பிச்சைக்காரர்களை உருவாக்குவோம்

செந்தழல் ரவி பஸ்ஸில் கேட்டிருக்கிறார், இலவசங்களை எதிர்ப்பவர்கள் எத்தனை பேர் கலர் டிவி வாங்கவில்லை என்று. சட்டென நோக்கும்போது இதில் தார்மிக அடிப்படை இருப்பதாகத் தோன்றும். எனக்கும் இப்படித் தோன்றித்தான் நான் கலர் டிவி வாங்கவில்லை. வாங்கச் சொல்லி வற்புறுத்திய அம்மாவையும், அதைக்கேட்டு வாங்கச் சென்று வரிசையில் நின்ற மனைவியையும் கடுமையாகத் திட்டி வீட்டுக்கு வரச் சொன்னேன். இதில் தெரிவது கையாலாகாத கோபம் மட்டுமே அன்றி வேறில்லை என்பது, கொஞ்சம் யோசித்துப் பார்த்தால் புரியும்.

இலவசங்களைத் தந்தே இந்த மாநிலத்தைப் பிச்சைக்காரர்களின் கூடாரமாக மாற்றிக்கொண்டிருக்கின்றன திமுகவும் அதிமுகவும். இந்த இலவசங்கள் தரும் போதை நம்முடன் கூடப் பிறந்தது என நினைக்கிறேன். ஒருதடவை கோவை திமுக (செந்தமிழ்)மாநாட்டில் நடந்ததைக் கண்டு பத்ரி ‘இது தமிழ்க் குணம்’ என்ற ரீதியில் எழுதியிருந்தார். உண்மையில் இது இந்தியக் குணம் என்றுதான் நினைக்கிறேன். விமானத்தில் செல்லும்போது தரும் இலவசங்களை வீட்டுக்குக்கொண்டு வருவதில் தொடங்கிப் பலவற்றை அடுக்கிக் கொண்டே செல்லலாம்.

இருபது நாள்களுக்கு முன்பு எங்கள் வீட்டுக்குச் செல்லும் வழியில் உள்ள ஒரு வீட்டில் கடும் கூட்டம். முற்றிலும் பெண்கள் கூட்டம். ஏதேனும் நாடக ஷூட்டிங் நடக்கிறதோ என்றுதான் முதலில் நினைத்தேன். பக்கத்தில் இருக்கும் ஒருவரிடம் கேட்டேன். அந்த அரசியல் பிரமுகர் வீட்டில் இலவசச் சேலை கொடுக்கிறார்களாம். சாரி சாரியாகப் பெண்கள் கூட்டம். அவர் ஏன் இலவசச் சேலை தருகிறார், அதை வாங்க ஏன் இந்தக் கூட்டம் - ஒன்றும் தெரியவில்லை.

எங்கேனும் இலவசம் என்று கொடுத்து அங்கே என் குடும்பத்தினர் யாரையாவது பார்க்க நேர்ந்தால் கடும் மன உளைச்சலுக்கு உள்ளாவேன். ஆனால் இளமையில் அப்படி ஒரு வறுமைச் சூழலில்தான் வளர்ந்தேன். ரேஷன் கடைகளில் பொருள்கள் வாங்கும்போது கூட இதே மன உளைச்சல். இத்தனைக்கும் காசு கொடுத்து வாங்குகிறோம். ஆனால் அங்கே தரப்படும் மரியாதை, இலவசம் வாங்குபவர்களுக்குத் தரப்படும் அதே மரியாதை மட்டுமே. இந்த அவமானங்களைத் தக்க வைத்துக் கொள்பவர்களை உருவாக்கிகொண்டிருக்கின்றன சுயமரியாதையில் தோன்றி சுயமரியாதையில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் இந்தியக் கட்சிகள்.

அடிமையின் மோகம் என்ற வரியை எழுதியவனைக் கும்பிடத் தோன்றுகிறது. இரண்டு வார்த்தைகளில்தான் என்னவெல்லாம் சொல்லிவிட்டான். அந்த வரிக்கு எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள் தமிழக மக்கள். இனி இலவசங்களை அறிவிக்கும் கட்சிக்கு வாக்கு கிடையாது என்று மக்கள் சொல்லவேண்டும். ஒரு கட்சி, ஏதேனும் ஒரே ஒரு முக்கியமான கட்சி, தங்கள் அறிவிப்பில் இதனைச் சொல்லவேண்டும். தாம் ஆட்சிக்கு வந்தால் எந்தவிதமான இலவசமும் இருக்காது. மாறாக இலவசங்களை மக்களே மற்றவர்களுக்குத் தருமளவுக்கு வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்துவோம் என்று அறிவிக்கவேண்டும்.

இன்று நடந்துகொண்டிருக்கும் நாற்காலிப் போட்டியில், அடிமையின் மோகத்தில் உழன்று கிடக்கும் மக்களுக்கு எதிராக எந்த ஒரு கட்சியும் இதனைச் செய்ய முன்வராது என்பது உறுதி. மாணவர்களுக்கு உணவு இலவசம் என்ற ஒரு நல்லெண்ணத்தில் தோன்றிய இந்த எண்ணம், இன்று ஓட்டு வாங்கும் கருவியாகப் போனது துரதிர்ஷ்டம். கல்வியை முன்வைத்து உணவு இலவசம் என்று சொல்லப்பட்ட விஷயம், ஒரு குடும்பம் உழைக்கவே வேண்டியதில்லை, வாழ்க்கை இலவசம் என்ற அளவுக்கு வந்து சேர்ந்திருக்கிறது.

இதை எதிர்த்து இலவசங்களை நாம் புறக்கணிக்கலாம்.

ஆனால் இலவசத்தை வழங்குவது ஓர் அரசு. ஓர் அரசு வழங்கும் எதையும் வாங்கிக் கொள்ளும் உரிமை மக்களுக்கு உள்ளது. எனவே மக்கள் அந்த இலவசங்களை வாங்கிக் கொண்டால் அதனைத் தவறு என்று சொல்லமுடியாது. மாறாக, இலவசங்களை அறிவிக்கும் கட்சிகளுக்கு வாக்களிக்காமல் அக்கட்சியைப் புறக்கணித்து இலவசங்களைப் புறக்கணிப்பதே நல்ல செயல். ஆனால் இது முடவன் கொம்புத் தேனுக்கு ஆசைப்படும் கதையாகத்தான் தோன்றுகிறது. அரசு தந்த இலவச டிவியை நான் வேண்டாம் என்று மறுத்துவிட்டாலும், வாங்குபவர்களைக் கேள்வி கேட்கமாட்டேன். கலர் டிவியை வாங்கிக் கொண்டு, இலவசங்களை எதிர்த்தாலும் நான் கேள்வி கேட்கமாட்டேன். அவர்கள் எதிர்ப்பது கட்சி அறிவிக்கும் இலவசங்களை. பெற்றுக்கொள்வது அரசு தரும் இலவசங்களை. உன்னதம் என்பது அரசின் இலவசங்களை மறுப்பதுதான் என்றாலும், பெற்றுக்கொள்வது குற்றமல்ல.

மேலும், ஒரு டிவியை ஒரு குடும்பம் வாங்கவில்லை என்றால் அது எவ்வாறு முறையாகப் பதியப்படுகிறது என்பது குறித்தோ, அந்த டிவி என்னவாகும் என்பது குறித்தோ தெளிவான தகவல்கள் இல்லை. நான் வாங்கிக்கொண்டதாகப் பதியப்பட்டு, அந்த டிவி தொடர்பில்லாத ஒருவரின் கைக்குச் செல்லும் ஊழலைத் தடைசெய்யவும் தெரியவில்லை. அப்படிச் செய்வது ஒரு நீண்ட, அலைக்கழிக்கும் பணியாக இருக்கும் பட்சத்தில் அதனைச் செய்யவும் முடியாது. இது ஒரு யதார்த்தப் பிரச்சினை.

இன்று காலை ஒரு முதியோர் இல்லம் பற்றிச் சிலர் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். அந்த இல்லத்தில் டிவி இல்லை என்ற பேச்சு வந்தது. அப்போது, ‘ஆஹா அந்த இலவச டிவியையாவது வாங்கிக் கொடுத்திருக்கலாம்’ என்று தோன்றியது. என் தார்மிகம் இந்த இடத்தில் தனக்கேற்ற தார்மிகமாக மாறிக்கொண்டுவிட்டது. இந்த இடம்தான் இலவசங்கள் நுழையும் இடம். இப்படித்தான் இயல்பிலேயே இலவசமோகமக்கள் வாக்களிக்கும் அடிமைகளாக மாறிப் போகிறார்கள்.

திமுக எல்லாவற்றையுமே இலவசமாக அறிவித்துவிடும் போலிருக்கிறது. ஓர் அரசுக்கு எவ்வளவு சுமை இருக்கலாம், இன்றைய சுமையின் தாக்கம் என்ன, அதிலிருந்து வெளிவர அரசு செய்யப்போவது என்ன என்பது பற்றிய தொலைநோக்கைவிட, பிச்சைக்காரர்களை உருவாக்குவது, ஆட்சியைப் பிடிப்பது இவற்றில்தான் திமுக கவனம் செலுத்தியிருக்கிறது. இதில் போதாக்குறைக்கு அரசியல் நோக்கர்கள் எல்லாம் கடந்த தேர்தலில் திமுகவின் வெற்றிக் காரணம் இலவசக் கதாநாயகனே என்று அறிவித்துவிட்டார்கள். நடைதுவன்ற வயதில் முதுமை முன்தள்ள பதவி பின் தள்ள கருணாநிதியும் இலவசக் கதாநாயகியைத் தேடிக் கண்டடைந்துவிட்டார். பிச்சைக்காரர்கள் தயார். ஆட்சி மட்டுமே பாக்கி.

ஜெயலலிதாவுக்கு வருவோம். கடந்த முறை தன்னை முந்திக்கொண்டு கருணாநிதி மக்களைப் பிச்சைக்காரராக்கி, போதாக்குறைக்கு அதிமுகவையும் பிச்சையெடுக்க வைத்த கடுப்பில் இருக்கிறார். இப்போது அவர்முன் இருக்கும் தெரிவுகள் இரண்டு. ஒன்று, போட்டிக்குப் போட்டியாக இலவசங்களை அறிவிப்பது. கருணாநிதி ஒரு கண்ணை இலவசமாகப் பிடுங்குவேன் என்றால் தான் இரண்டு கண்களையும் இலவசமாகப் பிடுங்குவேன் என்று அவர் அறிவிப்பது. இரண்டாவது தெரிவு, அத்தனை இலவசங்களையும் புறக்கணிப்பது, இலவசங்களுக்கு எதிராகவும் மக்களைப் பிச்சைக்காரர்களாக்குவது குறித்த கண்டனங்களையும் பதிவு செய்வது. இரண்டாவது தெரிவாக ஜெயலலிதா முன் இருப்பது என்று எழுதுவது எனக்கே ஓவராக இருக்கிறது. நிச்சயம் ஜெயலலிதா முதலாவதைத்தான் செய்வார். இன்னொரு ஐந்தாண்டு கால எதிர்க்கட்சி ஆட்சியை அவரால் கனவில்கூட நினைத்துப் பார்க்கமுடியாது.

இப்படி இலவசப் பிச்சைக்காரர்களைப் போட்டிப் போட்டு உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் இரண்டு கழகங்கள்.

இதில் நடக்கும் ஜாதி அரசியலைப் பார்ப்போம். ஓர் ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாமைக்குள் நடக்கும் இன்னுமோர் ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாமை! இடஒதுக்கீடு நிச்சயம் தேவையான ஒன்றே. அதைப் புரிந்துகொள்ளமுடிகிறது. ஆனால் கல்வி கற்கும் மாணவர்களில் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு மட்டுமே லாப் டாப் என்கிறது திமுக தேர்தல் அறிக்கை. ஏன் அப்படி? பிராமணர்களிலும் உயர்த்தப்பட்ட ஜாதிகளிலும் உள்ள நிஜமான பிச்சைக்காரர்களுக்கு லாப் டாப் கொடுத்தால் என்ன பூமி விண்டுவிடுமா? இலவசங்களை எதிர்த்துக்கொண்டே, முற்படுத்தப்பட்ட ஜாதிகளில் உள்ள ஏழைகளுக்கு இலவசம் கேட்பது முரண் என்பது போன்ற மேம்போக்கான கேள்விக்குள் செல்ல இப்போது எனக்கு விருப்பமில்லை என்பதை முதலிலேயே சொல்லிவிடுகிறேன்.

இன்று பிராமணர்களிலும் மற்ற முற்படுத்தப்பட்ட சாதிகளிலும் உள்ள ஏழைகள் பற்றிப் பேச எந்த நாதியும் இல்லை. முற்போக்காளர்கள், தீவிர எழுத்தாளர்கள், ஜார் மன்னர் தொடங்கி ஜப்பான் வரை கருத்துச் சொல்பவர்கள், அரசியலையே புரட்டிப் போடும் அரசியல் நோக்கர்கள் என்று யாரும் இதைப் பற்றிப் பேசமாட்டார்கள். பிராமணிய ஸ்டாம்ப் ஒருதடவை பட்டுடுத்துண்ணா ஜென்மத்துக்கும் போகாதுண்ணா! பிராமணர்களில் தினம் சமையல் வேலைகூட கிடைக்காமல் நிஜமாகவே தினப்பிச்சைக்காரர்களாகத் திரியும் எத்தனையோ பேரை எனக்குத் தெரியும். பிராமணர்களாகப் பிறந்து, ஜாதி மறுத்து, இன்று முற்போக்காய்த் திரியும் எந்த ஓர் அறிவுஜீவியும் இதனை ஆதாரத்துடன் மறுத்தால், அவரையே ஸ்ரீ ராகவேந்திரராக எண்ணிக் காலில் விழுகிறேன் என்று உறுதி கூறுகிறேன். இப்படி வாழ்க்கையற்ற முற்படுத்தப்பட்ட சாதி ஏழைகளைப் பற்றிப் பேசாமல், அதற்கு எதிர்த்திசையில் கருத்துத் தெரிவிப்பார்கள் அறிவுஜீவிகள். அதாவது அப்படிச் சொன்னால்தான் அறிவுஜீவிகள்!

லாப்டாப் எல்லா ஜாதி மாணவர்களுக்கும் கொடுக்கப்படவேண்டும் என்று சொல்வதுகூட இவர்களுக்கு ஸ்டாம்ப்பை வரவழைத்துவிடும் என்பதால் இதைப் பற்றிப் பேசுவதையே தவிர்ப்பார்கள். ஆழங்களுக்குள் செல்லாமல், மேம்போக்காக இலவசங்களையே எதிர்க்கிறோம் என்றோ, எதிலுமே ஒட்டுமொத்த ஜாதிப் பாகுப்பாடு தங்களுக்கு ஏற்றதல்ல என்றோ நழுவுவார்கள். இதில் ஒரே ஒரு குரூர திருப்தி என்னவென்றால், தங்களை முற்போக்காளர்களாகவும் நியாயஸ்தர்களாகவும் நினைத்துக்கொள்பவர்களையும் சேர்த்தே பிச்சைக்காரர்களாக்கி வைத்திருக்கின்றன திராவிடக் கட்சிகள்! அந்தவரையில் திராவிடக் கட்சிகளில் இலவச சோஷியலிஸம் பாராட்டப்படவேண்டியதே! இந்த முறை எத்தனை பேர் பிராமணர்களில் உள்ள ஏழைகளை பற்றியும், இதர முற்படுத்தப்பட்ட ஜாதிகளில் உள்ள ஏழைகளைப் பற்றியும் பேசுகிறார்கள் பார்ப்போம்.

இதில் சமூக ரீதியாக ஒருங்கிணையாத பிராமணர்களைப் பற்றியும் சொல்லவேண்டியிருக்கிறது. ஒன்றிணைந்து யாருக்கு ஓட்டுப் போடவேண்டும் என்று முடிவெடுக்கக்கூட வேண்டாம். யாருக்கு ஓட்டுப் போடக்கூடாது என்றுகூடவா முடிவெடுக்கக்கூடாது? குறைந்த பட்சம் எதிர்ப்பையாவது இவர்கள் கூர்மையாக்கலாம். இதை எளிதாக எழுதிவிட்டேன். ஆனால் ஒரு ஜாதியை இப்படி ஒருங்கிணைப்பது எளிதல்ல. ஒரு கட்சிக்கு ஆதரவு தெரிவித்துவிட்டு உடனே உடைந்துபோகும் ஜாதிக்குழுக்களைப் பார்க்கிறோம். என்ன, இது பிராமணர்களுக்கு கொஞ்சம் முன்பே நடந்துவிடுகிறது. :-)

இத்தனையையும் சொல்லிவிட்டு ஒன்றே ஒன்று சொல்லிவிடுகிறேன். சிரிப்பாணியாக வரலாம். என்ன செய்ய. எனக்கு ஜாதிகளில் நம்பிக்கை இல்லை. குலத் தாழ்ச்சி உயர்வு சொல்லல் பாவம்தான். ஐயமே இல்லை. ஆனால் சமூக ரீதியாக ஜாதி என்ற பெயரில் ஓர் அரசே முன்னின்று ஒரு ஜாதியை கீழாக்குவதில் உள்ள சமூக அநியாயம் பற்றிப் பேசவேண்டும் என்கிற உந்துதல் இருக்கிறது. அதைப் பற்றிப் பேசாதவர்கள் போலி அறிவுஜீவிகள் என்று உரக்கச் சொல்ல ஆசை இருக்கிறது. ஜாதிகளில் நம்பிக்கை இல்லை என்பதற்கும், ஜாதி பற்றிப் பேசுவதற்கும் இடையில் மயிரளவில்தான் வித்தியாசம். ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாவிட்டாலும் அதுதான் வித்தியாசம்.

--ஹரன் பிரசன்னா