

சரி. இதிலிருந்து நமக்குக் கிடைக்கும் செய்தி என்ன? படித்தவர், படிக்காதவர் என்னும் வேறுபாடு அரசியலுக்குக் கிடையாது என்பதா? யார் வந்தாலும் அரசியல் அவர்களைப் பாழாக்கிவிடும் என்பதா? வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், பாராளுமன்ற ஜனநாயகம் இப்படிப்பட்ட அரசியல்வாதிகளைத்தான் உற்பத்தி செய்யும்! இந்த அரசியல்வாதிகள் இப்படிப்பட்ட பாராளுமன்ற ஜனநாயகத்தையே உற்பத்தி செய்வார்கள்!

-- மருதன்

வைகோவின் காலர் ட்யூன்

2011-03-23T16:02:00.004+05:30

இலவச அறிக்கைப் போர்.

2011-03-23T15:25:00.002+05:30

தி.மு.க இலவச அறிக்கையை வெளியிட்டு இரண்டு நாட்களாகிறது இன்னும் அ.தி.மு.க (இலவச?) அறிக்கை வரவில்லை.

தி.மு.க. இலவசங்களை அள்ளி வீசுவதைப் பார்த்து அரண்டு போயிருக்கக் கூடும். அதற்கு மாற்றாக அறிக்கையை தயாரிக்க தலையை பிய்த்து கொண்டிருப்பார்கள்.

தி.மு.க. அறிவித்த இலவசங்களுக்கு ஒருபடி மேலே தருவதற்கு (எழுத்தளவில் மட்டும்) அறிக்கையை தயாரித்து கொண்டிருப்பார்கள் என்று மக்கள் எதிர்பார்த்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

தி.மு.க. ஆட்சியில் ஏற்பட்ட விலைவாசி உயர்வால் கோபம் அடைந்திருந்த மக்கள் தற்போது தி.மு.க.வின் இலவச அறிக்கையால் கோபம் சற்று குறைந்திருக்கக் கூடும். ஆனால் அது தி.மு.க-வை வெற்றிப் பெற வைக்குமா என்பது சந்தேகம்தான்.

ஏற்கனவே சென்ற தேர்தலில் அவர்கள் அறிவித்திருந்த இலவச டி.வி. இன்னும் முழுமையாக மக்களை சென்றடையவில்லை. ஆனால் அறிவித்த மாதிரி செய்து காட்டினோம் என்று சொல்லிக் கொள்வார்கள்.

அ.தி.மு.க. வெளியிட இருக்கிற தேர்தல் அறிக்கையில் இலவசத்தை மக்கள் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அ.தி.மு.க. தனது முந்தைய ஆட்சியின் போது வெளியிட்டிருந்த தேர்தல் அறிக்கையின்படி நடந்து கொள்ளவில்லை என்பது மக்களுக்கு தெரியும்.

இப்போது வெளியிட இருக்கும் தேர்தல் அறிக்கையில் இலவசம் இடம் பெற்றிருந்தால் அது வெறும் ஏட்டளவில் இருந்து விட வாய்ப்பு உள்ளது.

இலவசத்தை மட்டும் எதிர்பார்த்து ஓட்டுப்போடப் போகும் மக்களுக்கு எந்த கடசிக்கு ஓட்டுப்போடுவது என்று பயங்கர குழப்பமாக இருக்கப் போகிறது.

ராமதாஸின் நேரடி மானியத் திட்டம்

2011-03-22T18:30:00.000+05:30

பாட்டாளி மக்கள் கட்சியின் ராமதாஸ் வெளியிட்டுள்ள தேர்தல் அறிக்கையில் conditional direct cash transfer என்பது பற்றி பேசியுள்ளார். அறிக்கையை நான் நேரடியாகப் படிக்கவில்லை. ஆனால், ஆங்கில இணையத்தளங்களில் படித்ததுவரை, வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழே இருக்கும் குடும்பங்கள், சில குறிப்பிட்ட விதிகளின்படி நடக்கச் சம்மதித்தால், அவர்களுக்கு மாதத்துக்கு ரூ. 1,000-1,500 பணமாகத் தரலாம் என்று சொல்கிறார் என்று தெரிகிறது.

இந்த முறையை நான் முற்றிலும் ஆதரிக்கிறேன். என்னுடைய நேரடி மானியம், மறைமுக மானியம் என்ற பதிவில் இதைப்பற்றி முன்னரே விளக்கமாக எழுதியுள்ளேன்.

மாதாமாதம், இந்தக் குடும்பத்தினர் தம் குழந்தைகளைக் கட்டாயமாகப் பள்ளிக்கு அனுப்புவார்கள், உடல்நலம் குறித்த விழிப்புணர்வுக் கூட்டங்களுக்கு வருவார்கள், தண்ணீரைக் கட்டாயமாகக் காய்ச்சி வடிகட்டிக் குடிப்பார்கள், குடும்பத்தவர் குடியில் பணத்தை நாசமாக்க மாட்டார்கள், பெண் குழந்தைகளுக்கு உணவில் குறை வைக்கமாட்டார்கள் போன்ற சில உறுதிமொழிகளை எடுத்து, அதன்படி நடப்பார்கள் என்றால், அரிசி மானியம், கேஸ் அடுப்பு மானியம் போன்றவற்றுக்கு பதிலாக, மாதாமாதம் 1,500 ஏன், 2,500 ரூபாய் கூடக் கொடுக்கலாம். அவ்வப்போது அவர்கள் சொன்னபடி நடக்கிறார்களா என்பதை சம்பந்தப்பட்ட துறையினர் கண்காணிக்கவேண்டும். இங்கு ஊழல் நடக்காமலும் பார்த்துக்கொள்ளவேண்டும்.

என் கணிப்பில் இதன்மூலம் பெரிய மாற்றத்தைக் கொண்டுவரலாம்.

அத்துட்ன மாணவர்களின் கல்விக்கும் குடும்பத்தின் உடல்நலத்துக்கும் நேரடி மானியங்களைத் தரலாம். இதில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லவேண்டியது ராஷ்ட்ரிய ஸ்வாஸ்த்ய பீமா யோஜனா என்ற மத்திய அரசின் திட்டம். அதிகம் வெளியில் தெரியாமல் இயங்கும் திட்டம் இது. இதிலிருந்து சற்றே மாறுபட்ட தமிழக அரசின் திட்டம்தான் கலைஞர் காப்பீட்டுத் திட்டம். இவை பற்றி நேரம் கிடைக்கும்போது எழுதுகிறேன்.

இப்போதைக்கு இதனைத் தெளிவாக முன்வைத்திருப்பதால், ராமதாஸுக்கு ஒரு பெரிய பாராட்டு.

ஆனால் நிருபர்களிடம் பேசும்போது ராமதாஸ், ஏழைகளுக்குத் தரும் இலவசமும் பணக்காரர்களுக்குத் தரும் வரிவிலக்கும் ஒன்று என்பதாகப் பேசியிருக்கிறார். அதை நான் சிறிதும் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பதை மட்டும் இங்கே பதிவு செய்கிறேன். இரண்டும் வெவ்வேறு. தனிப்பட்ட பணக்காரர்களுக்கு என்று எந்த அரசும் எந்த வரிவிலக்கும் தருவதில்லை. நிறுவனங்களுக்கு மட்டுமே வரிச்சலுகை, வரிவிலக்கு ஆகியவை கிடைக்கின்றன. அதற்கு சரியான அடிப்படைக் காரணங்கள் இருக்கின்றன. அப்படி வரிச்சலுகையும் வரிவிலக்கும் தருவதன்மூலம் நாட்டுக்கு பெரிய அளவில் நன்மைகள் கிடைக்கின்றன. நன்மைகள் கிடைக்காத இடத்தில் வரிச்சலுகையோ வரிவிலக்கோ தருவது சிறிதும் ஏற்கமுடியாத ஒன்று. ஏதேனும் அரசு அதனைச் செய்தால், நான் அதனைக் கட்டாயம் எதிர்ப்பேன்.

வெற்றிபெற வாழ்த்துகள்!

2011-03-22T10:06:00.000+05:30

எனக்குத் தெரிந்தவர்கள் அல்லது நான் கொஞ்சமாவது பழகியவர்கள் சிலர் இம்முறை தேர்தலில் வெவ்வேறு கட்சிகள் சார்பில் நிற்கிறார்கள். அவர்கள் அனைவரும் வெற்றிபெற வாழ்த்துகிறேன்.

1. தேமுதிக சார்பில் மாஃபா கே. பாண்டியராஜன், விருதுநகர் தொகுதியில் நிற்கிறார். இவரைப் பல ஆண்டுகளாக நன்கு அறிவேன். நல்ல நண்பர். மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறையில் சாதனைகள் படைத்துள்ள மாஃபா மனிதவள நிறுவனத்தை உருவாக்கி இந்தியாவின் முன்னணி நிறுவனமாக அதனை ஆக்கியவர். பொருளாதார விஷயங்களில் தெளிவான கொள்கைகளை உடையவர். உங்கள் பொன்னான வாக்குகளை இவருகே அளித்து இவரை வெற்றிபெறச் செய்யுங்கள்.

2. காட்டுமன்னார் கோயில் தொகுதியில் எழுத்தாளர் து. ரவிக்குமார் இரண்டாவது முறையாக விடுதலைச் சிறுத்தைகள் சார்பில் நிற்கிறார். தலித் இயக்கம் தொடர்பான தெளிவான சிந்தனைகள் கொண்டவர். விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியின் பொதுச் செயலர். நல்ல எழுத்தாளர். இணையத்தில் வலைப்பதிவு, ட்விட்டர்மூலம் பொதுமக்களுடன் பேசக்கூடியவர். அணுக எளிதானவர். நிஜமான அறிவுஜீவி. இவரைப் போன்றோர் சட்டமன்றத்தில் இடம்பெறுதல் மாநிலத்துக்கு நல்லது. உங்கள் வாக்குகளை இவருக்கே அளியுங்கள்.

3. துறைமுகம் தொகுதியில் அஇஅதிமுக சார்பில் நிற்கும் பழ. கருப்பையா. மிக இனிய மனிதர். நல்ல தனித்தமிழில் எழுதுபவர். பேச்சாளர். அரசியல் பத்தி எழுத்தாளர். காமராஜ் காலத்திலிருந்து காங்கிரஸ் கட்சியில் ஈடுபட்டவர். கடந்த சில வருடங்களாகத்தான் அஇஅதிமுகவில் இருக்கிறார். கருணாநிதியைக் கடுமையாகத் தாக்கி எழுதிய காரணத்தால் செம்மொழி மாநாடு சமயத்தில் இவரது வீட்டுக்கு குண்டர்கள் அனுப்பப்பட்டு, வீட்டில் உள்ள பொருள்கள், கார் எல்லாம் அடித்து நொறுக்கப்பட்டன. சென்ற ஆண்டில் எனக்குத் தெரிந்து நடந்த அரசியல்ரீதியான வன்முறை இது மட்டுமே. இதன் அசிங்கம் கட்டாயம் திமுக அரசின்மீது ஒட்டத்தான் ஒட்டும். இவரது அரசியல், சமூகம் சார்ந்த கட்டுரைகள் அடங்கிய தொகுதியை கிழக்கு பதிப்பகம் நாளை வெளியிடுகிறது. இவர் கட்டாயம் வெல்லவேண்டும். இந்தத் தொகுதியில் நீங்கள் இருந்தால், சிரமம் பார்க்காமல் சென்று உங்கள் வாக்குகளை பழ. கருப்பையாவுக்குத் தாருங்கள்.

4. ஆலங்குளம் தொகுதியில் நிற்கும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சர் திமுகவின் பூங்கோதை ஆலடி அருணா. கோவை செம்மொழி மாநாட்டோடு இணைந்து நடந்த தமிழ் இணைய மாநாட்டு வேலைகளுக்காக நான் இவருடன் பேசியிருக்கிறேன். அமைச்சர் என்ற எந்த பந்தாவும் இல்லாமல், வேலை நடப்பது ஒன்றை மட்டுமே குறியாக வைத்திருப்பவர். பழக இனிமையானவர். புத்திக் கூர்மை உள்ளவர். மருத்துவராகத் தேர்ச்சி பெற்று பிராக்டீஸ் செய்துவந்தவர்; பல்வேறு காரணங்களால் அரசியலில் இறங்கவேண்டிவந்தது. பூங்கோதை ஆலடி அருணா வெற்றிபெற ஆலங்குளம் தொகுதி மக்கள் தங்கள் வாக்குகளை அளிக்கவேண்டும்.

5. திருச்சுழி தொகுதியில் போட்டியிடும் திமுகவின் தங்கம் தென்னரசு. இவரை நான் அதிகம் சந்தித்ததில்லை. இரண்டு முறைகள் மட்டுமே. பூங்கோதையைப் போலவே அமைச்சர் பந்தா ஏதும் இல்லாமல், தன் வேலையில் மட்டும் கவனம் செலுத்தக்கூடியவர். சொல்லப்போனால் இவர்கள் இருவரைத் தவிர திமுக அமைச்சரவையில் வேறு எவரையும் அப்படிச் சொல்லமுடியுமா என்றே தெரியவில்லை. முழு நேர அரசியல்வாதி அல்லாது, தந்தைக்கு அடுத்து தான் என்ற முறையில் அரசியலில் இறங்கியவர். அதற்குமுன் ஸ்பிக் நிறுவனத்தில் வேலை செய்துள்ளார். கல்வி அமைச்சராக மட்டுமல்ல, மாநில தொல்லியல் துறைக்கும் அமைச்சராக இருக்கிறார். கவிஞர் தமிழச்சி தங்கபாண்டியனின் சகோதரர். தங்கம் தென்னரசு வெற்றிபெற மனப்பூர்வமான வாழ்த்துகள்.

என் ஓட்டு இவருக்குத்தான்!

2011-03-22T09:52:00.000+05:30

வாக்குப்பதிவு என்பது ரகசியமாக இருக்க வேண்டும் என்றுதான் எல்லா அரசுகளும் எதிர்பார்க்கின்றன. அது என்ன திருட்டுக் காரியமா என்ன... அதோடு, நம் அரசும் அப்படி எதிர்பார்ப்பதால் அதை மீறியே ஆக வேண்டிய கட்டாயம் ந்மக்கு இயல்பாகவே வந்துவிடுகிறது. இதோ... ஓட்டு யாருக்கு என்பதை உலக வரலாற்றிலேயே முதன் முறையாக, வெளிப்படையாக தைரியமாக அறிவிக்கிறேன்.

ஒருவர் என் தொகுதியில் தேர்தலில் நிற்கிறார் என்பதாலே அவருக்கு என் ஓட்டைப் போட்டுவிடமாட்டேன். அதற்கு அவர் தன்னைத் தகுதிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். எவரொருவர் கீழ்க்கண்ட நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்கிறாரோ அவருக்குத்தான் என் பொன்னான ஓட்டு.

1. தேர்தலில் விகிதாசார பிரதிநிதித்துவத்தை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். கிடைக்கும் வாக்கு சதவிகிதத்துக்கு ஏற்ப ஆட்சியில் பங்கு.

2. மின்னணு வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தின் நம்பகத்தன்மையையும் வெளிப்படைத் தன்மையையும் அதிகரிக்க வேண்டும்.

3. வாகன - வீட்டு எரிபொருளையும் மின்சாரத்தையும் சம்பந்தப்பட்டவர்களே தயாரித்துக் கொள்ள வழி ஏற்படுத்தித் தரவேண்டும். (சூரிய சக்தியைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் இதைச் சாதிக்க முடியும். மழைநீர் சேமிப்பு போல் சூரிய பேனல்கள் எல்லா கட்டடங்கள், வீடுகளில் நிறுவப்படவேண்டும். தமிழகத்தில் புறம்போக்காகக் கிடக்கும் 20-30% தரிசு நிலத்தில் அமெரிக்காபோல் சூரிய பேனல் வயல்கள் நிறுவப்பட்டு முன்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படவேண்டும். இன்ஸ்டாலேஷன் கட்டணங்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கு பயனாளியுடையது. மூன்றில் இன்னொரு பங்கு அரசின் மானியம். மூன்றில் இன்னொரு பங்கு சூரிய சக்தி நிறுவனங்கள் தங்கள் கொள்ளை லாபத்தில் குறைத்துக் கொள்ளவேண்டும்)

4. காவிரி பிரச்னைக்கு எளிய தீர்வு. உலக வங்கியின் ஒப்புதலுக்காக கர்நாடக அரசுப் பொறியியல் நிபுணர் பவானி சங்கரால் முன் வைக்கப்பட்டு கிடப்பில் போடப்பட்டிருக்கும் திட்டத்தை உடனே அமல்படுத்த வேண்டும் (கர்நாடகாவின் மேற்குப் பகுதி மலைகளில் பெய்து அரபிக் கடலில் வீணாகக் கலக்கும் நீரை பம்பிங் ஸ்டேஷன் மூலம் கிழக்குப் பக்கம் திருப்பினால் கர்நாடகா, ஆந்திரா, தமிழ் நாட்டின் தண்ணீர் தட்டுப்பாடு எளிதில் தீரும்).

5. மீனவர் பிரச்னைக்கு தீர்வாக இந்தியக் கடல்களில் கடல் பாசி வளர்க்கும் திட்டம் போல் இன்னபிற திட்டங்களை அமல்படுத்த வேண்டும். எல்லை தாண்டவேண்டிய அவசியமே இல்லாமல் மீனுக்கு நிகரான லாபத்தைப் பெற சாத்தியமான பல்வேறு வழிகளைக் கண்டறிய வேண்டும். இந்திய கடலோர பாதுகாப்புப் படையில் தமிழக எல்லையில் தமிழர்களை அதிகாரிகளாக நியமிக்க வேண்டும். அவர்கள் நம் மீனவர்களுக்கு நம் கடல் எல்லை குறித்த துல்லியமான தகவலைத் தந்து உதவ வேண்டும்.

6. தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டமானது தகவல் தெரிவிக்கும் கடமைச் சட்டமாக மாற்றப்படவேண்டும்.

7. மாவோயிஸ்ட், பிரிவினைவாதி போன்ற போராளிகளைப் பிடிக்க மயக்க மருந்து பொருத்திய தோட்டா பயன்படுத்தப்படவேண்டும் (கிராமங்களுக்குள் நுழைந்து அட்டகாசம் செய்யும் புலி, யானைகளைப் பிடிப்பதுபோல்) அப்போதுதான் அப்பாவிகள் தீவிரவாதிகள் என்ற பெயரில் கொல்லப்படுவதும் அதனால் பிரச்னை மேலும் பெரிதாவதும் குறையும்.

8. கூச்சல் குழப்பம் இல்லாமல் நீதிமன்றம் போல் சட்டசபை நடத்தப்படவேண்டும்.

9. நியாய விலைக்கடைகள் விரிவாக்கப்படவேண்டும். காய்கறி, பழங்கள், மருந்து, புத்தகங்கள், துணிகள், உணவுப் பொருள் என எல்லா பொருட்களையும் அரசே நியாய விலையில் (திருவள்ளுவர் நியாய விலைக் கடை) விற்க வேண்டும்.

10. அரசு வேலை அனைவருக்கும் கிடைக்க வழிசெய்யும் வகையில் 58 வயது ஓய்வு என்பது 40 ஆகக் குறைக்கப்படவேண்டும். எல்லாருக்கும் குறைந்தது 10 ஆண்டு கால அரசு வேலை உத்தரவாதம் தரப்படவேண்டும்.

11. ஹரப்பா மொகஞ்சதாரோவில் இருந்ததுபோல் அருமையான கழிவுநீர் வடிகால்கள் (வீடுகள் மற்றும் நிறுவனங்கள் தத்தமது வீட்டுக்கு முன்பாக இருக்கும் சாக்கடை மற்றும் சாலையைக் கவனித்துக் கொள்ளும் பொறுப்பை ஒப்படைத்துவிடவேண்டும். அதை சரியாகச் செய்யவில்லையென்றால் தண்டனை உண்டு.)

12. சைக்கிள் பயன்பாடு அதிகரிக்க வழி செய்யப்படவேண்டும்.

13. டபுள் டெக்கர் பேருந்துகள் அதிகரிக்கப்படவேண்டும்.

14. போக்குவரத்து நெரிசலைக் குறைக்க சில அலுவலகங்கள் எட்டு மணிக்கு ஆரம்பித்து ஐந்து மணிக்கே மூடப்படவேண்டும். சில அலுவலகங்கள் 11 மணிக்கு ஆரம்பித்து ஏழு மணிக்கு மூடப்படவேண்டும்.

15. வழிபாட்டு மையங்கள், அறக்கட்டளைகளின் நிலங்களை நிலமற்றவர்களுக்குப் பிரித்துக் கொடுக்கவேண்டும்.

16. ஐந்து ஏக்கருக்கு மேல் நிலம் உள்ளவர்களுக்கு மானியங்கள் கட்.

17. கிராமங்கள்தோறும் கண்ணகி கோயில் : 6-10 வயது மற்றும் 50-70 வயது பெண் பூசாரிகள் - தமிழில் அர்ச்சனை.

18. சாதி ஏற்றத் தாழ்வுகள் அமலில் இருக்கும் கிராமங்கள், ஊர்களில் பிரபலங்கள் களத்தில் இறங்கி மாற்றத்தைக் கொண்டுவரவேண்டும். உதா : கண்டதேவி தேரோட்டத்துக்கு ஸ்டாலின் தலைமை தாங்க வேண்டும். இரட்டை குவளை ஒழிப்புக்கு ஜெயலலிதா தலைமை தாங்க வேண்டும்.

19. சோதனைச் சாலை, கணினிகள் போன்றவற்றை அதிகம் பேர் பயன்படுத்தும் வகையில் பள்ளி, கல்லூரிகளில் ஷிஃப்ட் முறை (8.00 - 2.00 மற்றும் 2.00 - 8.00) அமல்படுத்தப்படவேண்டும். இதனால் ஒரே வகுப்பில் 30 - 40 பேர் படிப்பதைப் பிரித்து 15 - 20 என ஆக்கிக் கொள்ளமுடியும். கூடுதல் மாணவர்களையும் சேர்த்துக் கொள்ளமுடியும்.

20. பாடங்கள், தொலைக்காட்சியில் நேரடி ஒளிபரப்பாக சிறந்த ஆசிரியரால் எடுக்கப்படவேண்டும்.

காமராஜரைப் பற்றி ஒரு விஷயம் சொல்வார்கள். அவர் மதிய உணவு திட்டத்தைக் கொண்டுவர முடிவு செய்தபோது, அதிகாரிகளை அழைத்துப் பேசினாராம். எல்லாரும் அதை நடத்துவதில் என்னென்ன சிக்கல்கள் என்று அதற்கு எதிராகவே பேசிக் கொண்டிருந்தார்களாம். ஒரு கட்டத்துக்கு மேல் தாங்க முடியாத காமராஜர், இந்த திட்டத்தை எப்படி நடத்துவது என்று சொல்லத்தான் நீங்கள் இருக்கிறீர்கள். ஏன் நடத்த முடியாது என்று சொல்ல அல்ல என்று கோபப்பட்டாராம். இந்த தேர்தல் எதிர்பார்ப்புகளையும் அந்த கோணத்திலேயே ஒருவர் பார்க்க வேண்டும். இவை, மக்களுக்கு மிகவும் தேவையான விஷயங்கள். இவற்றை நடத்த என்னென்ன செய்ய வேண்டும் என்று மட்டுமே ஒருவர் பார்த்தால் இவை முழுவதும் நடைமுறை சாத்தியமானவையே.

என் ஓட்டு இப்படிப்பட்ட ஒருவருக்குத்தான். அப்ப உங்க ஓட்டு?

- மகாதேவன்

இலவசம், மானியம், வரிவிலக்கு, வரிச்சலுகை, ஊக்கம்

2011-03-21T19:43:00.001+05:30

தேர்தல் அறிக்கைகள் இலவசங்களை அள்ளித் தர முற்படும்போது அதனை ஆதரிப்போர் ஒன்றுதிரண்டு எதிர்ப்போரைத் தாக்குகின்றனர்: அப்ப நீ மட்டும் வரிவிலக்கு/வரிச்சலுகை பெறுகிறாய்தானே, பின் ஏன் இலவசத்தை எதிர்க்கிறாய்?

இலவசத்துக்கும் இன்னபிறவுக்கும் வித்தியாசங்கள் உண்டு. நாடறிந்த வலதுசாரி அறிவுஜீவி என்று பெயர்வேறு பெற்றுவிட்டதால் இதனை நான் கட்டாயம் விளக்கியே ஆகவேண்டும்.

இலவசம் = Free: ஒருவர் ஒன்றுமே செய்யாவிட்டாலும் அரசின் வருமானத்தில் (அதாவது பிறர் கொடுக்கும் வரி வரிமானத்தில்) இருந்து அரசு அவருக்குத் தருவது. உதாரணம்: ஏழைகளுக்கு அளிக்கப்படும் உதவித்தொகை, இலவச அரிசி, விவசாயிகளுக்குத் தரப்படும் இலவச மின்சாரம்...

மானியம் = Subsidy: முழுதும் இலவசமாகக் கிடையாது. சில தொழிலில் உள்ளவர்கள், அதில் உள்ள முழுச் செலவையும் நிஜமாகவே செய்தால் லாபம் என்று எதுவுமே கிடைக்காது. அந்தத் தொழிலை மூடவேண்டி வரும். அந்தத் தொழில் மூடப்பட்டால் அதனால் நாட்டின் பொருளாதாரத்துக்குப் பெரும் பின்னடைவு ஏற்படும். அல்லது முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சிலவற்றுக்கு நாடு பிற நாடுகளை நம்பவேண்டி வரும். உதாரணம்: விவசாயம். விவசாயி கரண்டுக்கும் உரத்துக்கும் உண்மையான விலை கொடுத்து உழவு செய்தால், அவனது பொருளுக்கு நியாயமாகக் கிடைக்கும் வருமானத்தில் அவன் செத்துவிடுவான். எனவேதான் அரசு கொஞ்சம் கரண்ட் ஃப்ரீ என்று சொல்வதோடு, உரத்துக்கு மானியம் வழங்குகிறது. இந்த மானியத்தால் உரக் கம்பெனிகளுக்கு மட்டும்தான் லாபம் என்று சொல்வோரும் உண்டு. இதேபோல, மத்தியதர, உயர் வகுப்பு மக்களையும் சேர்த்து அனைவருக்கும் வீடுகளில் வழங்கப்படும் கேஸ் சிலிண்டருக்கு மானியம் தருவதாக அரசு சொல்லிக்கொள்கிறது. சில சமயங்களில் நாம் முற்றிலும் குழம்பும்வகையில் பெட்ரோலுக்கும்கூட மானியம் தருவதாக அரசு சொல்கிறது.

ஆக, நிஜமான செலவு என்னவோ, அதைவிடக் குறைவான விலையில் பொருள்களை அளிக்கும் அரசு, வித்தியாசத்தைத் தான் ஏற்றுக்கொள்கிறது. ரேஷன் பொருள்கள் அனைத்தும் இப்படித்தான்.

வரிவிலக்கு / வரிச்சலுகை - Tax break, Lower Tax rate: பெரும்பாலான தொழில்களை ஊக்குவிக்கும் எண்ணத்தில், அரசு அந்தத் தொழில்களுக்கு எல்லாம் வரி வசூலிப்பதே இல்லை. உதாரணமாக, விவசாயத்துக்கு வரி என்பதே கிடையாது. தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களுக்கு நிறைய வரிச் சலுகைகள் இருந்தன. உதாரணமாக அவர்கள் முற்றிலும் டாலரில் சம்பாதித்தார்கள் என்றால். இப்படித்தான் சாஃப்ட்வேர் டெக்னாலஜி பார்க் என்ற அமைப்புகள் தோன்றின. அந்நியச் செலாவணி தேசத்துக்கு அவசியம் என்பதால் அதனைச் சம்பாதிக்கும் அமைப்புகளை ஊக்கப்படுத்தவேண்டும் என்பதற்காக அரசு தன் வருமானத்தைக் குறைத்துக்கொள்ளச் சம்மதிக்கிறது. கவனிக்கவும், அரசு இலவசமாகவோ அல்லது மானியமாகவோ எதையும் தருவதில்லை. ஆனால் மற்றவர்கள் தரவேண்டிய வரியைக் காட்டிலும் நீ குறைத்துக்கொடுத்தால், அல்லது சில ஆண்டுகளுக்கு வரியே கட்டாமல் இருந்தாலும் பரவாயில்லை என்றுதான் அரசு சொல்கிறது.

ஊக்கம் - Incentives: சில பகுதிகளில் தொழில் வளர்ச்சி இல்லாமல் போகும். அங்கு அதனால் வேலை வாய்ப்புகள் இல்லாமல் இருக்கும். அப்போது நிறுவனங்கள் கையைக் காலைப் பிடித்து, அய்யா வாங்க, அம்மா வாங்க என்று அழைத்துவரவேண்டியிருக்கும். அப்படி அங்கே வந்து இத்தனை ரூபாய் முதலீடு செய்ய, அந்த நிறுவனம் பதிலுக்கு எனக்கு என்ன செய்வாய் என்று அரசிடம் கேட்கும். உதாரணமாக, எனக்கு வட்டியே இல்லாமல் கடன் கொடு என்று தனியார் நிறுவனங்கள் கேட்கலாம். அல்லது நிலம் சதுர அடி ஒரு ரூபாய் என்ற கணக்குக்குத் தா என்று கேட்கலாம். கலால் வரியை ஐந்தாண்டுகளுக்கு முற்றிலுமாக ரத்து செய் என்று கேட்கலாம். இந்தக் கோரிக்கைகளை அரசுகள் ஏற்றுக்கொள்ளவும் செய்யலாம். டாடா நானோ தொழிற்சாலை இப்படித்தான் மேற்கு வங்கத்துக்குப் போய்ச் சேர்ந்தது. பின் மமதா தீதியின் தீதாலும் நரேந்திர மோடியின் சமத்காரத்தாலும் குஜராத்துக்கு இடம் பெயர்ந்தது. நிச்சயமாக இந்த முறையில் அரசின் வருமானம் குறையும், அரசு கையை விட்டுக் கொஞ்சம் செலவும் செய்யவேண்டியிருக்கும்.

இவையெல்லாம் ஒன்றா? எல்லாவற்றையும் ஒரே தராசில் போட்டி நிறுக்கலாமா? நிச்சயம் கிடையாது. ஆனால் வலதுசாரி நான் வேறு என்னதான் சொல்வேன். நடுநிலை மக்கள் நீங்களே இதைப் படித்துவிட்டு ஒரு முடிவுக்கு வாருங்கள். சாயிநாத் போன்ற ஆசாமிகள், கார்பரேட் நிறுவனங்கள் கொள்ளை அடிக்கின்றன என்று கூசாமல் ஹிந்துவில் எழுதுவார்கள். அதை வினவர்கள் தமிழாக்கி, இதோ பார் கார்பரேட் பூச்சாண்டி என்று பயமுறுத்துவார்கள்.

இன்னும் சிலர், இலவசம் எனது பிறப்புரிமை, அதை அடைந்தே தீருவேன் என்றெல்லாம் கொக்கரிக்கிறார்கள். பிச்சை அல்ல, உரிமை என்று கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் ராஜா என்.டி.டி.வியில் பேசினார். இவர்கள் எல்லாம் ஆபத்தானவர்கள்.

மானியங்கள் ஏழைகளுக்குப் போய்ச்சேரவேண்டும் என்பதை நான் ஆமோதிக்கிறேன். ஆனால், இலவசம், மானியம் என் பிறப்புரிமை என்றெல்லாம் பேசுபவர்களை நான் எக்காலத்திலும் ஆதரிக்கமாட்டேன். உழைக்கும் தனி மனிதர்களின் உழைப்பாலும் நிறுவனங்களின் (அதாவது முதலீடு செய்வோர்) உழைப்பாலும் மட்டுமே உற்பத்தி சாத்தியமாகிறது. இந்த உற்பத்தியின் பின்னணியில்தான் அரசுகளுக்கு வருமானம் வருகிறது. சரியான முறையில் உற்பத்தியை ஊக்குவிக்க வரிச் சலுகைகள் அவசியம். எல்லாத் தொழில்களும் வரிச் சலுகையைக் கோரவில்லை; எல்லாத் தொழில்களுக்கும் வரிச் சலுகைகள் கொடுக்கப்படுவதில்லை. எல்லா மாநிலங்களும் தொழில்களுக்கு ஊக்கம் தருவதில்லை. அதற்கான தேவையும் இல்லை. இந்த கார்பரேட் நிறுவனங்கள் எவையுமே ‘ஊக்கமும் வரிச்சலுகையும் எங்கள் பிறப்புரிமை’ என்று சொல்வதில்லை. மேலும் அவை அனைத்தும் உற்பத்தி செய்கின்றன; பலருக்கு வேலைகளைத் தருகின்றன; பொருளாதாரத்துக்குப் பங்களிக்கின்றன. அவற்றை அழித்துவிட்டால் திருவோட்டுப் பொருளாதாரம் மட்டுமே மிஞ்சும். ஆனால் இவர்களுக்குத் தரவேண்டிய சலுகைகள் சரியா, குறைக்கப்படவேண்டுமா என்பதைக் கட்டாயம் பரிசீலிக்கவேண்டும்.

மாற்றாக, ஏழைகளுக்கும் நசிந்த தொழில்களுக்கும் தரப்படும் மானியத்தையும் இலவசத்தையும் பென்ஷன் போலப் பார்க்கக்கூடாது. சும்மா உட்கார்ந்து தின்ன இலவச சோறு என்ற அளவில் இது இருக்கக்கூடாது. முற்றிலும் நலிவுற்றவர்கள், வயதானவர்கள், அனாதைகள், சொந்தமாகத் தங்களைப் பார்த்துக்கொள்ள முடியாதவர்கள் போன்றோருக்கு அவர்களது வாழ்நாள் இருக்கும்வரை உணவு, இருப்பிடம், மருத்துவ வசதி தந்து கண்ணியமான ஈமச் சடங்குகளைச் செய்வது ஒரு நாகரிக சமுதாயத்தின் குறிக்கோளாக இருக்கவேண்டும். அதனை நாம் இன்னமும் செய்யவில்லை. அது நமது முதன்மைக் குறிக்கோள்.

அடுத்து, ஏழைகளாக இருப்போர் தங்களை மேலே தூக்கிக்கொண்டு வர வேண்டிய ஆதரவைத் தருவது அரசின் குறிக்கோளாக இருக்கவேண்டும். அதற்குத் தேவையான கல்வி மானியம், திறன் மேம்பாட்டு மானியம் அல்லது இலவசம் ஆகியவை மிக முக்கியம். ஆனால் இவற்றையும் ஒருவர் இது என் பிறப்புரிமை, இதனைத் தருவது அரசின், சமுதாயத்தின் பிற மக்களின் கடமை என்றெல்லாம் பார்க்கவே கூடாது.

நடுநடுவே ஆயிரம் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக நசுக்கப்பட்டு வந்த மக்களுக்கு இப்போது கிடைக்கும் மீட்டெடுக்கப்பட்ட உரிமை என்றெல்லாம் பீலா விடுபவர்களைத் தனியாக கவனிக்கவேண்டும். இங்கே நான் குறிப்பிட்டிருப்பது முற்றிலும் பொருளாதார அடிப்படையில் மட்டுமே எழுதப்பட்டது. முழுமையான இடதுசாரிப் பொருளாதார முறைகளைப் பின்பற்றினால், அல்லது சோஷலிசம் என்று சொல்லப்படும் முறையைப் பின்பற்றினால் ஒரு நாடு முற்றிலுமாக அழிந்துவிடும். அதே சமயம், ஊழல் மலிந்த, கொடூர கார்பரேட் கலாசாரத்தையும் எதிர்க்கவேண்டும். இரண்டுக்கும் இடைப்பட்ட சட்டத்தின் ஆட்சி வலிமையாக இருக்கும் ஒரு ஃப்ரீ மார்க்கெட் எகானமி + மனிதநேய மானிய முறை முற்றிலும் சாத்தியம். அதை நோக்கித்தான் நாம் செல்லவேண்டும்.

பத்ரி சேஷாத்ரி

திருந்தாத கழுதைகள்!

2011-03-21T16:48:00.003+05:30

என் பள்ளி ஆசிரியர், ஒருமுறை அரசியல் கட்சிகளின் பெயர்களுக்கு விளக்கம் கொடுத்தார்.

தி.க. – திருந்தாத கழுதை

தி.மு.க. – திருத்த முடியாத கழுதை

அ.தி.மு.க. அடித்து திருத்த முடியாத கழுதை

இதே போல் பா.ம.க., ம.தி.மு.க. மற்றும் தே.மு.தி.க-வுக்கு என்ன பெயர் வைக்கலாம் என்று யோசனை சொல்லவும். (கார்த்திக் இந்த ஆட்டத்திற்கு கிடையாது.)

தேர்தலோ தேர்தல் – 3

2011-03-21T14:02:00.000+05:30

நான் தேர்தலில் நிற்பதென்று முடிவெடுத்துவிட்டேன் என்று அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொன்னார் 23-ம் புலிகேசி. அதைக்கேட்ட செக்யூரிட்டியும் சிரிப்பு போலீஸும் சிலையாகி நின்றனர். மக்களாட்சி என்ற பெயரில் மன்னராட்சியைவிட மோசமாக நடந்து கொள்பவர்களுக்கு ஒரு முடிவு கட்டியாக வேண்டும். மக்களை அடிமைப்படுத்தி அடக்கியாளும் அராஜகவாதிகளை, ஆர்ப்பரித்து ஆட்டம் போடும் ஆணவக்காரர்களை, இச்சகம் பேசி ஏமாற்றும் இறுமாப்புக்காரர்களை, உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று பேசித் திரியும் உன்மத்தர்களை...

போதும் மன்னா... போதும். அனாவுக்கு அனா... ஆவன்னாவுக்கு ஆவன்னா என்று மெய்யெழுத்து நீங்கலாக தமிழில் இருக்கும் அனைத்து எழுத்துகளுக்கும் நீங்கள் நீட்டி முழங்க ஆரம்பித்தால் எங்கள் பாடு என்ன ஆவது? என்று என்கவுண்டர் ஏகாம்பரம் பதறியபடியே கெஞ்சினார்.

மன்னராட்சியை ஒழித்து மக்களாட்சியைக் கொண்டுவருவதாகத் திரைப்படங்களில் வீர வசனங்கள் பேசி ஆட்சியைப் பிடித்தவர்கள் தாங்களே மன்னராகிய விந்தையைப் பார்த்திருக்கிறோம். இன்று அவர்களின் போலி மக்களாட்சியில் இருந்து மக்களை விடுவிக்க ஒரு மன்னரே களம் புகுகிறார் என்பதைப் பார்க்கும்போது எங்கள் உடம்பெல்லாம் புல்லரிக்கிறது. வாழ்க்கை என்பது ஒரு வட்டம். அதில கீழ இருப்பவன் மேல போவான். மேல இருப்பவன் கீழ வருவான் என்று இதைத்தான் எங்கள் இளைய தளபதி அன்றே சொன்னார் போலிருக்கிறதே என்று செக்யூரிட்டி ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தார்.

இந்த நிகழ்வில் இருக்கும் ஒரு கவித்துவ நீதியை நீங்கள் யூகித்து இன்புறும் காலையிலே, 23-ம் புலிகேசி பூமிக்கு வந்த விஷயமும் அவர் தேர்தலில் நிற்கப் போகும் விஷயமும் விஜய் தொலைக்காட்சிகளில் கண்ணைக் கூச வைக்கும் செய்தியாக என்கவுண்டர் ஏகாம்பரம் மூலமாக ஒளிபரப்பாக ஆரம்பித்தது.

ஐ ஆம் பேக் என்ற மன்னரின் பன்ச் டயலாக்குகள் பட்டி தொட்டி எங்கும் பரவ ஆரம்பித்தன. வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்கத்தின் நிரந்தரத் தலைவர் கைப்புள்ளை முதல் நபராக தன் நிபந்தனையற்ற ஆதரவைத் தெரிவித்துக்கொண்டார். அதைத் தொடர்ந்து கார்த்திக், விஜய டி.ராஜேந்தர், வைகோ என பலரும் மாமா மன்னரின் தலைமையில் மூன்றாவது அணி ஆரம்பிக்க தீவிர முயற்சிகள் மேற்கொண்டனர். தமிழ் நாட்டில் மூன்றாம் அணிக்கு வாய்ப்பு இல்லை என்று தா. பாண்டியன், ப. சிதம்பரம், ராமதாஸ் உள்ளிட்ட பலரும் கருத்துத் தெரிவித்ததைப் பார்த்தபோது அவர்களுடைய கண்களிலும் குரலிலும் பூனைக்கு யாராவது மணி கட்ட மாட்டார்களா என்ற ஏக்கமும், ச்சீச்சீ. இந்தப் பழம் புளிக்கும் என்ற விரக்தியும் நன்கு தெரிந்தது. அனைத்துக் கட்சிகளும் மன்னரைத் தம் பக்கம் இழுக்க விரும்பின... தே.மு.தி.க. தவிர.

மள மளவென தேர்தல் பணிகள் முடுக்கிவிடப்பட்டன. கட்சியின் கொள்கைப் பரப்புச் செயலாளராக வடிவு நியமிக்கப்பட்டார். கட்சியின் வழக்கு விவகாரங்களைக் கவனித்துக் கொள்ள வெடிமுத்துவும் பிகரை மெயிண்டெய்ன் பண்ண பிச்சுமணியும் நியமிக்கப்பட்டனர். பேக்கரி முதலாளி வீரபாகு தேர்தல் நிதி வசூல் விவகாரங்களைப் பார்த்துக் கொள்வதெனவும், தீப்பொறி திருமுகம், அலர்ட் ஆறுமுகம் ஆகியோர் தேர்தல் கூட்ட ஒருங்கிணைப்பையும் பிரசாரத்தையும் கவனித்துக் கொள்ள நியமிக்கப்பட்டனர்.

கட்சிக்கு என்ன பெயர் சூட்டலாம் என்று பொதுக்குழு கூட்டப்பட்டது. கட்சித் தலைவர் தன் கருத்தையே பொதுக்குழுத் தீர்மானம் என்ற பெயரில் முடிவு செய்வதையோ கட்சியினரிடம் கூடப் பேசாமல் தன் முடிவை அறிவிப்பதையோ விரும்பாத ஒரிஜினல் தலைவரான நம் புலிகேசி மன்னர், கட்சி உறுப்பினர் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் விருப்பத்தை தைரியமாகச் சொல்லலாம் என்று கேட்டுக்கொண்டார்.

தமிழ் நாட்டில் எந்தக் கட்சி ஆரம்பிப்பதாக இருந்தாலும் திராவிட அல்லது தமிழ் என்ற வார்த்தை கட்டாயமாக இருக்க வேண்டும் என்று சிலர் சொன்னார்கள். இந்திய, தேசிய, ஜனநாயக என்ற வார்த்தைகளும் அவசியம் என்று வேறு சிலர் சொன்னார்கள். பூலோகச் சக்கரவர்த்தி நம் தலைவராக இருக்கும்நிலையில் உலகத்தையும் கட்சியின் பெயரில் சேர்த்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று இன்னும் சிலர் அபிப்ராயப்பட்டனர். அனைவரது கருத்துக்கும் மதிப்பு அளிப்பதே தன் இலக்கு என்று மன்னாதி மன்னர் சொன்னதால் எல்லா வார்த்தைகளும் குலுக்கிப் போடப்பட்டு அகில உலக அனைத்து இந்திய திராவிட முற்போக்குத் தமிழர் முன்னேற்ற ஜனநாயகக் குடியரசுக் கழகம் என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டது. அப்படியாக அ.உ.அ.இ.தி.மு.த.மு.ஜ.கு.க. என்ற பெயரில் புதிய கட்சி உதயமானது.

கட்சிக்குக் கொடியைத் தீர்மானிப்பதிலும் இதே ராஜ தந்திரமே பின்பற்றப்பட்டதால் வானவில்லின் ஏழு நிறங்களோடு கறுப்பு, வெள்ளை, சாம்பலும் கலந்து பத்து வண்ணத்தில் ஓர் அருமையான கொடி உருவாக்கப்பட்டது. கட்சியின் சின்னம் என்ன என்ற கேள்வி எழுந்தது. இரண்டு மலையும் அதன் நடுவில் செக்கச் சிவந்த சூரியனும் என்ற ஒன்றை மன்னர் மன்னர் முன்வைத்தார். ஆனால், அது திருக்குவளை முத்துவேலர் கருணாநிதி முன்னேற்றக் கழகம் என்ற கட்சியின் சின்னம் என்று கட்சி உறுப்பினர்கள் சொன்னார்கள். இருக்கலாம். ஆனால், நமது சின்னம் அஸ்தமன சூரியனைக் குறிக்கிறது என்று புது விளக்கம் கொடுத்தார் மன்னர் பெருமான். ஆரம்பிக்கும்போதே அஸ்தமனம் என்பது பகுத்தறிவுக்கு ஒவ்வாததாக இருக்கிறதே என்று கொ.ப.செ. வடிவு அபிப்ராயப்பட்டார். சூரியனின் அஸ்தமனம் என்பது சந்திரனின் உதயம் (சந்திரன் என்ற பெயரைக் கேட்டதும் கட்சி உறுப்பினர்கள் மேஜையை விடாமல் தட்டி ஆரவாரம் செய்தனர்). சூரியன் சுட்டெரிக்கககூடியது. சந்திரனோ குளுமையைத் தருவது. நம் கட்சி மக்களுக்கு இனிமையைத் தரும். இதத்தைத் தரும். இன்பத்தைத் தரும். அதைக் குறிக்கும் வகையில் அஸ்தமன சூரியன் என்பதே நம் சின்னம். இந்த அஸ்தமனம் உண்மையில் ஊரை உலையில் போடும் ஊத்தை வாயர்களின், எளியோரை ஏய்த்துப் பிழைக்கும் எத்தர்களின் அஸ்தமனத்தைக் குறிக்கும் என்று மன்னர் கொள்கை விளக்கம் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்.

விட்டால் மன்னர் எஞ்சிய எழுத்துகளுக்கும் தாவிவிடுவார் என்று பயந்த உறுப்பினர்கள் இரண்டு கைகளையும் ஒரே நேரத்தில் உயர்த்தி ஆதரவு தெரிவித்துவிட்டனர். அப்படியாக இரு மடங்கு ஆதரவுடன் அஸ்தமன சூரியனே கட்சியின் சின்னமாக ஏக மனதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. இருந்தும் ஏற்கெனவே ஒரு கட்சிக்கு அந்தச் சின்னம் இருப்பதால் சட்டரீதியாக பிரச்னை ஏதேனும் வருமா என்று வக்கீல் வெடிமுத்துவிடம் கருத்துக் கேட்கப்பட்டது. எந்தப் பிரச்னையும் வராது. பாதி சூரியனுக்கு பதிலாக நாம் முழு சூரியனை மலையின் மேலே வைத்துக் கொள்வோம். அதையும் மீறி ஏதேனும் பிரச்னை வந்தால் என் வாதத்திறமையால் அதைத் தூள் தூள் ஆக்கிவிடுவேன் என்று வெடிமுத்து உறுதி கொடுக்கவே அஸ்தமன சூரியன் கட்சிச் சின்னம் அச்சடிக்க உத்தரவு கொடுக்கப்பட்டது.

அடுத்ததாக முதல் வேலையாக எங்கிருந்து சீர்திருத்தத்தை ஆரம்பிப்பது என்று விவாதிக்க ஆரம்பித்தனர்.

மன்னா... இன்றைய தேர்தல் முறையின் மிகப் பெரிய பிரச்னை என்னவென்றால் வெற்றி பெறுபவர் எல்லாத்தையுமே எடுத்துச் செல்பவராக இருக்கிறார்.

அதில் என்ன தவறு?

இல்லை மன்னா. விஷயம் என்னவென்றால், ஒரு கட்சி பத்து தொகுதிகளில் ஒவ்வொன்றிலும் 60 வாக்குகள் பெறுகிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். இன்னொரு கட்சி ஒவ்வொன்றிலும் 40 வாக்குகள் பெறுகிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். 60 வாக்குகள் பெற்ற கட்சிக்கு பத்து இடங்களும் கிடைத்துவிடுகிறது. 40 வாக்குகள் பெற்ற கட்சிக்கு ஒன்றுமே கிடைக்காமல் போய்விடுகிறது. அந்த 40 பேரின் கருத்துக்கும், தேர்வுக்கும் எந்த மதிப்பும் இல்லாமல் போய்விடுகிறது. அவர்களுடைய குரல் எழ வாய்ப்பே இல்லாமல் போய்விடுகிறது. இது மிகப் பெரிய தவ்று அல்லவா?

நீங்கள் சொல்வது சரிதான். இன்றைய உங்கள் தேர்தலில் இப்படியா நடந்துவருகிறது.

ஆமாம் மன்னா...

என்ன வேதனை. கேவலம் இதையா மக்களாட்சி என்று தலையில் தூக்கி வைத்து ஆடுகிறீர்கள். போகட்டும். அதுதான் நான் வந்துவிட்டேனே. இந்தப் பிரச்னையை எப்படித் தீர்ப்பது என்று சொல்லுங்கள்?

ஒரு வழி இருக்கிறது மன்னா. ப்ரொப்போர்ஷனல் ரெப்ரசண்டேஷன்.

நான் இப்போது என்ன செய்துவிட்டேன் என்று புரியாத மொழியில் என்னைத் திட்டுகிறீர்கள்.

திட்டவில்லை மன்னா. அதாவது விகிதாசார பிரதிநிதித்துவம். மேலே சொன்ன உதாரணத்தையே எடுத்துக் கொள்வோம். 60 வாக்குகள் பெற்ற கட்சிக்கு மொத்த பத்து சீட்களில் ஆறு தரப்படும். 40 வாக்குகள் பெற்ற கட்சிக்கு 4 சீட்கள் தரப்படும்.

இது நல்ல யோசனையாக இருக்கிறதே.

ஆமாம் மன்னா. தேர்தல் என்ற செயல்பாட்டின் இன்றைய ஆக உயர்ந்த வடிவம் அதுதான் மன்னா.

அப்படியானால் உலக வரலாற்றிலேயே முதன் முதலாக நாம் அதை அமல்படுத்திவிடுவோம்.

அது முடியாது மன்னா.

ஏன். நன்றாகத்தானே போய்க் கொண்டிருக்கிறது.

அதுசரிதான் மன்னா. ஆனால், உலகில் பல இடங்களில் இந்த வழிமுறை அமலில் இருக்கத்தான் செய்கிறது.

என்னது, ஏற்கெனவே அமலில் இருக்கிறதா? நோய்க்கான மருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பிறகும் நோயுடன் வாழ்ந்து வருகிறீர்களா... வெட்கக்கேடு.

இல்லை மன்னா. எல்லா நாடுகளிலும் இந்த வழிமுறை ஏதாவது ஒரு தேர்தலுக்கு பயன்படுத்தத்தான்படுகிறது.

அப்படியானால், நம் சட்டமன்றத் தேர்தலுக்கும் அதைப் பயன்படுத்த வேண்டியதுதானே.

நிச்சயமாக மன்னா... அப்படிச் செய்தால் 20% வாக்குகள் மட்டுமே பெற்றுவிட்டு 150-160 தொகுதிகளைக் கைப்பற்றும் அராஜகம் நடக்காமல் தடுக்கப்படும். 15% வாக்குகள் பெற்று ஒரு தொகுதி கூட கிடைக்காமல் போகும் அவலமும் நீங்கும். சின்ன கட்சிகள் ஆட்சியில் பங்கு பெற வேண்டி, கொள்கையை விட்டுக் கொடுத்து கூட்டணி வைக்க வேண்டிய அவலமும் முடிவுக்குவரும். மொத்தத்தில் அது உண்மையான மக்களாட்சியாக மலர வழி பிறக்கும்.

அப்படியானால், முதல் வேலையாக இந்த வழிமுறையில் தேர்தலை நடத்தச் சொல்லி இன்றே இந்தக் கணமே உத்தரவிடுகிறேன். யாரங்கே... கொண்டுவா ஓலையை... எழுதிக் கொள் எழுது கோலெடுத்து...

மன்னர் மன்னா... கொஞ்சம் பொறுங்கள். நாம் இப்போதுதான் தேர்தலில் நிற்கப் போகிறோம். மக்களாட்சியில் எதையும் நினைத்த உடனே அமல்படுத்த முடியாது. அதற்கென்று பல்வேறு வழிமுறைகள் இருக்கின்றன. நம்முடைய தேர்தல் வாக்குறுதிகளில் இதைமுதலாவதாக வைத்துக் கொள்வோம். நாம் ஆட்சிக்கு வந்தால் அடுத்த தேர்தலுக்கு இந்த விகிதாச்சார பிரதிநிதித்துவத்தை அமல்படுத்துவோம் என்று சொல்லுவோம்.

அப்படியா சொல்கிறீர்கள். எங்கள் மன்னராட்சி காலத்தில் எல்லாம் எண்பேராயம், ஐம்பெருங்குழு என்ற பெயரில் கற்றறிந்த சான்றோர் ஒரு விஷயத்தை அலசி ஆராய்ந்து முடிவு சொன்னால் அது அடுத்த கணமே அமலுக்கு வந்துவிடும்.

அது ஒருவகையில் நல்லதுதான். ஆனால், அந்த மன்னர் சர்வாதிகாரியாகவும் அந்த ஆலோசனைக்குழு நாசகாரக் கும்பலாகவும் இருந்துவிட்டால் மக்களின் கதி அதோ கதி அல்லவா?

அது சரிதான். ஆனால், மக்களால் இதுபோல் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் மோசமான தலைவனை விட நல்ல சர்வாதிகாரி மேல் என்பதை நீங்கள் விரைவில் உணர்வீர்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

மன்னர் மன்னா... உங்கள் பொற்காலம் விரைவில் மலர சீக்கிரமே வழி பிறக்கும் மன்னா...

பலே வெள்ளையைத்தேவா... க.க.போ... (கருத்தைக் கச்சிதமாகப் பிடித்துக் கொண்டாய் போ...) என்று கட்சி அலுவலகமே அதிரும் படிச் சிரித்தார் மன்னர் மன்னர்.

அவருடைய வெடிச் சிரிப்பைக் கேட்டு மேல் மாடியில் உட்கார்ந்திருந்த கழுகுகளும் ஆந்தைகளும் வவ்வால்களும் பதறியபடியே சிறகடித்து பயந்து ஓடின. (கழுகுகளும் ஆந்தைகளும் வவ்வால்களும் எதன் குறியீடுகள் என்பதை நான் சொல்லாமலேயே புரிந்து கொண்டிருப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.)

(தொடரும்)
- மகாதேவன்

பிச்சைக்காரர்களை உருவாக்குவோம்

2011-03-20T16:57:00.000+05:30

செந்தழல் ரவி பஸ்ஸில் கேட்டிருக்கிறார், இலவசங்களை எதிர்ப்பவர்கள் எத்தனை பேர் கலர் டிவி வாங்கவில்லை என்று. சட்டென நோக்கும்போது இதில் தார்மிக அடிப்படை இருப்பதாகத் தோன்றும். எனக்கும் இப்படித் தோன்றித்தான் நான் கலர் டிவி வாங்கவில்லை. வாங்கச் சொல்லி வற்புறுத்திய அம்மாவையும், அதைக்கேட்டு வாங்கச் சென்று வரிசையில் நின்ற மனைவியையும் கடுமையாகத் திட்டி வீட்டுக்கு வரச் சொன்னேன். இதில் தெரிவது கையாலாகாத கோபம் மட்டுமே அன்றி வேறில்லை என்பது, கொஞ்சம் யோசித்துப் பார்த்தால் புரியும்.

இலவசங்களைத் தந்தே இந்த மாநிலத்தைப் பிச்சைக்காரர்களின் கூடாரமாக மாற்றிக்கொண்டிருக்கின்றன திமுகவும் அதிமுகவும். இந்த இலவசங்கள் தரும் போதை நம்முடன் கூடப் பிறந்தது என நினைக்கிறேன். ஒருதடவை கோவை திமுக (செந்தமிழ்)மாநாட்டில் நடந்ததைக் கண்டு பத்ரி ‘இது தமிழ்க் குணம்’ என்ற ரீதியில் எழுதியிருந்தார். உண்மையில் இது இந்தியக் குணம் என்றுதான் நினைக்கிறேன். விமானத்தில் செல்லும்போது தரும் இலவசங்களை வீட்டுக்குக்கொண்டு வருவதில் தொடங்கிப் பலவற்றை அடுக்கிக் கொண்டே செல்லலாம்.

இருபது நாள்களுக்கு முன்பு எங்கள் வீட்டுக்குச் செல்லும் வழியில் உள்ள ஒரு வீட்டில் கடும் கூட்டம். முற்றிலும் பெண்கள் கூட்டம். ஏதேனும் நாடக ஷூட்டிங் நடக்கிறதோ என்றுதான் முதலில் நினைத்தேன். பக்கத்தில் இருக்கும் ஒருவரிடம் கேட்டேன். அந்த அரசியல் பிரமுகர் வீட்டில் இலவசச் சேலை கொடுக்கிறார்களாம். சாரி சாரியாகப் பெண்கள் கூட்டம். அவர் ஏன் இலவசச் சேலை தருகிறார், அதை வாங்க ஏன் இந்தக் கூட்டம் - ஒன்றும் தெரியவில்லை.

எங்கேனும் இலவசம் என்று கொடுத்து அங்கே என் குடும்பத்தினர் யாரையாவது பார்க்க நேர்ந்தால் கடும் மன உளைச்சலுக்கு உள்ளாவேன். ஆனால் இளமையில் அப்படி ஒரு வறுமைச் சூழலில்தான் வளர்ந்தேன். ரேஷன் கடைகளில் பொருள்கள் வாங்கும்போது கூட இதே மன உளைச்சல். இத்தனைக்கும் காசு கொடுத்து வாங்குகிறோம். ஆனால் அங்கே தரப்படும் மரியாதை, இலவசம் வாங்குபவர்களுக்குத் தரப்படும் அதே மரியாதை மட்டுமே. இந்த அவமானங்களைத் தக்க வைத்துக் கொள்பவர்களை உருவாக்கிகொண்டிருக்கின்றன சுயமரியாதையில் தோன்றி சுயமரியாதையில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் இந்தியக் கட்சிகள்.

அடிமையின் மோகம் என்ற வரியை எழுதியவனைக் கும்பிடத் தோன்றுகிறது. இரண்டு வார்த்தைகளில்தான் என்னவெல்லாம் சொல்லிவிட்டான். அந்த வரிக்கு எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள் தமிழக மக்கள். இனி இலவசங்களை அறிவிக்கும் கட்சிக்கு வாக்கு கிடையாது என்று மக்கள் சொல்லவேண்டும். ஒரு கட்சி, ஏதேனும் ஒரே ஒரு முக்கியமான கட்சி, தங்கள் அறிவிப்பில் இதனைச் சொல்லவேண்டும். தாம் ஆட்சிக்கு வந்தால் எந்தவிதமான இலவசமும் இருக்காது. மாறாக இலவசங்களை மக்களே மற்றவர்களுக்குத் தருமளவுக்கு வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்துவோம் என்று அறிவிக்கவேண்டும்.

இன்று நடந்துகொண்டிருக்கும் நாற்காலிப் போட்டியில், அடிமையின் மோகத்தில் உழன்று கிடக்கும் மக்களுக்கு எதிராக எந்த ஒரு கட்சியும் இதனைச் செய்ய முன்வராது என்பது உறுதி. மாணவர்களுக்கு உணவு இலவசம் என்ற ஒரு நல்லெண்ணத்தில் தோன்றிய இந்த எண்ணம், இன்று ஓட்டு வாங்கும் கருவியாகப் போனது துரதிர்ஷ்டம். கல்வியை முன்வைத்து உணவு இலவசம் என்று சொல்லப்பட்ட விஷயம், ஒரு குடும்பம் உழைக்கவே வேண்டியதில்லை, வாழ்க்கை இலவசம் என்ற அளவுக்கு வந்து சேர்ந்திருக்கிறது.

இதை எதிர்த்து இலவசங்களை நாம் புறக்கணிக்கலாம்.

ஆனால் இலவசத்தை வழங்குவது ஓர் அரசு. ஓர் அரசு வழங்கும் எதையும் வாங்கிக் கொள்ளும் உரிமை மக்களுக்கு உள்ளது. எனவே மக்கள் அந்த இலவசங்களை வாங்கிக் கொண்டால் அதனைத் தவறு என்று சொல்லமுடியாது. மாறாக, இலவசங்களை அறிவிக்கும் கட்சிகளுக்கு வாக்களிக்காமல் அக்கட்சியைப் புறக்கணித்து இலவசங்களைப் புறக்கணிப்பதே நல்ல செயல். ஆனால் இது முடவன் கொம்புத் தேனுக்கு ஆசைப்படும் கதையாகத்தான் தோன்றுகிறது. அரசு தந்த இலவச டிவியை நான் வேண்டாம் என்று மறுத்துவிட்டாலும், வாங்குபவர்களைக் கேள்வி கேட்கமாட்டேன். கலர் டிவியை வாங்கிக் கொண்டு, இலவசங்களை எதிர்த்தாலும் நான் கேள்வி கேட்கமாட்டேன். அவர்கள் எதிர்ப்பது கட்சி அறிவிக்கும் இலவசங்களை. பெற்றுக்கொள்வது அரசு தரும் இலவசங்களை. உன்னதம் என்பது அரசின் இலவசங்களை மறுப்பதுதான் என்றாலும், பெற்றுக்கொள்வது குற்றமல்ல.

மேலும், ஒரு டிவியை ஒரு குடும்பம் வாங்கவில்லை என்றால் அது எவ்வாறு முறையாகப் பதியப்படுகிறது என்பது குறித்தோ, அந்த டிவி என்னவாகும் என்பது குறித்தோ தெளிவான தகவல்கள் இல்லை. நான் வாங்கிக்கொண்டதாகப் பதியப்பட்டு, அந்த டிவி தொடர்பில்லாத ஒருவரின் கைக்குச் செல்லும் ஊழலைத் தடைசெய்யவும் தெரியவில்லை. அப்படிச் செய்வது ஒரு நீண்ட, அலைக்கழிக்கும் பணியாக இருக்கும் பட்சத்தில் அதனைச் செய்யவும் முடியாது. இது ஒரு யதார்த்தப் பிரச்சினை.

இன்று காலை ஒரு முதியோர் இல்லம் பற்றிச் சிலர் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். அந்த இல்லத்தில் டிவி இல்லை என்ற பேச்சு வந்தது. அப்போது, ‘ஆஹா அந்த இலவச டிவியையாவது வாங்கிக் கொடுத்திருக்கலாம்’ என்று தோன்றியது. என் தார்மிகம் இந்த இடத்தில் தனக்கேற்ற தார்மிகமாக மாறிக்கொண்டுவிட்டது. இந்த இடம்தான் இலவசங்கள் நுழையும் இடம். இப்படித்தான் இயல்பிலேயே இலவசமோகமக்கள் வாக்களிக்கும் அடிமைகளாக மாறிப் போகிறார்கள்.

திமுக எல்லாவற்றையுமே இலவசமாக அறிவித்துவிடும் போலிருக்கிறது. ஓர் அரசுக்கு எவ்வளவு சுமை இருக்கலாம், இன்றைய சுமையின் தாக்கம் என்ன, அதிலிருந்து வெளிவர அரசு செய்யப்போவது என்ன என்பது பற்றிய தொலைநோக்கைவிட, பிச்சைக்காரர்களை உருவாக்குவது, ஆட்சியைப் பிடிப்பது இவற்றில்தான் திமுக கவனம் செலுத்தியிருக்கிறது. இதில் போதாக்குறைக்கு அரசியல் நோக்கர்கள் எல்லாம் கடந்த தேர்தலில் திமுகவின் வெற்றிக் காரணம் இலவசக் கதாநாயகனே என்று அறிவித்துவிட்டார்கள். நடைதுவன்ற வயதில் முதுமை முன்தள்ள பதவி பின் தள்ள கருணாநிதியும் இலவசக் கதாநாயகியைத் தேடிக் கண்டடைந்துவிட்டார். பிச்சைக்காரர்கள் தயார். ஆட்சி மட்டுமே பாக்கி.

ஜெயலலிதாவுக்கு வருவோம். கடந்த முறை தன்னை முந்திக்கொண்டு கருணாநிதி மக்களைப் பிச்சைக்காரராக்கி, போதாக்குறைக்கு அதிமுகவையும் பிச்சையெடுக்க வைத்த கடுப்பில் இருக்கிறார். இப்போது அவர்முன் இருக்கும் தெரிவுகள் இரண்டு. ஒன்று, போட்டிக்குப் போட்டியாக இலவசங்களை அறிவிப்பது. கருணாநிதி ஒரு கண்ணை இலவசமாகப் பிடுங்குவேன் என்றால் தான் இரண்டு கண்களையும் இலவசமாகப் பிடுங்குவேன் என்று அவர் அறிவிப்பது. இரண்டாவது தெரிவு, அத்தனை இலவசங்களையும் புறக்கணிப்பது, இலவசங்களுக்கு எதிராகவும் மக்களைப் பிச்சைக்காரர்களாக்குவது குறித்த கண்டனங்களையும் பதிவு செய்வது. இரண்டாவது தெரிவாக ஜெயலலிதா முன் இருப்பது என்று எழுதுவது எனக்கே ஓவராக இருக்கிறது. நிச்சயம் ஜெயலலிதா முதலாவதைத்தான் செய்வார். இன்னொரு ஐந்தாண்டு கால எதிர்க்கட்சி ஆட்சியை அவரால் கனவில்கூட நினைத்துப் பார்க்கமுடியாது.

இப்படி இலவசப் பிச்சைக்காரர்களைப் போட்டிப் போட்டு உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் இரண்டு கழகங்கள்.

இதில் நடக்கும் ஜாதி அரசியலைப் பார்ப்போம். ஓர் ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாமைக்குள் நடக்கும் இன்னுமோர் ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாமை! இடஒதுக்கீடு நிச்சயம் தேவையான ஒன்றே. அதைப் புரிந்துகொள்ளமுடிகிறது. ஆனால் கல்வி கற்கும் மாணவர்களில் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு மட்டுமே லாப் டாப் என்கிறது திமுக தேர்தல் அறிக்கை. ஏன் அப்படி? பிராமணர்களிலும் உயர்த்தப்பட்ட ஜாதிகளிலும் உள்ள நிஜமான பிச்சைக்காரர்களுக்கு லாப் டாப் கொடுத்தால் என்ன பூமி விண்டுவிடுமா? இலவசங்களை எதிர்த்துக்கொண்டே, முற்படுத்தப்பட்ட ஜாதிகளில் உள்ள ஏழைகளுக்கு இலவசம் கேட்பது முரண் என்பது போன்ற மேம்போக்கான கேள்விக்குள் செல்ல இப்போது எனக்கு விருப்பமில்லை என்பதை முதலிலேயே சொல்லிவிடுகிறேன்.

இன்று பிராமணர்களிலும் மற்ற முற்படுத்தப்பட்ட சாதிகளிலும் உள்ள ஏழைகள் பற்றிப் பேச எந்த நாதியும் இல்லை. முற்போக்காளர்கள், தீவிர எழுத்தாளர்கள், ஜார் மன்னர் தொடங்கி ஜப்பான் வரை கருத்துச் சொல்பவர்கள், அரசியலையே புரட்டிப் போடும் அரசியல் நோக்கர்கள் என்று யாரும் இதைப் பற்றிப் பேசமாட்டார்கள். பிராமணிய ஸ்டாம்ப் ஒருதடவை பட்டுடுத்துண்ணா ஜென்மத்துக்கும் போகாதுண்ணா! பிராமணர்களில் தினம் சமையல் வேலைகூட கிடைக்காமல் நிஜமாகவே தினப்பிச்சைக்காரர்களாகத் திரியும் எத்தனையோ பேரை எனக்குத் தெரியும். பிராமணர்களாகப் பிறந்து, ஜாதி மறுத்து, இன்று முற்போக்காய்த் திரியும் எந்த ஓர் அறிவுஜீவியும் இதனை ஆதாரத்துடன் மறுத்தால், அவரையே ஸ்ரீ ராகவேந்திரராக எண்ணிக் காலில் விழுகிறேன் என்று உறுதி கூறுகிறேன். இப்படி வாழ்க்கையற்ற முற்படுத்தப்பட்ட சாதி ஏழைகளைப் பற்றிப் பேசாமல், அதற்கு எதிர்த்திசையில் கருத்துத் தெரிவிப்பார்கள் அறிவுஜீவிகள். அதாவது அப்படிச் சொன்னால்தான் அறிவுஜீவிகள்!

லாப்டாப் எல்லா ஜாதி மாணவர்களுக்கும் கொடுக்கப்படவேண்டும் என்று சொல்வதுகூட இவர்களுக்கு ஸ்டாம்ப்பை வரவழைத்துவிடும் என்பதால் இதைப் பற்றிப் பேசுவதையே தவிர்ப்பார்கள். ஆழங்களுக்குள் செல்லாமல், மேம்போக்காக இலவசங்களையே எதிர்க்கிறோம் என்றோ, எதிலுமே ஒட்டுமொத்த ஜாதிப் பாகுப்பாடு தங்களுக்கு ஏற்றதல்ல என்றோ நழுவுவார்கள். இதில் ஒரே ஒரு குரூர திருப்தி என்னவென்றால், தங்களை முற்போக்காளர்களாகவும் நியாயஸ்தர்களாகவும் நினைத்துக்கொள்பவர்களையும் சேர்த்தே பிச்சைக்காரர்களாக்கி வைத்திருக்கின்றன திராவிடக் கட்சிகள்! அந்தவரையில் திராவிடக் கட்சிகளில் இலவச சோஷியலிஸம் பாராட்டப்படவேண்டியதே! இந்த முறை எத்தனை பேர் பிராமணர்களில் உள்ள ஏழைகளை பற்றியும், இதர முற்படுத்தப்பட்ட ஜாதிகளில் உள்ள ஏழைகளைப் பற்றியும் பேசுகிறார்கள் பார்ப்போம்.

இதில் சமூக ரீதியாக ஒருங்கிணையாத பிராமணர்களைப் பற்றியும் சொல்லவேண்டியிருக்கிறது. ஒன்றிணைந்து யாருக்கு ஓட்டுப் போடவேண்டும் என்று முடிவெடுக்கக்கூட வேண்டாம். யாருக்கு ஓட்டுப் போடக்கூடாது என்றுகூடவா முடிவெடுக்கக்கூடாது? குறைந்த பட்சம் எதிர்ப்பையாவது இவர்கள் கூர்மையாக்கலாம். இதை எளிதாக எழுதிவிட்டேன். ஆனால் ஒரு ஜாதியை இப்படி ஒருங்கிணைப்பது எளிதல்ல. ஒரு கட்சிக்கு ஆதரவு தெரிவித்துவிட்டு உடனே உடைந்துபோகும் ஜாதிக்குழுக்களைப் பார்க்கிறோம். என்ன, இது பிராமணர்களுக்கு கொஞ்சம் முன்பே நடந்துவிடுகிறது. :-)

இத்தனையையும் சொல்லிவிட்டு ஒன்றே ஒன்று சொல்லிவிடுகிறேன். சிரிப்பாணியாக வரலாம். என்ன செய்ய. எனக்கு ஜாதிகளில் நம்பிக்கை இல்லை. குலத் தாழ்ச்சி உயர்வு சொல்லல் பாவம்தான். ஐயமே இல்லை. ஆனால் சமூக ரீதியாக ஜாதி என்ற பெயரில் ஓர் அரசே முன்னின்று ஒரு ஜாதியை கீழாக்குவதில் உள்ள சமூக அநியாயம் பற்றிப் பேசவேண்டும் என்கிற உந்துதல் இருக்கிறது. அதைப் பற்றிப் பேசாதவர்கள் போலி அறிவுஜீவிகள் என்று உரக்கச் சொல்ல ஆசை இருக்கிறது. ஜாதிகளில் நம்பிக்கை இல்லை என்பதற்கும், ஜாதி பற்றிப் பேசுவதற்கும் இடையில் மயிரளவில்தான் வித்தியாசம். ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாவிட்டாலும் அதுதான் வித்தியாசம்.

--ஹரன் பிரசன்னா

வைகோ இனி என்ன செய்யலாம்?

2011-03-20T10:22:00.001+05:30

எதிர்பார்த்ததுபோலவே அதிமுக கூட்டணியில் வைகோ கழட்டிவிடப்பட்டிருக்கிறார். கேட்டது இருபத்தி ஒன்று, கிடைத்தது பன்னிரண்டு என்பது தமிழகத்தில் மதிமுகவுக்கு இருக்கிற செல்வாக்குக்குச் சற்று அதிகமே. ஏனோ வைகோவுக்கு இது புரியவில்லை.

ஈழத்தமிழர்களுக்காக எக்கச்சக்கமாகக் குரல் கொடுத்திருக்கிறாரே தவிர, தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கும் அவருக்கும் எந்த சம்பந்தமும் எக்காலத்திலும் இருந்ததில்லை. தமிழ்நாட்டில் அரசியல் செய்ய ஈழம் மட்டும் போதும் என்று நினைத்த அசட்டுத்தனத்துக்காகப் பரிதாபப்படக்கூட முடியவில்லை.

எப்படியானாலும் இந்தத் தேர்தலில் வைகோ அதிமுக, திமுக என்ற இரண்டு கூட்டணியிலும் இல்லை. தனித்து 234 தொகுதிகளிலும் நிற்க அவரிடம் வேட்பாளர்களும் இல்லை. எனவே தேர்தலைப் புறக்கணிப்பதாக அறிவித்துவிட்டார்.

இது ஒரு நல்ல முடிவு. இனி -

1. இலக்கிய ஆர்வம் மிக்க வைகோ தீவிரமாக அதில் கவனம் செலுத்தலாம். கலைஞருக்கு அந்த விதத்திலாவது ஒரு நல்ல குடைச்சலைக் கொடுக்க முடியும்.

2. கட்சியை சமபாதியாகப் பிரித்து ஒரு பகுதியை அதிமுகவுக்கும் மற்றொன்றை திமுகவுக்கும் அன்பளிப்பாகத் தந்துவிடலாம்.

3. நகர் மையத்தில் உள்ள தாயகம் கட்டடத்தை அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பாக்கிவிடலாம். நன்கு விலைபோகும்.

4. கலிங்கப்பட்டியில் தன்மான தேவதைக் கோயில் என்றொரு கோயில் கட்டி கும்பாபிஷேகம் செய்யலாம்.

5. தூர்தர்ஷனில் சிந்திக்க சில நிமிடங்கள் போன்ற காலைநேர நிகழ்ச்சிகளுக்கு ரெகுலர் காண்டிராக்ட் பிடித்து பேச்சுத்திறன் குறையாமல் பாதுகாத்துக்கொள்ளலாம்.

அதெல்லாம் முடியாது, அரசியலை விடமாட்டேன் என்று அழிச்சாட்டியம் செய்வாரானால், யாழ்ப்பாணம் தொகுதியில் முயற்சி செய்து பார்க்கலாம்.

தேர்தலோ தேர்தல் - 2

2011-03-20T09:37:00.001+05:30

(தமிழ் நாடு உலகில் நிரந்தர வல்லரசாக வேண்டும் என்ற அக்கறை உள்ளவர்களும் 23-ம் புலிகேசி அன்கோவால் மட்டுமே அதை சாதிக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை உள்ளவர்களும் மட்டும் இதைப் படித்தால் போதும். மற்ற சொம்புகள் வழக்கம் போல் தங்கள் வெட்டி வேலையைப் பார்க்கப் போகலாம்)

பாண பத்திர ஓணாண்டியால் முடிச்சவிக்கி, மொள்ளமாறி, அண்டங்காக்கை என்றல்லாம் பலவாறாகப் புகழப்பட்ட நம் மன்னனாகப்பட்டவர் மாடிப் படிகளின் மேலே இரண்டு கைகளை இடுப்பில் வைத்து நின்றபடி கம்பீரமாக லுக் விட்டுக் கொண்டிருந்தார். அதைப் பார்த்ததும் என்கவுண்டர் ஏகாம்பரமும் செக்யூரிட்டியும் அதிர்ந்துவிட்டனர்.

யார் நீங்கள் என தன் (அ)சிங்கக் குரலில் கர்ஜித்தார் மன்னர் பெருமான். அதையேதான் நாங்களும் கேட்கிறோம் என்ற படியே என்கவுண்டர் ஏகாம்பரமும் செக்யூரிட்டியும் படிகளில் மெள்ள ஏறினர். கைப்பிடி சறுக்கு மரத்தைப் பார்த்த மன்னர், வேண்டாம் இன்னொரு விஷப்பரீட்சை என்று முடிவெடுத்து படிகளில் நிதானமாக இறங்க ஆரம்பித்தார். இரு தரப்பினரும் நடுப்படிகளில் சந்தித்துக் கொண்டனர். ஒருவரை ஒருவர் சுற்றி வந்தனர். என்கவுண்டர் ஏகாம்பரத்தின் முகமும் புலிகேசி மன்னரின் முகமும் டைட் க்ளோசப்பில் ஒரே ஃபிரேமில் இடமும் வலமுமாக நின்று உறுமும் காட்சி உங்கள் மனக்கண்ணில் விரிந்திருக்குமே. அது ரொம்பவும் சரிதான். அருகில் வந்து ஒருவரை ஒருவர் முறைத்துப் பார்த்துக் கொண்டனர்.

நான்… இம்சை அரசன் 23-ம் புலிகேசி என்று மன்னர் மெள்ள கர்ஜித்தார்.

அதைக் கேட்டதும் அவர்கள் இருவரும் விழுந்து விழுந்து சிரிக்க ஆரம்பித்தனர். நீ… புலிகேசியா… அதுவும் 23-ம் புலிகேசியா… கறுப்புக் கண்ணாடி போட்டவன் எல்லாம் கருணாநிதியும் இல்லை. பச்சைக் கோட் போட்டவங்க எல்லாம் ஜெயலலிதாவும் இல்லை. ஈட்டி மீசை வெச்சிருந்தா 23-ம் புலிகேசி ஆகிட முடியுமா என்று சுற்றி நின்று கேலி செய்கிறார்கள். மன்னர் மன்னனோ தவித்துத் தண்ணீர் குடித்தபடியே நான்தான் 23. 22க்கு அடுத்ததாக வருமே அந்த 23 நான் தான் என்று கதறுகிறார். புலிகேசி மன்னரின் திரண்ட தோள்கள் எங்கே… விம்மிப் புடைத்த மார்புகள் எங்கே… பழனி படிக்கட்டு போன்ற சிக்ஸ் பேக் வயிறு எங்கே… தொங்கை போல் இருக்கும் நீ எங்கே என்று எள்ளி நகையாடுகிறார்கள். அப்போதுதான் பூலோகச் சக்கரவர்த்திக்கு சரித்திரத்தில் இடம்பிடிக்க, கழிப்பறையில் அமர்ந்தபடி தான் கண்டுபிடித்த அபார யோசனை, தனக்கே குழி பறித்துவிட்ட விஷயம் தெரியவந்தது. சொர்க்கத்தில் ஜிம் இல்லாததால் தொடர்ந்து உடற் பயிற்சியில் ஈடுபட முடியாமல் உடம்பு இப்படி ஆகிவிட்டது என்று சொல்லிச் சமாளிக்கிறார். ஆனால், அவர்கள் நம்பாமல் சிரித்துக் கொண்டே இருக்கவே புலிகேசி மன்னர் தன் பிரம்மாஸ்திரத்தைப் பிரயோகித்தார். தட்டானுக்கு சட்டைப் போட்டால்… பழமொழியைச் சொல்லி பொழிப்புரை விளக்கவுரையும் சொல்லி தான்தான் மாமா மன்னர் என்று நிரூபிக்கிறார்.

மன்னர் மன்னா நீங்களா… என்று உற்சாகத்தின் உச்சிக்குப் போன இருவரும் சரி வாருங்கள் கோக்க கோலா அருந்தியபடியே பேசுவோம் என்று அவரைத் தனியாக தலைமைச் செயலகத்தின் ரகசிய அறைக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள். தங்கள் நாட்டில் அக்கா மாலா என்ற பெயரில் நுழைந்த கம்பெனிதான் இன்று கொக்க கோலாவென்று கொடிகட்டிப் பறப்பதை உணர்ந்த புலிகேசி தன்னால் தொடங்கப்பட்ட எதுவும் என்றுமே சோடை போகாது என்ற கர்வத்துடன் ஒவ்வொரு மடக்காக ரசித்துப் பருகுகிறார். அதெல்லாம் சரி… இப்போது எதற்காக இங்கு வந்திருக்கிறீர்கள் என்று பேச்சு வாக்கில் என்கவுண்டர் ஏகாம்பரம் கேட்டதும் துடி துடித்துப் போய்விடுகிறார் மன்னர். சாதி சனத்தைப் பாக்கணுமே… மண்ணை மாத்தணுமேன்னு ஆசைப்பட்டு வந்தா இப்படிக் கேட்டுவிட்டீர்களே என்று வருந்துகிறார்.

உங்களுடைய காலம்தான் முடிந்துவிட்டதே. இனிமேல் என்ன செய்யப் போகிறீர்கள். மாவலிச் சக்கரவர்த்தி போல் மாய நகர் உலா போய்விட்டு வந்த வழியே போய்விடுங்கள் என்று செக்யூரிட்டி நிதானமாகச் சொல்கிறார்.

என்ன... மன்னராட்சி முடிந்துவிட்டதா? - அதிர்கிறார் 23-ம் புலிகேசி.

ஆமாம்... அது முடிஞ்சு கனகாலமாகிவிட்டது. இப்போது மக்களாட்சிதான் நடக்கிறது என்கிறார் என்கவுண்டர் ஏகாம்பரம்.

அப்படி என்றால்...

அதாவது மக்களை மக்களே ஆண்டு கொள்வார்கள்.

ஆடுகளை ஆடுகளே ஆள்வதா… இதென்ன கொடுமை.

இதிலென்ன கொடுமை. இதுதானே நியாயம். தர்மம். யாரைப் பல்லக்கில் சுமப்பது என்பதைத் தீர்மானிக்கும் உரிமை சுமப்பவர்களுக்குத்தானே இருக்க வேண்டும். பாழுங்கிணத்தில் கல்லைக் கட்டிக் கொண்டு குதிப்பதாக இருந்தாலும் நானாகத்தான் குதிப்பேன் என்பதுதானே ஒவ்வொரு அலட்சியக் குடிமகனின் லட்சியக் கனவு.

எப்போதில் இருந்து இப்படி? நான் சொர்க்கம் புகுந்ததும் தொடங்கிவிட்டதா இந்த கெடு வழக்கம்.

கடந்த ஐம்பது அறுபது வருடங்களாக அப்படித்தான் நடந்துவருகிறது. அதாவது, ஒவ்வொரு ஐந்து வருடத்துக்கு ஒரு முறையும் தேர்தல் என்ற பெயரில் ஒன்று நடக்கும். மக்கள் கால் கடுக்க வரிசையில் நின்று ஜனநாயக கடமையை ஆற்றுவார்கள். அதிக மக்களுடைய வாக்கு யாருக்குக் கிடக்கிறதோ அவர்களே ஜெயித்தவர். அடுத்த ஐந்து வருடத்துக்கு அவர்களே நாட்டைப் பிரித்து மேய்வார்கள்.

ஆக யாராவது ஒருவரை மன்னராகத் தேர்ந்தெடுத்துவிடுவார்கள்.

ஆமாம். ஆமாம்.

மக்களாட்சி என்றதும் மக்களே ஆள ஆரம்பித்துவிடுவார்களோ என்று பயந்துவிட்டேன். அதாவது ஒருவரை பல்லக்கில் கொஞ்ச காலம் சுமப்பார்கள். அது அலுத்ததும் வேறோருவரைச் சுமப்பார்கள். யாரையும் சுமக்க மாட்டேன் என்று ஒருபோதும் சொல்ல மாட்டார்கள் அல்லவா.

நிச்சயம் அப்படியெல்லாம் சொல்ல மாட்டர்கள். இந்த தடவை இவர் என்றால், அடுத்த தடவை அவர். அதி தீவிர விசுவாசிகள், பிறப்பிலேயே தீர்மானிக்கப்படும் ஜாதியைப் போல், தங்கள் தலைவர் தலைவிகள் மீதான விசுவாசத்தை எந்தக் காரணம் கொண்டும் மாற்றிக் கொள்ள மாட்டார்கள். மற்றவர்கள் எல்லாம் பெரும்பாலும் ஒத்தையா ரெட்டையா பார்ப்பதுபோல் போன தடவை சூரியன்னா இந்தத் தடவை இலை என்று தங்கள் ஜன நாயகப் பொறுப்பை செவ்வனே ஆற்றிவிடுவார்கள்.

யாராவது ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுத்துவிடுகிறீர்கள் என்ற வகையில் சரிதான். ஆனால், இது உங்களுக்குத் தவறாகப்படவில்லையா? காட்டுக்கு ஒரு சிங்கம். வீட்டுக்கு ஒரு கணவன். நாட்டுக்கு ஒரு தலைவன். இந்த நியாயத்தையெல்லாம் மறந்துவிட்டீர்களா.

அதெப்படி… எல்லாரும் இந்நாட்டு மன்னர்கள் அல்லவா. யார் வேண்டுமானாலும் தேர்தலில் நிற்கலாம். ஆட்சியைக் கைப்பற்றலாம். அதுதான் மக்களாட்சி.

சரி. அப்படியானால், ஒரு முறை தேர்ந்தெடுத்தவரை அடுத்த முறை தேர்ந்தெடுக்க மாட்டீர்கள் இல்லையா...

அப்படி அவசியம் இல்லை. ஒருத்தரே கூட 15-20 வருஷம் தொடர்ந்து ஆட்சி செய்யலாம்.

அதெப்படி?

ஆமாம். ஒவ்வொருவரும் உயிர் போவது வரை தேர்தலில் நின்று கொண்டேயிருப்பார்களே.

ஒருவர் மண்டையைப் போடுவது வரை அவரே ஆட்சி செய்வார் என்றால் இது மன்னராட்சி மாதிரித்தானே.

அப்படிச் சொல்ல முடியாது.

ஓ. அவருடைய காலத்துக்குப் பிறகு ஆட்சிக்கு வேறு யாராவது வருவார்கள் என்பதால் அப்படிச் சொல்கிறீர்களா?

அதெல்லாம் மாட்டார்கள். அவரோட பையன் அல்லது பெண் அல்லது மனைவி அல்லது மச்சினி இப்படி யாராவது ஒருவரை ஆட்சிக் கட்டிலில் அமர்த்திவிடுவோம்.

இதைத்தானே எம் மன்னராட்சி காலத்திலும் செய்துவந்தோம்.

அது வேற இது வேற. மன்னராட்சியில மன்னரே தன் மகனை இளவரசனாக நியமிப்பார். இங்க மக்களாகிய நாங்களே நியமிப்போம்.

ஓ... மக்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கற மன்னராட்சி! தானாகவே கூண்டைப் பூட்டிக் கொள்ளும் கிளிகள், இல்லையா… இப்போது எனக்குக் கொஞ்சம் போலப் புரிகிறது. அப்படியானால், குடி மக்கள் எல்லாரும் ஓட்டுப் போட்டுத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள் அல்லவா?

இல்லை குடிக்காதவங்களும் ஓட்டுப் போடுவாங்க.

நான் அதைச் சொல்லலை. நாட்டு மக்கள் அனைவரும் ஓட்டுப் போடுவார்கள் அல்லவா?

அதெப்படி முடியும். 18 வயசுக்குக் கீழ இருப்பவர்களுக்கு ஓட்டு கிடையாதே. அவர்களுடைய எண்ணிக்கையே சுமார் 10-20% வருமே.

அப்போ மீதி 80% பேர் ஓட்டுப் போடுவார்கள் இல்லையா?

மாட்டார்கள். அதில் சுமார் பாதிபேர்தான் போடுவார்கள்.

என்னது பாதிப் பேரா..? ஏன்?

ஏன்னா அழுகின முட்டையா... ஊசிப் போன உப்புமாவா எது வேணும்னு கேட்டா நீங்கள் எதைச் சாப்பிடுவீர்கள்?

எதுவுமே வேண்டாம் என்றுதான் சொல்வேன்.

அதைத்தான் அவர்களும் செய்கிறார்கள்.

அப்படி என்றால் ஓட்டுப் போடுவது மொத்த மக்கள் தொகையில வெறும் 40 சதவிகிதம்தானா?

ஆமாம்.

அதில் ஒரு கட்சிக்கு எவ்வளவு கிடைக்கும்?

ஒரு கட்சிக்கு சுமார் 20-22% கிடைக்கும். இன்னொண்ணுக்கு 18-20% கிடைக்கும்.

அப்போ 22% கிடைத்த கட்சி ஆட்சி அமைக்கும் இல்லையா?

அப்படியும் சொல்ல முடியாது.

ஏன்?

ஏன்னா, அது ஒரே கட்சியா இருக்காது. கூட்டணியா இருக்கும்.

கூட்டணியா, அப்படின்னா...

அதாவது, நாட்டுல நிறைய கட்சிகள் இருக்கும்.

நிறைய கட்சிகளா… அது ஏன். மக்களுக்கு சேவை செய்வதுதானே எல்லாரோட நோக்கமும். அப்பறம் ஏன் பிரிஞ்சு நிக்கறங்க.

மன்னா… உங்களுக்கு பிஞ்சு மூஞ்சி மட்டுமல்ல. பிஞ்சு உள்ளம் கூட. மக்கள் சேவை என்றால் என் குடும்பம், சாதி, கட்சியைச் சேர்ந்த மக்களின் சேவை. ஆனா அதை வெளிப்படையா சொல்லக்கூடாது. கொள்கைன்னு எதையாவது ரெடி பண்ணி வெச்சுக்கணும். அதை அழகா அச்சடிச்சு கட்சி அலுவலகத்துல ஃபிரேம் போட்டு மாட்டிடணும். தினமும் மலர் அஞ்சலி கூட செய்யலாம். தப்பில்லை. ஆனா, கூட்டணி அப்படிங்கறது வேற. அது தேர்தல் நேரத்துல அமைச்சுக்கணும். தேர்தலுக்கு முன்னால அமைச்ச கூட்டணி தோத்துப் போச்சுன்னா பயப்படத் தேவையில்லை. ஜெயிச்ச கட்சி கூடச் சேர்ந்துக்கலாம். அதாவது நாம் இருக்கும் கூட்டணி ஜெயிக்க வேண்டும். அல்லது ஜெயித்த கூட்டணியில் நாம் இருக்க வேண்டும். விஷயம் ரொம்ப சிம்பிள்.

அது தப்பில்லையா? மக்களை முட்டாளாக்குவது போல் இல்லையா?

அதெல்லாம் இல்லை. எல்லாம் மக்கள் சேவைக்காகத்தான்.

நீங்கள் சொல்வதன்படிப் பார்த்தால் ஆட்சி செய்யப்போகும் கட்சிக்கு குறைவான வாக்குகள்தான் கிடைக்கும் இல்லையா.

ஆமாம். ஒரு கட்சிக்கு 10-15% வாக்குகள் கிடைத்தாலே போதும். யாருடன் வேண்டுமானாலும் சிரித்தபடி போஸ் கொடுக்க, அதாவது எதையும் தாங்கும் இதயம் இருந்தால் போதும். ஆட்சி அமைத்துவிடலாம்.

அதாவது அந்தக் கூட்டணிக்கு மொத்தத்தில் அதிக பட்சம் 20-22% வாக்குகள் கிடைத்திருக்கும். மற்ற 80% பேர் எதிரானவர்களாகத்தான் இருப்பார்கள். இதை எப்படி மக்கள் ஆட்சி என்று சொல்ல முடியும்?

அப்படியெல்லாம் கேட்கப்டாது. ஆனால், பாதி பேர் ஓட்டுப் போடாம இருந்தது மக்களுடைய தவறுதானே.

நீங்கள்தான் அழுகின முட்டை, ஊசிப் போன உப்புமா தவிர வேற சாய்ஸே கொடுக்கலையே.

அங்கதான் நிக்குது ஜனநாயகம். ஏதாவது ஒண்ணைத் தேர்ந்தெடுக்கற உரிமையை உங்க கிட்டத் தர்றோம்ல. அப்படி இல்லையென்றால் யாருக்கும் ஓட்டு இல்லை என்று சொல்ல 49-ஓ ன்னு ஒரு பிரிவு இருக்கு. அதைப் போட்டிருக்கணும்.

அதைப் போட்டா.

போட்டா, அது பாட்டுக்கு ஒரு மூலைல இருக்கும்.

அதற்கு எந்தப் பலனும் கிடையாதா?

ஜெயிச்சவர் வாங்கின வாக்கைவிட 49-ஓ அதிகமாக பதிவாயிருந்தா மறுபடியும் தேர்தல் நடக்கும்.

அப்போ ஒரு வழி இருக்கு...

ஆமா...

பதிவாகாத வாக்குகளையெல்லாம் 49-ஓவா எடுத்துக்கிட்டா என்ன?

மன்னரே இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவர். அப்பறம் தேர்தலே நடத்த முடியாது.

சரி, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிறகு அதாவது, அந்த அஞ்சு வருஷமும் ஒவ்வொரு திட்டத்தையும் மக்களிடம் கலந்தாலோசித்துக் கொண்டு வருவார்கள் இல்லையா?

அதெல்லாம் கிடையாது. ஓட்டுப் போட்டதுடன் மக்களின் கடமை முடிந்துவிடும். அதன் பிறகு ஜெயித்த கட்சி, கிடைக்கும் சூட்கேஸின் கனத்துக்கு ஏற்பக் கொண்டுவருவதுதான் சட்டம்.

என்ன கண்றாவி இது... மக்களில் எல்லாரும் ஓட்டுப் போடவும் மாட்டார்களாம். தேர்ந்தெடுக்கவும் சாய்ஸும் கிடையாதாம். எதையும் மக்களிடம் கேட்டும் செய்ய மாட்டார்களாம். ஆனால், இதற்குப் பெயர் மக்களாட்சியாம். ஐய்யோ ஐய்யோ… மிஸ்டர் என்கவுண்டர் ஏகாம்பரம்… மிஸ்டர் செக்யூரிட்டி… பொறுமையாக என் கேள்விகளுக்கு பதில் சொன்னதற்கு நன்றி. நான் ஒரு முடிவெடுத்துவிட்டேன் என்று ஸ்லோமோஷனில் எழுந்துகொண்டார் 23-ம் புலிகேசி. அந்த முடிவின் தீவிரத்தைச் சுட்டிக் காட்டும் வகையில் அவர் கையில் இருந்த கோக் கேன் நெளிந்து நசுங்கி பிதுங்கித் திணறியது (கோக் கேன் சர்வதேச அதிகார மையத்தின் அடையாளச் சின்னம். அது நசுங்குவது ஒரு மாபெரும் புரட்சியின் தொடக்கத்தின் நுட்பமான குறியீடேதான். ஹேப்பி தீவாளி ஃபோக்ஸ்).

23-ம் புலிகேசி எடுத்த அந்த அதிரடி முடிவு என்ன…

(தொடரும்)

பின் கதைச் சுருக்கம் கதையின் பெப்பைக் குறைத்துவிடுவதாக வாலிப வயோதிக அன்பர்கள் கேட்டுக் கொண்டதால் இனிமேல், நோ பின் கதைச் சுருக்கம். (கதையை எப்படிச் கொண்டு செல்லவெனத் தெரியவில்லை என்பதால் வந்த சிக்கல் என்று எதிரி நாட்டு மன்னர்கள் வதந்தியைக் கிளப்பக் கூடும். நம்பாதீர்கள். அடைமழை நிச்சயம் வெளுத்து வாங்கும்).

- மகாதேவன்

எதற்காக

2011-03-19T17:23:00.002+05:30

அதிமுக ஆட்சியில் பொடா சட்டத்தில் தன்னை கைது செய்து சிறையில் அடைத்த ஜெயலலிதாவுடன் கூட்டணி வைக்கும் போது உயர்நிலைக் குழு கூட்டாத வைகோ...

தன் கட்சியினர் கட்சி தாவும் போது அதைப்பற்றி யோசிக்க கூட்டாத உயர்நிலைக் குழு கூட்டாத வைகோ...

நாடாளுமன்ற தேர்தலில் நான்கு ஆண்டுகளாக கூட்டணியில் உள்ள தங்களுக்கு தொகுதி ஒதுக்காமல் இழுதடித்து இந்தத் தேர்தலில் இந்த கூட்டணி அந்தத் தேர்தலில் அந்தக் கூட்டணி என்று இருக்கும் பா.ம.க.வுக்கு முதல் தொகுதிகள் ஒதுக்கியபோது உயர்நிலைக் குழு கூட்டாத வைகோ...

4 வருடங்களாக கூட்டணியில் நீடிக்கும் தங்களுடன் முதலில் தொகுதி உடன்பாடு செய்யாமல் திடீரென்று தேமுதிகவுடன் கூட்டணி அறிவித்த இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்காமல் நாஞசில் சம்பத்தை வைத்து நாங்கள் ஈழ தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக இருப்பதால் யாரோ (ராஜபக்ஷே) சொல்லிய வார்த்தைக்காக எங்களை கூட்டணியிலிருந்து ஜெயலலிதா கழற்றிவிட்டார் என்று அறிக்கை விட வைத்து, ஜெயலலிதா கொடும்பாவி எரித்த தன் கட்சியினருக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்த இன்று யாருக்காக இந்த உயர்நிலைக் குழுக் கூட்டி விவாதிக்கிறார் இந்த ஜெகோ, மன்னிக்கவும், வைகோ!

-- குமரன்

எழுத்திலிருந்து சினிமாவிற்கு – சினிமாவிலிருந்து அரசியலுக்கு

2011-03-19T17:17:00.006+05:30

நேற்றைய கிழக்கு மொட்டை மாடிக் கூட்டத்தில் பாலு மகேந்திரா பேசும்போது எழுத்திலிருந்து சினிமாவை கொண்டு வருவது என்பது எவ்வளவு கடினம் என்பதை புரிய வைத்தார்.

அதே நேரத்தில் நம்முடைய நடிகர்கள் சினிமாவிலிருந்து அரசியலுக்கு வருவது எவ்வளவு சுலபம் என்று நிரூபித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

சமீபத்தில் ஒரு வார இதழின் அட்டையில் இடம் பெற்றிருந்த படம் அதை உணர்த்தியது. ஜெயலலிதா அமர்ந் திருப்பது போலவும் அவருக்கு பின்னே விஜயகாந்த், சரத்குமார், கார்த்திக், விஜய் ஆகியோர் நிற்பது போலவும் புகைப்படம் வெளியிடப்பட்டிருநதது.

விஜயகாந்த்துக்கு புள்ளி விவரங்களை மனப்பாடமாக சொன்னாலே போதும் அரசியலுக்கு தகுதியானவர் என்று எண்ணம் போலும். சரத்குமாருக்கு ஜாதியை வைத்து அரசியல் பண்ணலாம் என்று நினைப்பு. கார்த்திக், தேவர் என்ற இமேஜை வைத்து அரசியல் வியாபாரம் செய்ய வந்து விட்டார். விஜய், விரலை சொடுக்கி பன்ச் டயலாக் பேசினாலே போதும் அரசியலுக்கு தகுதி பெற்று விட்டதாக நினைக்கிறார்.

இவர்களுடைய இந்த நினைப்புதான் அவர்கள் பிழைப்பையே கெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஒழுங்காக சென்று கொண்டிருந்த தங்களுடைய சினிமா மார்க்கெட்டையும் கெடுத்துக் கொண்டது மட்டுமில்லாமல் அரசியல் என்ற சாக்கடையையும் மேலும நாறடிக்க வந்து விட்டார்கள்.

அரசியலில் நுழையும் இவர்கள் பழைய தலைவர்களின் வாழ்க்கை வரலாறு, தமிழக அரசியல் வரலாறு பற்றியெல்லாம் முழுவதுமாக படித்திருக்கிறார்களா என்று தெரியவில்லை. வெறும் நான்கு ஜால்ராக்கள் மற்றும் வெறிபிடித்த ரசிகர்களை நம்பி அரசியலில் இறங்கும் இவர்களின் வருங்கால வாழ்க்கை கேள்விக்குறியாகியிருக்கிறது.

போயஸ்கார்டனில் முடியும் சாலைகள் - கடுங்கூர்நோக்கு

2011-03-19T11:22:00.000+05:30

ஜெயலலிதாவின் நம்பிக்கைத் துரோகத்தைத் தொடர்ந்து கடும் கோபத்தோடு விஜய்காந்த், இடதுசாரிகள், ஓடினார்கள். அதைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியில் உறைந்திருந்த திமுக கூட்டணி வகையறாக்கள், அவர்கள் ஓடிய இடம் போயஸ்கார்டன் என்பது தெரிந்ததும் மீண்டும் துக்கத்தில் உறைந்தார்கள். இன்று ஒட்டுமொத்த தமிழர்கள் எப்படி சென்னையின் எல்லாச் சாலைகளும் போயஸ்கார்டனில் முடிகின்றன என்று விவாதித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இவர்கள் எல்லாருமே ஜெயலலிதாவின் நம்பிக்கைத் துரோகத்தைப் பேசுகிறார்களே ஒழிய, ஆரிய நம்பிக்கைத் துரோகம் தெரிந்த மறுவிநாடியே, ஆறிக்கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கைத் துரோகத்துக்கு எதிராக, ஏன் சோழர்களும் சேரர்களும் பாண்டியர்களுமாகிய தமிழ்த் தலைவர்கள் வெஞ்சினந்து கூட்டணியை விட்டு வெளியேறவில்லை என்று கேட்பதில்லை.

ஜெயலலிதாவுக்கு ஆதரவு செய்ய முடிவு செய்துவிட்ட தினமலரும் தினமணியும், இந்தக் கூட்டணி விவகாரத்திலும் ஜெயலலிதாவுக்கு அனுதாபத்தைத் தேடித் தருவதற்காக, இதற்கெல்லாம் காரணம் சசிகலா அன் கோதான் என்று கூறிவிட்டார்கள். சசிகலா என்று ஒருவர் இருப்பதே ஜெயலலிதாவுக்குத் தெரியாது என்பதால், மக்களும் அதனை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டு ஜெயலலிதாமேல் அனுதாபப்படத் தொடங்கிவிட்டார்கள்.

யானைத் தன் தலைமேல் மண்ணைப் போட்டுக்கொண்டது போல் கார்ட்டூன் வரைந்தவர்கள் மீண்டும் ஒரு கார்ட்டூனில் அதே யானை தன் தலையில் பூவைப் போட்டுக்கொள்வது போல் வரையலாமா என்று யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் மிருகங்கள் சண்டை அத்தனை சீக்கிரம் ஓயாது என்பதால், நாளை மீண்டும் யானை தன் மேல் மண் தூவாது என்ற நிச்சயமின்மை காரணமாகக் கொஞ்சம் தயங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இத்தனைக்கு மத்தியிலும் திமுக தொண்டர்கள் சலிக்காமல் அதே பல்லவியான ‘கலைஞர் 130 முதல் 160 தொகுதிகள் வரை வென்றுவிடுவார்’ என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இதை தன்னம்பிக்கை என்றும் சொல்லலாம், விநேச காலே விபரீத நம்பிக்கை என்றும் சொல்லலாம்.

விஜய்காந்துக்கும் வைகோவுக்கும் ஆகாது என்று சொல்லி வந்தவர்கள் எல்லாம், விஜய்காந்தே வைகோவுக்கு அதிமுக அணியில் சீட்டு வேண்டும் என்று கேட்டதில் அசந்துபோய் இருக்கிறார்கள். ஆறுவது சினம் என்று அடுத்த வரியில் நின்று ஔவையாரைத் துணைக்கழைக்கிறார்கள். அது சரிதான் என்று வந்து நிற்கிறது, அதிமுக ஆதரவுடன் தாம்ப்ராஸ்.

வைகோவுக்கு சீட்டுத் தாருங்கள் என்று விஜய்காந்த் கேட்டது, மதிமுகவை ஒட்டுமொத்தமாக அழித்துவிடும் எண்ணம் விஜய்காந்துக்கு இருக்கிறதோ என்று எண்ண வைக்கிறது. ஒரு கட்டத்தில் கருணாநிதியே வைகோவுக்கு அதிமுகவில் சீட்டு தரவேண்டும் என்று அறிக்கை வெளியிடக் கூடும். இது நடப்பதற்கு முன்பாக 12 இடங்கள் கூட என்று ஒதுக்கி 16 இடங்களை வைகோவுக்குத் தந்துவிடுவது ஜெயலலிதாவுக்கு நல்லது. ஆம், வைகோவுக்கு 4 சீட்டுகளுக்கு மேல் என்ன கொடுத்தாலும் அதிகமே. அதிமுக அணியில் ஓர் அமைச்சரைப் போல ஜெயலலிதா விசுவாசியாக இருந்தவர் வைகோ. ஓர் அமைச்சருக்கு 4 இடங்கள் அதிகமில்லையா என்ன?

அதிமுக கொடிக் கம்பங்கள் வெட்டிச் சாய்க்கப்படுவதாக சன் டிவியும் கலைஞர் டிவியும், திமுக, பாமக கொடிக்கம்பங்கள் வெட்டிச் சாய்க்கப்படுவதாக ஜெயாடிவியும் ஒளிபரப்பிக்கொண்டிருக்கிறது. முன்பும் இப்படித்தான் நடந்தது, ஆனால் தேர்தலில் அது பாதிக்கவில்லை என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் அரசியல் கூர்நோக்கர்கள்!

இது போன்ற எந்தப் பிரச்சினையும் வெளியில் காங்கிரஸுக்கு இல்லை!

இதற்கு முன் நடந்த எல்லாத் தேர்தல்களிலும் எனது கணிப்பாக நான் ஒன்றைச் சொல்லி வந்திருக்கிறேன். கொஞ்சம்கூடப் பிசகாமல் அப்படியே முடிவு மாறி வந்திருக்கிறது. மக்களுடன் பழகுங்க என்றெல்லாம் அறிவுரை சொன்னார்கள் நண்பகள். இந்த ஒரு வரியை எழுதுவதற்காக மக்களுடன் பழகுவதெல்லாம் தேவையா சொல்லுங்கள். அதற்காக கருத்தைச் சொல்லாமல் இருக்கமுடியுமா?

திமுக கூட்டணி அதிகபட்சம் 40
அதிமுக கூட்டணி 160க்கு மேல்.

இதுதான் என் கணிப்பு. மீதி சீட்டுகள் என்னாகும் என்று கேட்கும் கணக்குப் புலிகள் முதலில், 7 x 2 = 14ஆ அல்லது 2 x 7 = 14ஆ என்பதற்குப் பதில் சொல்லிவிட்டு என்னிடம் வாருங்கள். இதையும் மீறி என்னிடம் வந்தால், மீதி இடங்களில் பிஜேபி ஜெயிக்கும் என்றுதான் சொல்லவேண்டியிருக்கும்.

(பின்குறிப்பு: இதையும் மீறி விஜய்காந்த் மீண்டும் வெளியில் சென்றால், அவருடன் கூட்டணி அமைக்க கடவுளர்கள் காத்திருக்கிறார்கள் என்று செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.)

தேர்தலோ தேர்தல்

2011-03-19T09:25:00.001+05:30

(தமிழக தேர்தலின் அதிரடி, ஆவேச ரிப்போர்ட். எந்த ஊடகத்திலும் வந்திராத தேர்தல் ரகசியங்கள். எதிலும் வரவே முடியாத உண்மைகள். செய்திகள் நடப்பதற்கு முன்பாகவே உங்களுக்கு படிக்கக் கிடைக்கும் வகையிலான அதி பயங்கர வேக ரிப்போர்ட்கள். ஹலோ டமில் நாடு... ஆர் யூ ரெடி?)

23-ம் புலிகேசியின் தட்டானுக்குச் சட்டைப் போட்டால்… வகையறா பழமொழிகளால் நொந்து நூடுல்ஸ் ஆன முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களும் அவரை நைஸாக சொர்க்கத்தில் இருந்து கீழே பிடித்துத் தள்ளிவிடுகிறார்கள். இந்து சொர்க்கத்துக்குக் கீழே இருந்த இஸ்லாமிய சொர்க்கம், கிறிஸ்தவ சொர்க்கம், மில்க்கி வே, கேலக்ஸி, அயனோஸ்பியர் போன்ற வழித்தடங்களில் எதிலும் நிற்காமல் பாயிண்டு பாயிண்டாக பூமிக்குள் புகுந்த 23-ம் புலிகேசி நேராக தமிழக தலைமைச் செயலகத்தில் முதலமைச்சர் நாற்காலியில் தொபுக்கடீர் என்று விழுந்துவிடுகிறார். அதிர்ஷ்டமோ துரதிர்ஷ்டமோ தெரியவில்லை அந்த நேரத்தில் அரியணையில் யாரும் இல்லை. வேகமாக வந்ததால் சிறிது நேரம் கேராக இருந்த மாமா மன்னர் சுய நினைவு வந்ததும் கண் முழித்துப் பார்க்கிறார். ஒரே இருட்டு. யாரங்கே என்று கூவுகிறார். எந்த பதிலும் வராமல் போகவே யாரடா அங்கே என்று கெஞ்சுகிறார். அப்படியும் எந்த பதிலும் வராமல் போகவே, வைரம் பதித்த மணி மகுடம் மின்ன, கவச குண்டலங்கள் குலுங்க, பாதக் குறடுகள் டொக் டொக் என சப்தமெழுப்ப… வேறொன்றுமில்லை அன்பர்களே, நடக்க ஆரம்பித்தார். தலைமைச் செயலகம் முழுவதும் ஒரே இருட்டு. பெருச்சாளிகள் இங்குமங்கும் ஓடிக் கொண்டிருந்தன. ஆந்தைகளும் வவ்வால்களும் பறந்து கொண்டிருந்தன (இதற்கெல்லாம் குறீயிட்டு அர்த்தங்கள் கற்பித்துக் கொள்ள ஆரம்பித்தீர்கள் என்றால் அதற்கு நான் பொறுப்பல்ல).

வராண்டாவில் நடந்து வந்த மன்னர் மாடிப்படிகளைப் பார்த்ததும் உற்சாகம் கொள்கிறார். சுற்று முற்றும் பார்க்கிறார். அல்லக்கைகள் எதுவும் தென்படாமல் போகவே, சற்றும் மனம் தளராமல் கைப்பிடிச் சுவரில் தன்னுடைய மாண்பு மிகு பின்பக்கத்தை மெல்லப் பதிக்கிறார். கீழே மெதுவாகத் திரும்பிப் பார்த்துக் கொள்கிறார். பிறகு கண்களை மூடிக் கொண்டு சர்ரென்று சறுக்குமரம் விளையாடுகிறார். ஆனால், அது சொர சொர சிமெண்டால் ஆனது என்பதால் எடுப்பாக இருந்த மாண்பு மிகு பின்பக்கம் அடுப்பாகக் கொதித்து காந்த ஆரம்பிக்கவே கடுப்பானார் மன்னர் பிரான். ஆப்புக்கே ஆப்பா என்று மனதுக்குள் வெகுண்டவர் அன்ன நடை நடந்து தலைமைச் செயலகத்தின் வரவேற்பறைக்கு வருகிறார். தன்னுடைய அரண்மனையில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் அவரைக் குழப்பமடையச் செய்கின்றன. அங்கு இருக்கும் டி.வி. பெட்டியை விசித்திரமாகப் பார்க்கிறார். பயந்தபடியே அதை நெருங்கி லேசாகத் தடவிப் பார்க்கவே அது ஆன் ஆகிவிடுகிறது. கலைஞர் சேனலில், நமக்கு நாமே திட்டத்தின் மூலமாக கலைஞர்ஜி ஏற்பாடு செய்திருந்த கவியரங்கில் அத்தக் கூலி, மாசக் கூலி வாங்கும் கவிப் பேரரசுகளும் சக்கரவர்த்திகளும் வாங்கிய காசுக்கு மேலாகவே கூவிக் கொண்டிருந்தார்கள். அன்று நடந்தது உண்மையில் ஒரு பட்டிமன்றம் (மலையாளப்படுத்திப் பார்த்துக் கொண்டீர்கள் என்றால் மிக மிகப் பொருத்தமான வார்த்தை அது). மத்திய அரசுக்கு அவர் தூக்கியாடும் காவடியாட்டம் காரணமா… இலங்கைப் பிரச்னை, தமிழகப் பிரச்னை உள்ளிட்டவற்றில் அவர் ஆடும் கண்ணாமூச்சி ஆட்டமா… அல்லது திரைக்கதை வசனத்தில் அவர் ஆடும் சிலம்பாட்டமா… எது கலைஞர்ஜியின் அரசியல் வெற்றிக்கு காரணம் என்று மயிர் பிளக்கும் வாதங்கள் அனலைக் கிளப்பிக் கொண்டிருந்தன. (திரைக்கதைச் செயல்பாடுகள் அரசியல் வெற்றிக்கு எப்படிக் காரணமாக முடியும் என்று கேட்கிறீர்களா… அவர் ஆட்சிக் கட்டிலில் அமரவில்லையென்றால் கதை வெள்ளம் பெருக்கெடுக்க ஆரம்பித்துவிடும் என்ற பயம் தானய்யா காரணம்).

புலிகேசி மன்னருக்கு கவியரங்கத்தைப் பார்த்ததும் சூழல் அப்படி ஒன்றும் மாறிவிடவில்லை என்று கொஞ்சம் நிம்மதி பிறக்கிறது. கையில் கிடைத்த ரிமோட்டில் ஏதோவொரு பட்டனை அழுத்தவே, கலைஞர் மியூசிக் சேனல் ஓட ஆரம்பிக்கிறது. அங்கு தேச தாசிகளின் நடனத்தைப் பார்க்கிறார். மன்னருக்கு மேலும் நம்பிக்கை கூடுகிறது. காதுக்கு இனிமையாக பண்ணும் கண்ணுக்கும் இனிமையாக பெண்ணும் இருக்கும் வரையில் வேறு எது மாறினால்தான் என்ன என்று நெஞ்சை நிமிர்த்தி மனதுக்குள் பெருமிதப்பட்டுக் கொள்கிறார். திரும்பிச் சென்று அரியணையில் அமர்ந்து கொள்கிறார்.

அதிகாலை புலர்கிறது. உதய சூரியனின் பொன்னிறக் கரங்கள் தமிழகத்தை இதமாக வருடுகின்றன. அடுப்பில் போடப்படும் ஆமைக்கு வெந்நீரின் ஆரம்பச் சூடு இதமாக இருப்பதுபோல் தமிழகம் அந்த வெம்மையில் இன்புற்றுத் திளைக்கிறது. செக்யூரிட்டி ஆஃபீசர் ஒவ்வொரு அறையாகத் திறந்து கொண்டே வருபவர் முதல்வரின் அறை திறந்தே இருப்பதையும் உள்ளே ஒரு டம்பி பீஸ் மன்னர் உடையில் அரியணையில் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதையும் பார்த்து அதிர்கிறார். ஐம்புலன்களும் அதிர உடனே டெலக்ஸ் பாண்டியனுக்கு போன் போடுகிறார். தேர்தல் பணிகளில் அவர் தீவிரமாக இருப்பதால் அவருடைய போன் என்கேஜ்டாகவே இருக்கிறது. அடுத்ததாக செக்யூரிட்டி, என்கவுண்டர் ஏகாம்பரத்துக்குப் போன் போடுகிறார். போனைக் கட் பண்ணுவதற்குள்ளாகவே என்கவுண்டர் ஏகாம்பரம் புல்லட் வேகத்தில் தலைமைச் செயலகத்தின் வாசலில் ஜீப்பில் வந்து குதிக்கிறார். செக்யூரிட்டி ஆபீஸர் அவரை வரவேற்று விஷயத்தைச் சொல்கிறார். அப்போது இருவரும் நடந்து மாடிப்படிகளை அடைகிறார்கள். அங்கு அவர்கள் காணும் காட்சிஅவர்களை அதிர வைக்கிறது.

(தொடரும்)

பின்கதைச் சுருக்கம்

23-ம் புலிகேசிக்கு மக்களாட்சி மலர்ந்த விஷயம் என்கவுண்டர் ஏகாம்பரத்தின் டெரர் ட்ரீட்மெண்டுக்குப் பிறகு தெரியவருகிறது. மன்னர் வேலையைத் தவிர தனக்கு வேறு எதுவும் தெரியாது என்பதால் தேர்தலில் நிற்க முடிவெடுக்கிறார். அவருக்கு வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்கத்தின் பேராதரவு கிடைக்கிறது. பேக்கரி முதலாளி வீரபாகு, சுனா.பானா, லண்டன் வக்கீல் வெடிமுத்து என பல பெரும்புள்ளிகளின் ஆதரவும் கிடைக்கிறது. 23-ம் புலுகேசியின் ராஜ தந்திரம் மன்னர் கலைஞர்ஜி, மன்னி ஜெயலலிதா மேடம் ஆகியோரிடம் பலித்ததா என்பதை வெள்ளித் திரையில் வந்தால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

--மகாதேவன்

தோல்வியடைந்த விக்கிலீக்ஸ்

2011-03-19T08:50:00.004+05:30

பாவம் விக்கிலீக்ஸ்! பாவம் தி இந்து! ஒவ்வொரு நாளும் ஏதேதோ கேபிள்களை லீக் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் எதுவும் மக்களிடையே எடுபடவில்லை.

ஆரம்பத்தில் இந்தியா கொஞ்சம் பதறியது உண்மை. ஐயோ கேபிள் லீக் ஆகிறதா? எனில், உலகக் கோப்பை கிரிக்கெட் ஒளிபரப்பு தெரியாதா? ஆதித்யா வராதா? கூட்டணி கரெண்ட் அப்டேட் கிடைக்காதா?

பிறகு உண்மை புரிந்தது. இது அமெரிக்க எம்பஸி சம்பந்தப்பட்ட விவகாரம். லஞ்சம், ஊழல், பராளுமன்றம், ஜனநாயகம் சம்பந்தப்பட்ட சர்ச்சைகள். ஃப்பூ இவ்வளவுதானா?

ஏன் விக்கிலீக்ஸ் மக்களிடையே அதிர்ச்சியலைகளை எழுப்பவில்லை?

1) கிரிக்கெட் நடந்துகொண்டிருக்கிறது.

2) திரையுலகமும் அரசியல் உலகமும் இணைந்து வழங்கும் அதிரடிக் காட்சிகள் விக்கிலீக்ஸ்-தி இந்து இணைந்து மிரட்டும் அதிரடிகளைக் காட்டிலும் சுவாரஸ்யமாகவும் த்ரில்லிங்காகவும் இருக்கின்றன.

3) தெரிந்த விஷயங்களையே சலிப்பூட்டும் வகையில் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறது விக்கிலீக்ஸ். ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாக காங்கிரஸ் எதிர்க்கட்சிக்குப் பெட்டி கொடுத்தது. அழகிரியும் கார்த்தி சிதம்பரமும் வேட்பாளர்களுக்குப் பணம் கொடுத்தார்கள். அமெரிக்கா இந்தியாவுக்குப் பணம் கொடுத்தது. இந்தியா அமெரிக்காவுக்கு விட்டுக்கொடுத்தது. எதிர்க்கட்சி ஆளுங்கட்சிக்கு விட்டுக்கொடுத்தது. மக்கள் பணம் வாங்கி விட்டுக்கொடுத்தார்கள். அமெரிக்கா இந்தியா மீது ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. மன்மோகன் சிங் அமெரிக்காவின் கைப்பாவை (cliche!) இந்தியா அமெரிக்காவின் சித்திரப்பாவை. Etcetra, etc. etc.

4) விக்கிலீக்ஸ் இந்த விஷயங்களை யாருக்கு அம்பலப்படுத்தியிருக்கிறது? யார் அதிர்ச்சியடைவார்கள் என்று எதிர்பார்த்தது? ஆளுங்கட்சியா? எதிர்க்கட்சியா? இந்தியர்களா? அமெரிக்காவா? மீடியாவா? அனைவருக்கும் இதில் தொடர்பிருக்கிறதே? அனைவரும் இதில் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறார்களே? அனைவருமே கூட்டாளிகள் அல்லவா?

எனவே, விக்கிலீக்ஸ் இதுபோன்ற சப்பையான, போரான விஷயங்களை எல்லாம் விட்டுவிட்டு ஏதாவது சாலஞ்சிங்காக முயற்சி செய்யலாம். சில யோசனைகள்.

1) 1947ல் இந்தியப் பாராளுமன்றத்தை பிரிட்டனிடம் இருந்து அமெரிக்கா நேரடியாக வாங்கிவிட்டது. (கார்ப்பரேட் டேக்ஓவர் என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்வார்கள்). அதற்கான ரசீது இப்போது அம்பலமாகிவிட்டது.

2) பிஜேபி உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சிகளைத் தோற்றுவித்தது காங்கிரஸ்தான். மாநிலங்களிலும் அவ்வாறே. அவ்வப்போது தேர்தல் நடத்தி, போட்டிகள் எல்லாம் இருந்தால்தான் ஜனநாயகத் தோற்ற மயக்கம் கிடைக்கும் என்பதால் இந்த ஏற்பாடு.

3) பாம்பு பஞ்சாங்கம் போல் அரசியல் பஞ்சாங்கம் ஒன்று பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தயாராகிவிட்டது. இன்னும் 100 ஆண்டுகளுக்கு யார் ஆட்சியைப் பிடிப்பார்கள் என்பது முடிவு செய்யப்பட்டாகிவிட்டது.

4) மன்மோகன் சிங் உண்மையில் ஓர் அமெரிக்கர். அவரது நிஜப்பெயர், மார்க் சிங்கர்.

5) இந்தியா அமெரிக்காவின் ஒரு மாநிலமாக மாறிவிட்டது, அதற்கான ஒப்பந்தத்தில் இந்தியா கையெழுத்திட்டுவிட்டது. எனவே, இனி இந்தியர்கள் அனைவரும் அமெரிக்கர்களே.

மேற்காணும் உண்மைகளை எப்படியாவது கண்டறிந்து தகுந்த ஆதாரங்களுடன் விக்கிலீக்ஸ் வெளியிட்டால் ஒருவேளை இந்தியர்கள் அதிர்ச்சியடையலாம். ஆம், ஒருவேளை அடையலாம். உத்தரவாதமில்லை. என்றாலும், முயன்று பார்ப்பதில் தவறில்லையே!

மருதன்